Eppo 4 - Boekenkast van Roelof Wijtsma

Roelof Wijtsma thuis in Groningen met zijn favoriete boeken, 1 oktober 2016. Foto: Robin Schouten. Voor een hogere resolutie, mail naar incognito@comic.com

Benieuwd naar wat de nieuwe Roel Dijkstra-tekenaar Roelof Wijtsma te vertellen heeft over zijn favoriete stripboeken? In stripblad Eppo nr. 4 lees je daar van alles over in de rubriek De boekenkast van... Sinds Eppo nr. 21 van 2016 publiceert Roelof samen met allround scenarist Willem Ritstier het verhaal Thuisfront waarin de teruggekeerde voetbalheld Roel Dijkstra weer ouderwets verzeild raakt in een avontuur vol met voetbal en misdaad. 

De boekenkast van Roelof Wijtsma in zijn atelier. Foto: Robin Schouten. Voor een hogere resolutie,  mail naar incognito@comic.com

De Groningse tekenaar en illustrator koos voor boeken die zijn fases laten zien als striplezer en waarbij gespeeld wordt met het medium. "De rode draad van mijn favorieten is dat er stripkaders worden doorbroken.” Eppo nummer 4 ligt nog tot 2 maart in de winkels. Los bestellen via de Eppo site kan ook. 

NB: in Eppo nr. 22 van 2016 staat van mij een interview met Roelof Wijtsma over Roel Dijkstra. 

Oude tijden herleven. Roel Dijkstra komt buiten het voetbal weer terecht in een crimineel wespennest in het nieuwe verhaal Thuisfront. Uit Eppo nr. 3, 2017. 

Eppo 3 - Boekenkast van Frodo De Decker

In stripblad Eppo nr. 3 staat van mij: De Boekenkast van Frodo De Decker. Hij is de tekenaar en schrijver van de gagstrip De Ridder waarmee hij de Eppo-lezer in elk nummer trakteert op een fijne dosis droge humor. Eerder maakte de geboren Antwerpenaar de tekstloze gagstrip Otto. Voor de Boekenkast-rubriek koos hij vier favoriete stripboeken, met als rode draad een synergie tussen het verhaal en de tekeningen. Eppo nummer 3 ligt tot 16 februari in de winkel en is ook los te bestellen via de Eppo site.

Frodo De Decker thuis in Heist op den Berg, België op 23 november 2016. Foto's: Robin Schouten. Voor een hogere resolutie: incognito@comic.com

Frodo De Decker (1981) kwam vorig jaar de Eppo gelederen versterken met De Ridder. Deze gagstrip, waarvan het hoofdfiguur zijn helm nog niet heeft afgezet (en dat waarschijnlijk ook niet zal doen!) verschijnt eveneens in P-Magazine en Veronica magazine. Het tekenen van strips en illustraties wisselt Frodo af met het spelen van jazzmuziek op gitaar. Eén avond in de week geeft de Vlaming ook daarin les.
“Ik heb een redelijk hobbelig parcours afgelegd”, vertelt hij. “Ik ben grafische vormgeving gaan studeren op de Sint-Lucas kunstacademie in Brussel. Maar na anderhalf stopte ik daarmee en ging ik strips tekenen. Vervolgens deed ik ook mee aan een paar striptekenwedstrijden zoals What’s your excuse? Toch vond ik het moeilijk om met strips mijn weg te vinden. Vervolgens ben ik jazzgitaar gaan studeren, en heb ook opgetreden en les gegeven. Zo rond 2011 begon het opnieuw te kriebelen en haalde ik een paar oude strippagina’s naar boven waaraan ik verder ben gaan werken. Dat was van Otto.”
Van deze tekstloze gagstrip met een doorlopend surrealistisch verhaal verschenen drie boeken, en sinds april 2016 heeft Frodo De Ridder de wereld ingestuurd. En gelijk ook met veel succes! “Met Otto zat ik veel meer vast aan vaste camerastandpunten en een klare lijn stijl, en in De Ridder laat ik me veel meer gaan. Als jonge gast heb ik altijd wel gedroomd van een ridder, en ik vind het dan ook een heel leuke strip om te tekenen. De Ridder is een leuk figuur om droge humor mee te brengen omdat je zijn emoties niet ziet. Ik wil ook nog zeggen dat ik het een hele eer vind om in Eppo te staan, Dirkjan is een van mijn favorieten.”

Eppo 11 - Boekenkast van René Follet

René Follet in zijn atelier in Linkebeek, België op 21 februari 2016.

