Dwaalgasten 3

We vervolgen deze korte serie met een intrigerende plaatje uit "Het Offer" (pagina 44), een aflevering van "De Huurling". Een jaloersmakende schilderijenverzameling in stripvorm. De landschappen, steden en decors zijn fabelachtig geschilderd, maar de figuren zouden zelfs in Madame Tussauds nog opvallen vanwege hun houtenklazerigheid. Dat Segrelles zijn klassieken kent bewijst dit plaatje. Een ode aan het beroemde verdrietige zigeunerjochie dat ook bij u ooit aan de muur hing of misschien nóg wel hangt.

 

Dat de schilderkunst meerdere striptekenaars inspireert moge blijken uit het volgende plaatje dat ik aantrof in (alweer) een avontuur van Jeremiah - zoekt u zelf even op welk album het betreft - dit keer gaat er een beroemd werk van Magritte door de mangel:  

 Die inspiratie wordt echter een beetje gênant als een vrij bekende naam een paar schilderijen van een bij kenners zeer gewaardeerde kunstenaar kopieert en daar dan zijn eigen naam onder zet.

In het bijna overdadige boek "De Wereld Van De Nederlandse Strip", samengesteld door Kees Kousemaker en Margreet de Heer trof ik onderstaande twee tekeningen aan (pagina 20 en 36).

 

 

Ik ken de originele uitgave niet waarin deze tekeningen zijn verschenen, ik neem aan dat de tekenaar (zijn naam ben ik even kwijt) daarin vermeldt dat hij ze heeft overgetrokken uit het boek "Op De Grenzen Van Het Avontuur" (respectievelijk pagina 109 en 35) uit 1974.

Johfra - Heksensabbat (olieverf op paneel)

Johfra - De strijd tussen goed en kwaad (olieverf op paneel)

   Dat boek is gewijd aan de Nederlandse surrealistische kunstenaar Johfra (1919 - 1998) een letterlijk en figuurlijk fantastische schilder die toen op het punt stond de wereld te veroveren met een serie posters waarop de tekens van de dierenriem worden verbeeld. In menig meisjeskamer werd het huilende zigeunerjochie - had ie eindelijk een reden om te janken - vervangen door kreeft, steenbok, apekool of hoe die dingen ook mogen heten.

Voor de wat oudere stripliefhebbers is Johfra mogelijk geen onbekende. In het roemruchte stripmagazine Gummi (nummer 7 - 1977) wijdt Jack Brokaar een artikel van 4 pagina's aan deze kunstenaar. Zijn werk is jammer genoeg doortrokken van een tenenkrommende kruidenvrouwtjes mystiek waar deze hond in ieder geval geen brood van lust. Maar als schilder, en zeker als tekenaar is hij fenomenaal (als je denkt dat je ook aardig kunt tekenen moet je eens wat rondneuzen in zijn virtuele Johfra Museum). Ik kan niet ontkennen dat ik hopeloos door deze man beïnvloed ben. Om mijn eigen vaardigheden te vergroten heb ik de technische kanten van zijn werk uitentreuren bestudeerd, zoals ik ook vele bewonderde striptekenaars heb bestudeerd. Maar plaatjes klakkeloos overtrekken heb ik sinds de kleuterschool nooit meer gedaan...

 andREVANbuuren (kunstschilder, striptekenaar en dagelijks striplezer). Bezoek eens zijn website en blog

De stukjes van andREVANbuuren op deze blog zijn via deze link terug te vinden.

Dwaalgasten 2

Vandaag deel 2 van de serie "Dwaalgasten", over dikke neuzen in blauwe bonen strips...

In een ander Blueberry verhaal, "De Missie Der Verdoemden", getekend door Blanc-Dumont, duiken een paar snuiters op die we kennen uit De Blauwbloezen, een strip die ik, voorzichtig uitgedrukt, een beetje ontgroeid ben. In het echt blijken ze wat minder irritant maar ze laten zich er nog steeds niet van betichten dat ze het buskruit hebben uitgevonden.

 

Nog een, wat mij betreft akelig goed getekende, western. Durango. Daarin speelt een van origine rechtshandige maar na een dramatisch bedrijfsongeval linkshandige pistolero - onmiskenbaar geïnspireerd op Clint Eastwood - de hoofdrol. Het gloeiend lood vliegt je met bakken om de oren en het bloed stroomt in brede stromen. Schrijver en tekenaar Yves Swolfs laat zich niet bepaald kennen als een lachebekje, des te opvallender is dan de verschijning van een eenzame cowboy die in deze strip wel erg ver van huis is. ("Het Goud Van Duncan" - pagina 15)

 

Over Clint Eastwood gesproken, zijn legendarische, onverstoorbare, peuken kauwende, met muffe paardendeken omwikkelde creatie blijkt een inspiratie voor de meest uiteenlopende tekenaars.

