Eppo 24 - De boekenkast van Vittorio Leonardo

Vittorio Leonardo in zijn studio in Marcinelle, België, 16 juni 2018. (Foto: Robin Schouten)

In Eppo 24 staat van mij De boekenkast van... Vittorio Leonardo. De Italiaanse stripinkleurder, die sinds 1947 in België woont, richtte 50 jaar geleden Studio Leonardo op. Sindsdien heeft hij duizenden strips ingekleurd zoals Lucky Luke, De Smurfen, Guust Flater, Bollie en Billie, Natasja, Yoko Tsuno en De Blauwbloezen. Bij Eppo nam hij de inkleuring voor zijn rekening van Agent 327, De Generaal, Ronson Inc. en Haas. Nog steeds kleurt hij Franka en Cor Morelli in. Ook kleurde hij Douwe Dabbert opnieuw in voor de recente album uitgave bij L. Zelf heeft hij ook strips getekend zoals de Lucky Luke spin-off Rataplan. Op 25 november vierde hij zijn 80ste verjaardag! Lees over de favoriete stripboeken van Leonardo in Eppo nr. 24 dat tot 13 december in de winkel ligt. Of bestel het los via de Eppo site.

Vittorio Leonardo met Lucky Luke op de deur van zijn studio (Foto: Robin Schouten, 2018)

Dwaalgasten 2

Vandaag deel 2 van de serie "Dwaalgasten", over dikke neuzen in blauwe bonen strips...

In een ander Blueberry verhaal, "De Missie Der Verdoemden", getekend door Blanc-Dumont, duiken een paar snuiters op die we kennen uit De Blauwbloezen, een strip die ik, voorzichtig uitgedrukt, een beetje ontgroeid ben. In het echt blijken ze wat minder irritant maar ze laten zich er nog steeds niet van betichten dat ze het buskruit hebben uitgevonden.

 

Nog een, wat mij betreft akelig goed getekende, western. Durango. Daarin speelt een van origine rechtshandige maar na een dramatisch bedrijfsongeval linkshandige pistolero - onmiskenbaar geïnspireerd op Clint Eastwood - de hoofdrol. Het gloeiend lood vliegt je met bakken om de oren en het bloed stroomt in brede stromen. Schrijver en tekenaar Yves Swolfs laat zich niet bepaald kennen als een lachebekje, des te opvallender is dan de verschijning van een eenzame cowboy die in deze strip wel erg ver van huis is. ("Het Goud Van Duncan" - pagina 15)

 

Over Clint Eastwood gesproken, zijn legendarische, onverstoorbare, peuken kauwende, met muffe paardendeken omwikkelde creatie blijkt een inspiratie voor de meest uiteenlopende tekenaars.

Een plaatje uit "Valstrik Voor Een Killer" (pagina 28) van, inderdaad, Yves Swolfs. Voor die enkeling die nog niet door had waar deze tekenaar zijn mosterd haalt. En die vent zonder hoed op de voorgrond, is dat geen zelfportret van de auteur?

 Een tekening uit het eerste album van Jeremiah "De Nacht Van De Roofvogels" (pagina 21) van de bekende grapjas Hermann en daaronder een plaatje uit Storm "De Von Neumann Machine" (pagina 5). Nomad is voor deze gelegenheid gestoken in het pak van Yul Brynner (ze kennen elkaar, ze bezoeken dezelfde kapper) in zijn rol als pistolero in "Invitation To A Gunfighter". Onze helden maken zich op om een van de meest hilarische tekeningen van Don Lawrence binnen te wandelen; de saloon scène op pagina 7. De tekenaar trekt werkelijk alle registers open. Ook al ben je vergeten uit welke dikke neuzen strip die Thatcher, Major en Kohl ook alweer afkomstig zijn, je blijft ademloos op die paar vierkante decimeter rond dwalen en ontdekt steeds weer iets nieuws. En als je je eindelijk met veel moeite hebt losgerukt van deze plaat volgen er nog een aantal pagina's waar je humeur ongelofelijk van opknapt...  

Wordt vervolgd...

andREVANbuuren (kunstschilder, striptekenaar en dagelijks striplezer). Bezoek eens zijn website en blog

De stukjes van andREVANbuuren op deze blog zijn via deze link terug te vinden.