In Eppo nr. 11 staat van mij: De Boekenkast van René Follet. De Belgische grootmeester keert weer even terug in het stripblad waar hij van 1975-1982 de serie Steven Severijn voor tekende waarvoor de scenario's werden geschreven door Yvan Delporte, Jacques Stoquart en Gerard Soeteman. Daarnaast tekende Follet nog veel meer strips zoals Ivan Zoerin, De Zingari, Jan Kordaat, Edmund Bell (met twee scenario's van Martin Lodewijk), Terreur en Shelena. De vier boeken die de inmiddels 85-jarige Follet heeft gekozen zijn van auteurs die allemaal veel beweging in hun tekeningen hebben. Eppo nummer 11 ligt tot 9 juni in de tijdschriftenwinkels en is ook te bestellen is via de Eppo site. 

Copyright foto's: Robin Schouten (2016) Voor een hogere resolutie: incognito@comic.com

Eppo 9 - De Boekenkast van Stanley Heinze

Stanley Heinze thuis in Amsterdam, 5 februari 2016. Foto: Robin Schouten. Voor een groter formaat: incognito@comic.com

In stripblad Eppo nr. 9 staat van mij: De Boekenkast van Stanley Heinze. De bekende karikaturist maakt momenteel furore met zijn nieuwe strip voor Eppo, Dik Dieet. Stanley is een echte stripfanaat en koos uit zijn zeer gevarieerde stripverzameling vier favoriete boeken op basis van de tekentechniek en de verhalen. 

Welke boeken? Lees dat in Eppo nr. 9 dat in de tijdschriftenwinkels ligt tot 12 mei en ook los te bestellen is via de Eppo site. NB: In Eppo nr. 5, 2016 staat van mij een interview met Stanley Heinze over zijn strip Dik Dieet.

Deze foto uitsnede staat in Eppo nr. 9 bij De Boekenkast van Stanley Heinze.

Eppo 8 - De Boekenkast van Gilbert Declercq

Gilbert Declercq met de covers van zijn vier favoriete stripboeken. Foto: Simon Declercq (2015)

Voor de Boekenkast rubriek in het stripblad Eppo interview ik soms ook een vroegere tekenaar uit de 40-jarige historie van het blad. In Eppo nr. 8 keert Gilbert Declercq weer even terug. De oudere Eppo lezer kent hem nog als de tekenaar van de vliegtuigstrip Rud Hart dat in Eppo werd gepubliceerd van 1979-1983. Deze Vlaamse striptekenaar, en ook illustrator en schilder, koos voor vier favoriete stripboeken uit zijn jeugd die hij nog regelmatig herleest. Eppo nummer 8 ligt in de winkel tot 28 april en is ook te bestellen via de Eppo site.   

Gilbert Declercq in zijn woonplaats Nevele, België op 1 augustus 2015. Foto: Robin Schouten.

Cover van Eppo nr. 8 (2016) met De Boekenkast van... Gilbert Declercq

Eppo 4 - Boekenkast van Gert Faken

In stripblad Eppo nr. 4 staat van mij: De Boekenkast van... Gert Faken. Met zijn 78 jaar is Gert de oudste stripverzamelaar van Nederland. Hij begon serieus met verzamelen na de oprichtingsvergadering van Het Stripschap in 1967. Gert is een groot kenner van Hans G. Kresse en werd eind jaren tachtig de voorzitter van de Kressekring. Hij schreef voor de bladen Viking (over Kresse) en Duizend Bommen! over Kuifje, en stond Wim Hazeu bij toen die werkte aan zijn Marten Toonder biografie. Tegenwoordig houdt hij zich meer dan ooit met het leven en werk van Kresse bezig, en schrijft daar persoonlijke stukken over. Ook heeft hij een boek op stapel staan met een groot interview met de Eric de Noorman-tekenaar dat hij in 1986 heeft afgenomen en nog niet eerder is gepubliceerd. Lees welke vier favoriete stripboeken Gert heeft gekozen in Eppo nr. 4 dat in de winkel ligt tot 3 maart en ook te bestellen is via de Eppo site.