Een plaatje uit "Valstrik Voor Een Killer" (pagina 28) van, inderdaad, Yves Swolfs. Voor die enkeling die nog niet door had waar deze tekenaar zijn mosterd haalt. En die vent zonder hoed op de voorgrond, is dat geen zelfportret van de auteur?

 Een tekening uit het eerste album van Jeremiah "De Nacht Van De Roofvogels" (pagina 21) van de bekende grapjas Hermann en daaronder een plaatje uit Storm "De Von Neumann Machine" (pagina 5). Nomad is voor deze gelegenheid gestoken in het pak van Yul Brynner (ze kennen elkaar, ze bezoeken dezelfde kapper) in zijn rol als pistolero in "Invitation To A Gunfighter". Onze helden maken zich op om een van de meest hilarische tekeningen van Don Lawrence binnen te wandelen; de saloon scène op pagina 7. De tekenaar trekt werkelijk alle registers open. Ook al ben je vergeten uit welke dikke neuzen strip die Thatcher, Major en Kohl ook alweer afkomstig zijn, je blijft ademloos op die paar vierkante decimeter rond dwalen en ontdekt steeds weer iets nieuws. En als je je eindelijk met veel moeite hebt losgerukt van deze plaat volgen er nog een aantal pagina's waar je humeur ongelofelijk van opknapt...  

Wordt vervolgd...

andREVANbuuren (kunstschilder, striptekenaar en dagelijks striplezer). Bezoek eens zijn website en blog

De stukjes van andREVANbuuren op deze blog zijn via deze link terug te vinden.

Dwaalgasten 1

In mijn diepgravende bijdragen aan deze blog gaat het over aardige en soms merkwaardige details die me tijdens het (her)lezen van strips uit mijn eigen bescheiden collectie zijn opgevallen. Ik hou niet alles bij wat er over strips wordt geschreven, wat mij opvalt is voor u waarschijnlijk ouwe koek, alleen nog geschikt om de hond of de visite voor te zetten...

Deze keer geen uitglijers - al is het natuurlijk voor het ego het fijnst als je een (liefst beroemde) tekenaar op een onvolkomenheid of zelfs fout kan wijzen -  maar een stuk of wat opvallende tekeningen uit een paar van mijn favoriete strips. Tekeningen waarin onverwacht vogels opduiken die van nature in een andere boom zitten te fluiten.

Zoals dit plaatje uit "De Rode Lijn" (pagina 8) van Jeremiah. We herkennen natuurlijk allemaal Barney Jordan in deze bebaarde rivierbonk. Geen parodie of satire - of een pesterig anachronistisch telefoontoestel in het Comanche verhaal "Het Lijk Van Algeron Brown" - gewoon een leuke grap voor de liefhebbers van het werk van Hermann.  

 Serieuze stripfiguren die geparodieerd worden in dikke neuzen strips, daar kijkt niemand meer van op. Grappiger wordt het als een dikke neus in een realistische strip opduikt. De tweede afbeelding komt uit de Mr. Blueberry cyclus van Giraud, wat mij betreft zijn meesterwerk. Een bijzonder geraffineerd en bij vlagen humoristisch verhaal in vijf albums, door Giraud zelf geschreven en waarin opvallend veel wordt geouwehoerd zonder dat mij dat in ieder geval één seconde verveelt. De dialogen zijn scherp en niet zelden bijzonder hilarisch.

En die strip is natuurlijk weer magistraal getekend. Giraud heeft een voorkeur voor realistische, grimmige en harde koppen, des te opvallender is dan dit plaatje (pagina 6) uit "Schaduw over Tumbstone". Ligt het aan mijn op hol slaande verbeelding of vertoont die kop van het enge ventje Billy Clanton hier werkelijk een meer dan een toevallige gelijkenis met Hoempa Pa - de hoofdfiguur uit een archaïsche strip van Uderzo? 

Of neemt Giraud, ik verbaas me nergens meer over, doodleuk een van zijn zelf gecreëerde woestelingen uit het eerste Blueberry album "Fort Navajo" (pagina 20) in de maling?  

Een andere tekening die me zeer bevalt is de beschaduwde kop van Geronimo in het cachot. ("Geronimo De Apache" - pagina 47)

Kennelijk maakte dat plaatje niet alleen op ondergetekende veel indruk. In een op StripSter gepubliceerde strip van een niet voor niets onbekend 'talent' met de titel "Vliegtuig Naar De Maan" treffen we van deze tekening een pastiche aan. We gaan er maar vanuit dat dit plaatje is ontstaan uit bewondering en niet uit creatieve armoede.

  

Wordt vervolgd...

 andREVANbuuren (kunstschilder, striptekenaar en dagelijks striplezer). Bezoek eens zijn website en blog

De stukjes van andREVANbuuren op deze blog zijn via deze link terug te vinden.