Eppo 11 - De boekenkast van André-Paul Duchâteau

In Eppo nr. 11 staat van mij De boekenkast van ...met deze keer de veelzijdige stripscenarist
André-Paul Duchâteau. De inmiddels 92-jarige Belgische auteur werkte tot 2010 met tekenaar Tibet aan de beroemde detectiveserie Rik Ringers en schreef ook voor onder andere Rosinski (Hans), Vance (Bruce J. Hawker), Denayer (De Brokkenmakers), Franz (Hyperion) en Follet (Terreur). Als hoofdredacteur van weekblad Kuifje loodste hij in de jaren 1970 Cosey en Rosinski in het blad, twee tekenaars die hij samen met Franz en Franquin heeft gekozen als favorieten voor de Boekenkast rubriek. Eppo nr. 11 ligt nog tot 8 juni in de winkel en is ook te bestellen via de Eppo site.

Duchâteau op 8 februari 2017 in zijn werkkamer in Ukkel, België. 

André-Paul Duchâteau (1925) begon zijn schrijverscarrière, met een voorkeur voor het politiegenre, op 15-jarige leeftijd. Eind jaren veertig maakte hij de eerste stappen naar het stripverhaal en in 1955 creëerde hij Rik Ringers, de populaire misdaadstrip waarvan hij 78 boeken maakte met tekenaar Tibet tot aan zijn dood in 2010. Rik Ringers is ook in Pep gepubliceerd waarvoor Duchâteau speciaal de strip Pep en Stef heeft bedacht. Behalve voor zijn vriend Tibet heeft de Belgische scenarist nog veel meer stripverhalen geschreven en in diverse genres, zoals voor Denayer, Paape, Franz, Rosinski, Hulet, Vance en Follet. Daarnaast werkte hij als hoofdredacteur van het weekblad Kuifje en literair directeur van uitgeverij Lombard. Bij uitgeverij Lefrancq was hij verantwoordelijk voor het opzetten van de detectiveseries.

Poserend voor een geschilderde albumcover van Hans, de sciencefictionserie die hij schreef voor Rosinski en later voor Kas.  (Copyright foto's: Robin Schouten. Voor een grotere resolutie, mail naar incognito@comic.com)

Duchâteau schrijft nog steeds, een 1-pagina whodunnit strip voor het Franse TV-blad Télé 7 en ook werkt hij aan zijn memoires met als titel ‘Mijn leven is een enigma’. “Werken houdt me in vorm. En ik ben dol op lezen en schrijven”, onthult de 92-jarige auteur die het schrijven van nieuwe Rik Ringers verhalen nu overlaat aan Zidrou, met tekeningen van Simon van Liempt.

Rik overleeft de kogels

Na Kuifje is Rik Ringers aan de beurt. Tibet (pseudoniem van Gilbert Gascard, 1931- 2010) en scenarist André-Paul Duchâteau (1925) zorgden voor een flinke reeks avonturen van de held met de Porsche. Een lovenswaardige serie die recent nog een nieuw album opleverde zonder de hand van de meesters weliswaar, maar toch. Hoe beroemd dan ook, hoe geliefd, toch documenteerden de heren scenarioschrijver en tekenaar zich niet altijd voldoende. In het album Het boze drietal (Lombard 1980, herdruk) wordt er flink op los geknald. Op bladzijde 32 begint het festijn. Rik wordt van nabij beschoten, maar reageert niet terwijl er toch een knal klinkt.

Verbazing bij de schutter en de lezer.

Bij een tweede knal slaat Rik zijn aanvaller neer. Het pistool vliegt de lucht in en wordt door gangster nummer 2 opgevangen die doodleuk zegt 'handig zo'n kogelvrij vest'. In de wetenschap dat een kogel met op zijn minst een snelheid van 300 meter per seconde een wapen verlaat (kan oplopen tot aanmerkelijk sneller als er een ander wapen wordt gebruikt of andere ammunitie) dan kun je de impact voorstellen van de kogel die ineens wordt gestopt op je lijf. Het moet toch zijn energie kwijt. Je bent dan niet dood omdat de kogel niet binnentreedt zoals dat zo mooi heet, maar je kunt behoorlijk gewond raken of op zijn minst van je stokje gaan. Rik heeft nergens last van, de wonderboy.

Op zijn minst brandwonden.

Duchâteau en Tibet maken aanvankelijk dus niet een Uitglijer, omdat het hier om losse flodders gaat en er geen kogel op het lijf gestopt wordt. Maar ze laten de gangster wel een fout maken door er vanuit te gaan dat Rik een kogelvrij vest aanheeft. Zou de man zo blond zijn? Zou die niet weten wat een kogel doet, ook op een kogelvrij vest? Ik kwalificeer dat toch als een blunder van de scenarioschrijver.
Ondanks dat hij dus het wapen als ondeugdelijk had moeten beschouwen, knalt hij Rik vol in het gezicht. De knal wordt veroorzaakt door kruit dat de loop verlaat. Dan loop je toch behoorlijke schade op door het kruit; brandwonden, blindheid of doofheid omdat het dichtbij is afgeschoten zoals is te zien. Rik heeft weer geen last van dit alles. Een tweede Uitglijer dus. Afijn, je kunt niet van iedereen verwachten alles te weten, maar om even de telefoon op te pakken en een wapenhandelaar te bellen met de vraag of losse flodders zonder gevaar zijn, is wat je op zijn minst kunt doen. Gelukkig is dat niet gebeurd, anders had ik geen Uitglijer gehad en die is in dit geval zeker geen losse flodder.  (HvK)

Hans van Klinken is freelance journalist en leest in zijn vrije tijd graag strips. Op de Incognito blog levert hij (on)regelmatig bijdragen met De Uitglijer (rubriek voor strip-misstappen) en andere stripgerelateerde stukjes.

Eerder publiceerde hij een Uitglijer over Guus Slim, Hergé, Suske en Wiske: De Tartaarse helm, Tintin: Le Sceptre d'Ottokar, Schanulleke (Suske en Wiske), Suske en Wiske: De Tartaarse helm (2), Suske en Wiske: De Ringelingschat, Uitglijers met dubbele betekenissen?, Uitglijer Guus Slim, Een speurtocht naar striptekenaar en scenarist Pizarro, De Uitglijers van Eddy Paape, Dan Cooper, De Tartaarse helm (Jeugd Revue), Majesteitelijke Uitglijer, Fournier, Suske en Wiske en Dick Bos en Foute teksten bij onze wereldvermaarde held