Gert Faken thuis in Haarlem, 30 juli 2015. (Foto's: Robin Schouten)

(NB: Foto's van Robin Schouten alleen gebruiken met toestemming. Op aanvraag wordt een hogere resolutie gestuurd: incognito@comic.com)

Daan Jippes 70 jaar - Interview voor Eppo

Vandaag, op 14 oktober 2015, viert Daan Jippes (Bernard Voorzichtig, Havank, Disney strips) zijn zeventigste verjaardag. Het stripblad Eppo eert de tekenaar met deze mijlpaal in nummer 21, vanaf deze week verkrijgbaar, met felicitaties van collega tekenaars (waaronder Martin Lodewijk, Jan Kruis en Gerben Valkema) op één pagina.

Toen ik voor Eppo begon te schrijven was Jippes een van de eerste stripmakers die ik voor het blad ging interviewen. Op 24 januari 2009 reisde ik naar Studio Lijnlust in Bussum (waar Jippes, na vele omzwervingen door Amerika en Europa voor zijn tekenfilmwerk -en Disney strips, uiteindelijk was belandt) voor een gesprek voor zowel de Boekenkast rubriek als een los interview. Dat ging onder andere over zijn strip Havank - De Schaduw op de tast dat in Eppo werd voorgepubliceerd. Hieronder staat de lange, nog niet eerder gepubliceerde versie van dat interview. Een korte versie staat in Eppo nr. 8, 2009.

Daan Jippes als Danier op Studio Lijnlust. Bussum, 24 januari 2009. Copyright foto: Robin Schouten. Voor een hogere resolutie: incognito@comic.com

Daan Jippes (Danier): ‘Met Havank heb ik als tekenaar de grote stad gezien’

Lange tijd werd Daan Jippes (1945) geroemd om de klassieker Bernard Voorzichtig – Twee voor thee, een strip die hij begin jaren zeventig tekende voor het stripblad Pep. Jippes ging daarna voor Donald Duck tekenen en maakte daarmee zo'n indruk dat hij werd gevraagd om in Amerika voor Disney te komen werken. Als storyboard artist werkte hij mee aan een groot aantal tekenfilms waaronder Aladdin en The lion king. Terug in Nederland begon Jippes (als Danier) aan een stripadaptatie van Havanks De Schaduw. Een interview met een veelzijdige striptekenaar, die zich voor Havank laat leiden door nostalgie.

Je eerste lange stripverhaal was Bernard Voorzichtig – Twee voor thee, op scenario van Martin Lodewijk. Dat was een tamelijk moeizame productie?

Toen ik ermee begon was ik net verhuisd en mijn appartement in Rotterdam beviel me niet zo erg. Dat heeft me in mijn tekenwerk voor Bernard dwarsgezeten. De trap en overloop bij mij boven heb ik nog in de eerste pagina’s van Bernard getekend. Ik weet nog dat ik aan het laatste plaatje van pagina 12 ontzèttend heb zitten klooien. Tot pagina 20 ging het wel aardig, maar daarna begon het al te wringen, moeilijker te worden. De break was bij pagina 22, want daarna ben ik er even mee opgehouden. Ik moest vakantie nemen van Bernard.

Ongepubliceerde versie van pagina 22 uit Bernard Voorzichtig (inkleuring: Stef de Reuver, 2014)

Wat heb je toen gedaan?

Ik wilde simpel werk doen en ging voor het eerst naar de Donald Duck. Ik vroeg: ‘Hebben jullie nog iets doms voor me, gewoon pagina’s produceren zonder creatieve investering?’ Toen heb ik een twintigpaginaverhaaltje van Dombo nagetekend uit een pocket en er met een andere lay-out een achtpaginaverhaaltje van gemaakt. Ik tekende toen ook wel andere dingen, zoals covers voor de Flintstones.

Waren er bepaalde tekenaars die je inspireerde voor Bernard Voorzichtig?

In het begin zat ik veel naar Morris te kijken, ik vind dat de eerste pagina’s ook daar iets van hebben. Na de break van Bernard keek ik naar Milton Caniff’s Terry and the Pirates, en ietsje later ook naar Uderzo. Ik had er lol in. Pagina 32 van Bernard (met de storm op zee) heb ik nog aan de eettafel bij mijn ouders getekend. Aan het eind van het verhaal lag mijn vader op sterven. Dat was eind 1972, ik was toen bij pagina 42. De eerste albumuitgave van Bernard was in 1973, daarna is het nog twee keer herdrukt. Tot 1980 heb ik bij Donald Duck gewerkt als art-director, en ook veel Disney-strips en albumcovers getekend voor onder andere Donald en Dagobert.

Jippes - originele covertekening Mickey en Pluto

In 1980 ging je naar de VS om voor de Disney-studio’s te werken als storyboarder?

Ja, dat was in de buurt van Los Angeles, San Fernando Valley. Later heb ik ook in Parijs en Londen gewerkt aan de tekenfilm Balto. Toch ben ik nooit helemaal weggeweest uit Nederland, ik kwam geregeld terug. Na 1984 kwam ik bijna elk jaar wel terug voor twee weken. Dat kon ik ook mooi combineren met De Stripdagen (toen nog de Strip-3-Daagse), daar was ik vaak bij om te signeren. Vanaf 2000 heb ik een periode op Studio Jan Kruis gewerkt als art-director, en daar later nog even als freelancer.

In 1981 tekende Jippes enkele Asterix pagina's waaronder deze.

Je kunt je veel stijlen eigen maken: Barks, Franquin, Uderzo. Maar wat is je eigen stijl?

Dat vind ik totaal niet interessant. De impact van de tekening is voor mij veel belangrijker dan het lijntje. Ik heb mijn eigen stijl als ik iets snel op papier moet zetten. Bijvoorbeeld toen ik voor de studio’s werkte in Amerika: storyboards maken gaat vrij snel. Je hebt ideeën en die zet je op papier op zo duidelijk mogelijke wijze. Dàn kom ik tot mijn eigen stijl, want dan denk ik er niet meer over na hoe het afgewerkt moet worden.

Wanneer ben je begonnen aan Havank?

In 2004, in een periode dat ik mij stierlijk verveelde bij DreamWorks, waar ik voor een jaar onder contract was. Er waren periodes dat er wekenlang geen werk voor me was, maar je moest daar wèl elke dag zijn, en dan zat ik maar wat dingen voor mezelf te doen. Op de campus van DreamWorks heb ik nog Donald Duck-verhaaltjes zitten tekenen voor de Denen. Op een gegeven moment zat ik daar in een oud Guus Slim-album te bladeren en dacht: ‘Als je nou eens een detective zou verstrippen?’ Toen dacht ik aan De Schaduw van de schrijver Havank (pseudoniem van Hans van der Kallen - red.), die zijn ook humoristisch, en heb de hele serie weer opnieuw gelezen. Maar de plots vond ik eigenlijk slecht, visueel valt er niet veel te genieten aan die boekjes. Daarom besloot ik om het voor de strip te herschrijven, dan kan ik doen wat ik wil. Maar wèl met behoud van de humor en het taalgebruik, want dat maakt Havank zo herkenbaar. Ook al is het ouderwets.

Maak je Havank in eerste instantie voor jezelf?

Dat klopt. Ik maak het ook niet voor een groot publiek, maar voor mensen van mijn generatie. Ik heb geen moment gedacht: wat wil het publiek van vandaag de dag zien? Dat interesseert me geen bal. Ik wil een aantal beelden op papier zetten die samen een scène, een sequentie en een avontuur vormen, waardoor een spanning opgewekt wordt. Precies wat strip moet zijn in mijn opinie. En in een opvatting die niet meer van deze tijd is, maar wèl mijn jeugd bepaalt. Ik wil terug naar wat mij vroeger enthousiasmeerde, en amusante gebeurtenissen laten zien.

De tekenstijl van Havank heeft ook veel weg van Robbedoes uit de jaren vijftig.

De stilistische vormgeving lijkt ontzettend op Franquin. En niet toevallig natuurlijk, omdat ik hem beschouw als een held. Ook van mijn jeugd, ik was vroeger gek van zijn werk. Naar gelang je ouder bent en ik het nu ook bestudeer, besef je pas hoe fantastisch hij al tekende op jonge leeftijd. Heel precies, en zo toegewijd.

Originele pagina 8 B uit Havank - Hoofden op hol (2006)

Het pseudoniem Danier heb je speciaal voor Havank aangenomen?

Ja! Ik wilde mij voor dit werk, wat ik de nostalgie-pastiche noem, afscheiden van wat ik normaal doe. Ik teken wel vaker in een bepaalde stijl, zoals Carl Barks, maar daar geef ik toch mijn eigen naam aan. Voor Havank vond ik het leuk om er een bepaalde mystiek omheen te weven. Ik ging er ook vanuit dat het in Frankrijk zou worden uitgegeven, en met Danier is dat wat makkelijker dan een rare buitenlandse naam.

Waarom heb je de naam van de schrijver Havank gebruikt voor het hoofdpersonage van de strip?

Om je held De Schaduw te noemen, vond ik niet zo origineel. Die naam is al zo vaak gebruikt. De echte naam van De Schaduw is Charles C.M. Carlier en dat vond ik ook niet zo verstandig. Maar de naam Havank is zo exotisch en apart, en zo uniek, dat ik dacht: dat is ’m. En daarbij: het is gerechtvaardigd om die naam te gebruiken, want zijn spraakgebruik is ook de schrijftaal van Havank de auteur. Als hij iets beschrijft is het op dezelfde gespeelde gezwollen, studentikoze wijze als De Schaduw zich uit tegenover anderen. De Schaduw is eigenlijk het alter ego van Van der Kallen, hij liep zelf ook altijd met een alpinopet.

Jippes op Studio Lijnlust in Bussum, 24 januari 2009. Copyright foto: Robin Schouten. Voor een hogere resolutie: incognito@comic.com

Hoe lang ben je bezig met een Havank-verhaal?

Ik ben ongeveer acht maanden bezig met het schrijven en tekenen van een verhaal. Toen ik na het eerste Havank-verhaal terug ging naar het produceren van nieuwe Donald Duck-verhalen viel me dat tegen. Het voelde alsof ik tweedehands kleren moest dragen. Ik kon me niet goed concentreren op Duck, het interesseerde me ook niet zoveel. Met Havank had ik de grote stad gezien en nu moest ik terug naar het kleine dorpje waar ik eigenlijk in woonde. Het gevoel van: het is zoveel minder. Ja, ik maak veel liever Havank dan het werk voor Disney, maar met de Donald Duck-verhalen verdien ik mijn brood.

Voor Havank bewerk je bestaande verhalen van Van der Kallen?

Dat was met het eerste verhaal, Hoofden op hol, mijn ambitie. Voor het schrijven van de strip las ik het boek nog een keer, en alleen het basisidee vond ik interessant. In feite gebeurt er in het boek bijzonder weinig, dus heb ik voor de strip een heel nieuw plot geschreven, en de verwikkelingen geherstructureerd. En zo heb ik een heel nieuw verhaal geschreven op het basisidee: de documenten waar iedereen op aast. Ik ben geïnspireerd en heb de motor aangejaagd via het verhaal van meneer Havank.

Wat was de respons op het eerste Havank-verhaal?

Collega-striptekenaars vonden dat ik niet kon schrijven, met verschrikkelijke balloonteksten. Maar ze kenden Havank helemaal niet, en hadden ook niet in de gaten dat ik een pastiche maakte van Havanks taalgebruik. Ik heb wel overwogen om het taalgebruik enigszins om te buigen, maar niet ten koste van het karakter van De Schaduw. Want zo is hij nu eenmaal. Door middel van zijn frivole en gezwollen taalgebruik drukt hij ook uit dat hij buiten de wereld staat. Hij is zijn eigen man en heeft een zekere kijk op de wereld, die hij niet hoog acht. Dat is zijn persoonlijkheid, dus dat mag niet weg.

Wat heb je veranderd in het nieuwe Havank-verhaal De schaduw op de tast?

Ik heb nu zijn taalgebruik een andere wending gegeven, hij maakt wat meer vergelijkingen die een beetje potsierlijk zijn. Het gezwollen taalgebruik is ietsjes teruggebracht ten opzichte van het eerste verhaal. Want de letterlijke pastichering van Havanks taalgebruik is een gedateerd iets, kan ik me indenken. Ik vind trouwens niet dat er veel gefocust moet worden op de dialogen, want dat is meer de slagroom op de cake. De cake bakken is het schrijven van scènes. Het schrijven van strip, ook voor Donald Duck, vind ik eigenlijk het leukste.

De pagina-indeling van De schaduw op de tast heb je ook aangepast?

Ja, ik vind het leuk om die ouderwetse wafelijzerpagina’s (pagina`s van vier stroken, ieder van drie vierkante plaatjes) voor dit tweede verhaal te gebruiken. Het is ook een hommage aan de oude Dupuis-strips, die zagen er vaak ook zo uit. En zo moet je een strip ook lezen, vind ik, en niet steeds van formaat veranderen. Het vertelritme is nu ook wat anders dan bij verhaal 1. En een ander groot verschil is: bij het eerste verhaal snijden we nooit weg bij Havank, we volgen hem bij elk plaatje. En bij verhaal 2 gebeuren er bijvoorbeeld drie verschillende gebeurtenissen simultaan. Dat is een heel andere benadering, maar dat kan ook.

Komt er nog een derde Havank-verhaal?

Dat is een vraag waar ik ook mee zit. Het zou moeten. Ik wil eigenlijk afwachten wat verhaal 2 doet, en dan ben ik voornamelijk benieuwd hoe het in het Franse taalgebied gaat doen.

(NB: Foto's van Robin Schouten alleen gebruiken met toestemming. Op aanvraag wordt een hogere resolutie gestuurd: incognito@comic.com)

Eppo 20 - Boekenkast van Wilfred Ottenheijm

Wilfred Ottenheijm thuis in Nijmegen, 18-6-2015. Foto's: Robin Schouten. Voor een groter bestand: incognito@comic.com

In stripblad Eppo nr. 20 staat van mij De Boekenkast van... Wilfred Ottenheijm. Samen met Remco Polman maakt Wilfred voor Eppo de hilarische ridderstrip Floris van Dondermonde. Zijn favoriete strips bevatten zowel graphic novels, een boek dat de Amerikaanse superheldenstrip volwassen maakte als een legendarische komische avonturenstrip. Welke? Dat lees je in Eppo nr. 20, in de winkel tot 15 oktober en ook te bestellen via de Eppo site.

Deze foto is niet door Eppo gebruikt.

(NB: Foto's van Robin Schouten alleen gebruiken met toestemming. Op aanvraag wordt een hogere resolutie gestuurd: incognito@comic.com)

Eppo 4 - Boekenkast van Wout Jut

In stripblad Eppo nummer 4 staat van mij De Boekenkast van Wout Jut. Hij is vast striprecensent van Eppo. Daarnaast schrijft hij als hobby comics en Transformers-verhalen voor diverse tekenaars. Hij koos voor vier favoriete Amerikaanse comic strips voor zijn Boekenkast. Eppo nr. 4 ligt nog tot 5 maart in de winkel en is ook te bestellen via de Eppo site. 

Wout Jut voor zijn boekenkast in Harmelen (Foto: Robin Schouten, 2015)

Wout Jut (1975) heeft al meer dan 350 stripboeken voor Eppo besproken. In 2010 werd hij door Eppo uitgever Rob van Bavel gevraagd, nadat Wout hem had geïnterviewd over Eppo. Zijn eerste stap richting het recenseren begon 10 jaar geleden toen Wout een vacature tegenkwam van stripwinkel Atomik waarin recensisten werden gevraagd voor hun website. Wout kreeg de smaak te pakken en al gauw schreef hij ook recensies voor het sciencefictionblad SF Terra dat uitgebracht wordt door de Nederlandse sciencefictionvereniging onder dezelfde naam. 

Om zijn ideeën kwijt te kunnen ging hij korte tekstverhalen schrijven die hij publiceerde in zowel SF Terra als Pure Fantasy, een Nederlands kwartaalmagazine dat tot eind 2012 heeft gelopen. Als groot fan van de comicserie Transformers raakte Wout geïnspireerd om zelf korte comicstrips te maken voor Transformers Mosiac, een onofficiële anthologie van 1-pagina comicstrips. Dat liep van 2007 tot 2012. Daarna is hij zich intensief gaan bezighouden met grotere, onofficiële Transformers verhalen die hij zelf schrijft en ook publiceert op de site http://shatteredglasscomic.deviantart.com. Ze worden getekend door diverse getalenteerde tekenaars en inkleurders over de gehele wereld en gepubliceerd onder de banner van Shattered Glass Comics, afgekort SG-Comics. (RS)

NB: Foto's van Robin Schouten alleen gebruiken met toestemming. Indien gewenst wordt een hogere resolutie gestuurd. Contact: incognito@comic.com

Paul Teng - Signeersessie voor Serious Request

 
Paul Teng signeerde op zondag 21 december bij stripwinkel Silvester in Haarlem t.b.v. Serious Request. Op bovenstaande foto maakt hij een portret van Matias Ungaro, een personage uit zijn beeldroman 'Libertair Intermezzo' (1986). 

En hieronder een portret dat Teng voor Serious Request heeft gemaakt en te koop is bij stripwinkel Silvester (adres: Kleine Houtstraat 11a in Haarlem). 

Foto's: Robin Schouten (2014)

In Brabant Strip Magazine (maart 2014) staat van mij een interview met Paul Teng over zijn meest recente stripboek 'Jan van Scorel - Sede Vacante 1523'. 

Stripblad Eppo zal in 2015 van Teng een verhaal voorpubliceren van de historische stripserie Tristan. Een album uitgave verschijnt bij Casterman. Het is Tengs eerste medewerking aan Tristan die bekendheid kreeg door de auteurs Jean Pleyers en Jacques Martin. 

NB: Foto's alleen gebruiken met toestemming. Indien gewenst wordt een hogere resolutie gestuurd. Contact: incognito@comic.com

Eppo 24 - Boekenkast Paul Teng

In stripblad Eppo nr. 24 staat van mij de Boekenkast van Paul Teng. De winnaar van de Stripschapprijs 2013 koos voor vier boeken van stripmakers die hem inspireerden als tekenaar én voor het schrijven van verhalen. Eppo nr. 24 is in de winkel tot 12 december en ook te bestellen via de Eppo site. 

Paul Teng met een Blueberry album waarin Jean Giraud een tekening voor hem heeft gemaakt op de Stripdagen 1982 in Breda. Het is ook gesigneerd door scenarist Jean-Michel Charlier. Dit album heeft Teng overigens niet gekozen voor de Boekenkast rubriek.

Momenteel is er van Paul Teng een tentoonstelling in het Centraal Museum in Utrecht, met alle 80 originele pagina's uit zijn nieuwste stripboek Jan van Scorel, Sede vacante 1523. Deze tentoonstelling loopt t/m 19 januari 2014. Lees ook het artikel Paul Teng verstript Jan van Scorel op deze blog, geschreven door Hans van Klinken. 

Foto's: Robin Schouten. 

NB: Foto's van deze blog, gemaakt door Robin Schouten, alleen gebruiken met toestemming. Indien gewenst wordt een hogere resolutie gestuurd. Contact: incognito@comic.com 

Eppo 24: interview met Asterix-tekenaar Didier Conrad

In stripblad Eppo nr. 24 staat een interview met Didier Conrad, de nieuwe tekenaar van Asterix. Ik sprak hem op 1 november op de Boekenbeurs in Antwerpen over Asterix bij de Picten, Albert Uderzo, zijn honorarium en zijn toekomstplannen. Eppo nr. 24 ligt tot 12 december in de winkel en is ook te bestellen. 

Een Asterix album verschijnt niet zo vaak, maar eind oktober was het weer zover met een ouderwets reisavontuur, Asterix bij de Picten. Dit is misschien wel de leukste en beste Asterix van de afgelopen 20 jaar! Wie houdt er nu niet van onze Gallische vrienden die zich door toverdrank en de nodige slimheid al decennia lang staande weten te houden tegen de Romeinse overheersers? In stripweekblad Pep kon Nederland voor het eerst kennismaken met de komische verhalen van de onoverwinnelijke kleine Galliër en zijn vriend Obelix, die vol met dubbele bodems en knipoogjes zitten naar de hedendaagse tijd. Al snel was er ook een zekere Nederlandse inbreng. Daan Jippes (de virtuoze tekenaar van Bernard Voorzichtig) heeft voor Pep in de jaren 1960 een aantal legendarische Asterix covers gemaakt die door stripfans nog altijd worden gekoesterd. Kijk hier eens voor drie voorbeelden. 

Didier Conrad signeert Asterix bij de Picten in Antwerpen.

Na het overlijden van de geniale scenarist René Goscinny in 1977 is tekenaar Albert Uderzo alleen verder gegaan met de strip. Het is gebleken dat zijn grootste kwaliteit vooral in het tekenenwerk ligt, en dat een goed Asterix scenario schrijven wel even iets anders is. Dat maakte niets uit voor de populariteit van de strip want elk nieuw Asterix album vliegt nog steeds met miljoenen exemplaren over de toonbank. Uderzo, inmiddels 86 jaar, doet het nu wat rustiger aan en voor het eerst sinds 1959 kent Asterix een nieuw stripduo: scenarist Jean-Yves Ferri en tekenaar Didier Conrad. Asterix gaat een mooie toekomst tegemoet. 

(Foto's : Robin Schouten, 2013)

NB: Foto's van deze blog, gemaakt door Robin Schouten, alleen gebruiken met toestemming. Indien gewenst wordt een hogere resolutie gestuurd. Contact: incognito@comic.com 

Haas: Dodenlijst vanaf Eppo nr. 23

In stripblad Eppo nr. 23 is een nieuw vervolgverhaal van de Nederlandse oorlogsstrip Haas van start gegaan: Dodenlijst. Wederom op scenario van Rob van Bavel en getekend door Fred de Heij die ook diverse strips publiceert in zijn eigen stripblad Pulpman. 

Deze nog niet eerder gepubliceerde foto van Fred de Heij maakte ik in zijn atelier in Zaandam voor een Portret in stripblad Eppo (gepubliceerd in nr. 8, 2010). Klik op de afbeeldingen voor een groter formaat.

(foto: Robin Schouten, 2010)

Daniel van den Broek - De Argonautjes in potlood

Gisteren had ik de lay-out pagina's gepost van De Argonautjes: De oppepper en hier zijn de uitgewerkte schetspagina's van Daniel van den Broek. Ik heb het scenario geschreven. Je kunt het 2-pagina verhaaltje nu lezen in stripblad Eppo nummer 16, dat een special brengt rondom het legendarische stripblad Pep (1962-1975). Vandaar dat De Argonautjes een comeback maakt, evenals andere Pep-strips zoals Bernard Voorzichtig, Wellington Wish, Blook, De Generaal, Johnny Goodbye en Vidocq. Daan Jippes tekende een Baberiba aankondiging voor het Portret over Willy Lohmann (door mij geschreven) dat in Eppo 17 wordt gepubliceerd.

Eppo nummer 16 ligt in de winkel tot 22 augustus en is te bestellen via de Eppo site. (klik op de afbeeldingen voor een groter formaat)

Potloodpagina's voor De Argonautjes: De oppepper met bovenaan de eerste pagina de oorspronkelijke titel, Het nachtegaaltje.

© Daniel van den Broek (2013)

Eppo 10: Boekenkast Marissa Delbressine

Zojuist verschenen: Eppo Stripblad nummer 10 met (van mij) de Boekenkast van Marissa Delbressine. Zij tekent voor Eppo de spannende avonturenstrip 'Ward' (scenario: Willem Ritstier). Het eerste verhaal Gestrand staat sinds nummer 24 van 2012 in Eppo. Een albumuitgave volgt in oktober en een tweede 'Ward' verhaal staat in de planning. Marissa koos vier favoriete stripboeken waar van alles inzit: avontuur, mysterie, humor en drama. Welke boeken? Lees dat in Eppo nummer 10, in de winkels tot 30 mei. Of te bestellen via de Eppo site.


De Hugo Pratt tekening waar Marissa voor poseert verraadt al een van haar keuzes voor de Boekenkast. Deze tekening hangt nu in haar atelier. Foto: Robin Schouten, 20 december 2012 (niet eerder gepubliceerd)

Een fragment uit de covertekening voor Eppo nummer 24, 2012 bij de start van Ward - Gestrand.
Marissa Delbressine's art blog: ocreanablog.tumblr.com

Nieuw in Eppo: Ward van Marissa Delbressine & Willem Ritstier

 In stripblad Eppo nr. 24 is een gloednieuwe Nederlandse vervolgstrip van start gegaan, Ward met tekeningen van Marissa Delbressine (1982). Zij is een nog relatief onbekende tekenares die vooral manga strips heeft gemaakt en verhalen publiceerde in de stripbladen Myx (Stripdagboek), Plots en op stripsite StripSter (24 Hour Comic strips). Ook werkt zij als animator. Onlangs werden van haar korte tekenfilms  uitgezonden als trailer voor jeugdboeken op SchoolTV van de NTR. 

Willem Ritstier is een bekende stripscenarist die samenwerkte met o.a. Minck Oosterveer (Nicky Saxx, Zodiak, Ronson Inc. en Storm) Erwin Suvaal (Anders) en René Uilenbroek (Soeperman). Met Marissa bundelt hij de krachten voor de avonturenstrip Ward, over een gezin dat met hun zeilboot strandt op een eiland dat omringd wordt door scheepswrakken. Lees de introtekst die ik heb geschreven op pagina 41 van Eppo nr. 24, in de winkel tot 13 december 2012. Klik op de afbeeldingen voor een groter formaat.

.

Marissa Delbressine tekende Ward digitaal. Foto van Shanna Paulissen, zij heeft Ward ook ingekleurd 

Willem Ritstier, circa 2010. Foto van Erwin Suvaal

Eppo 15: Boekenkast van Evert Geradts

Nu in stripblad Eppo nr. 15 (van mij): de Boekenkast van Evert Geradts met Capp, Calvo, Kolk en Panter. Everts horror-hand is helaas afgevallen in Eppo, maar hier volledig afgebeeld! Eppo nr. 15 ligt in de winkel tot 8 augustus.
(klik op de afbeeldingen voor een groter formaat)

Evert Geradts thuis in Toulouse. (Foto: Dominique Geradts)