Eppo 9 - De boekenkast van Yves Swolfs

Yves Swolfs thuis in Lustin, België, 10 februari 2018. (Copyright foto's: Robin Schouten)

In Eppo nr. 9 staat van mij De boekenkast van... Yves Swolfs. Hij is sinds de jaren 1980 een van de meest succesvolle Belgische stripauteurs met series als Durango, Legende en De Prins van de nacht. Met zijn nieuwe serie Lonesome, dat nu in Eppo wordt gepubliceerd, maakt hij een veelbelovende terugkeer naar de western. Als favorieten koos hij twee westernstrips (Comanche en Blueberry) die de pijlers vormen waarop hij zijn oeuvre heeft gebouwd en voor boeken van twee hedendaagse striptekenaars (Enrico Marini en Alex Alice) die hij grafisch vernieuwend vind. Eppo nummer 9 ligt nog tot 17 mei in de winkels en is ook los te bestellen via de Eppo site.

NB: In Eppo 2, 2018 staat van mij een artikel over Lonesome en bovendien publiceerde ik op mijn blog een exclusief interview met Swolfs over zijn nieuwe westernstrip.

Eppo 2 - Interview Yves Swolfs over Lonesome

In stripblad Eppo nr. 2, 2018 staat van mij een artikel over Lonesome, de nieuwe westernserie van de Belgische stripauteur Yves Swolfs (Durango, Legende, De Prins van de nacht) waarvan het eerste verhaal vanaf deze Eppo een eerste Nederlandse publicatie krijgt (het album volgt in het voorjaar). Eppo nummer 2 ligt tot 8 februari in de winkel en is ook los te bestellen via de Eppo site.

Speciaal voor het artikel had ik nog wat vragen over Lonesome naar Swolfs gestuurd. Echter, de uitgave in januari van het Franstalige album en zijn status als gevierd stripauteur zorgden ervoor dat hij het heel druk kreeg met signeersessies, en daarom niet op de tijd zijn antwoorden kon sturen voor Eppo nr. 2. Als extra publiceer ik ze hier alsnog, zoals afgesproken met Yves.

De laatste vier delen van Durango had u alleen nog geschreven. En nu is er het eerste deel van uw nieuwe serie Lonesome dat u ook heeft getekend. Wilde u na 20 jaar weer terugkeren naar de western en een van uw meest geliefde scenes in een strip, ruiters in de sneeuw?

Eigenlijk had ik al enkele jaren zin om weer eens een western te maken. Ik heb het plezier teruggevonden om een nieuwe serie te creëren en eraan te werken.

Kunt u de beide western-personages Durango en Lonesome goed uit elkaar halen?
Wel, de twee personages hebben één ding gemeen, dat ze allebei een hoed dragen met een platte boord en een lange mantel. Op psychologisch niveau, qua context en het scenario wat zal leiden naar een sage van meerdere albums, zal Lonesome een heel andere serie worden dan Durango.

De ruiter zonder naam uit Lonesome doet denken aan een personage uit een spaghettiwestern. Laat u zich nog steeds door deze films inspireren zoals bij Durango?
Er blijft de inspiratie van de Italiaanse western op het vlak van de keuze van de pagina indeling en hoe de personages eruit zien. Maar het scenario zal heel verschillend zijn, complexer, gesitueerd vanuit een historische context en met een beetje esoterie en fantasy erin.

Lonesome speelt zich af in Kansas, februari 1861, een paar maanden voor het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog. U heeft zich door deze gebeurtenissen laten inspireren voor het verhaal?
Ja, het historische gedeelte is geïnspireerd door bestaande feiten. Men kan eruit halen dat de Secessieoorlog niet enkel gevoerd is omwille van het probleem van de slavernij, maar ook om economische redenen en onder invloed van Engelse en Franse banken.

Wilt u de Lonesome serie zelf blijven tekenen?
Normaal gezien is het verhaal voorzien in minimaal 4 of 5 delen. Ik ga het verhaal zelf beëindigen als scenarist en als tekenaar.

En gaat u ook door als scenarist van Durango? 
Het scenario van de volgende Durango is reeds klaar en de twee volgende delen van De Prins van de nacht zijn volledig afgewerkt. De tekeningen worden nu gedaan door Timothée Montaigne. Ik hou veel van zijn manier van werken.

Dwaalgasten 2

Vandaag deel 2 van de serie "Dwaalgasten", over dikke neuzen in blauwe bonen strips...

In een ander Blueberry verhaal, "De Missie Der Verdoemden", getekend door Blanc-Dumont, duiken een paar snuiters op die we kennen uit De Blauwbloezen, een strip die ik, voorzichtig uitgedrukt, een beetje ontgroeid ben. In het echt blijken ze wat minder irritant maar ze laten zich er nog steeds niet van betichten dat ze het buskruit hebben uitgevonden.

 

Nog een, wat mij betreft akelig goed getekende, western. Durango. Daarin speelt een van origine rechtshandige maar na een dramatisch bedrijfsongeval linkshandige pistolero - onmiskenbaar geïnspireerd op Clint Eastwood - de hoofdrol. Het gloeiend lood vliegt je met bakken om de oren en het bloed stroomt in brede stromen. Schrijver en tekenaar Yves Swolfs laat zich niet bepaald kennen als een lachebekje, des te opvallender is dan de verschijning van een eenzame cowboy die in deze strip wel erg ver van huis is. ("Het Goud Van Duncan" - pagina 15)

 

Over Clint Eastwood gesproken, zijn legendarische, onverstoorbare, peuken kauwende, met muffe paardendeken omwikkelde creatie blijkt een inspiratie voor de meest uiteenlopende tekenaars.

Een plaatje uit "Valstrik Voor Een Killer" (pagina 28) van, inderdaad, Yves Swolfs. Voor die enkeling die nog niet door had waar deze tekenaar zijn mosterd haalt. En die vent zonder hoed op de voorgrond, is dat geen zelfportret van de auteur?

 Een tekening uit het eerste album van Jeremiah "De Nacht Van De Roofvogels" (pagina 21) van de bekende grapjas Hermann en daaronder een plaatje uit Storm "De Von Neumann Machine" (pagina 5). Nomad is voor deze gelegenheid gestoken in het pak van Yul Brynner (ze kennen elkaar, ze bezoeken dezelfde kapper) in zijn rol als pistolero in "Invitation To A Gunfighter". Onze helden maken zich op om een van de meest hilarische tekeningen van Don Lawrence binnen te wandelen; de saloon scène op pagina 7. De tekenaar trekt werkelijk alle registers open. Ook al ben je vergeten uit welke dikke neuzen strip die Thatcher, Major en Kohl ook alweer afkomstig zijn, je blijft ademloos op die paar vierkante decimeter rond dwalen en ontdekt steeds weer iets nieuws. En als je je eindelijk met veel moeite hebt losgerukt van deze plaat volgen er nog een aantal pagina's waar je humeur ongelofelijk van opknapt...  

Wordt vervolgd...

andREVANbuuren (kunstschilder, striptekenaar en dagelijks striplezer). Bezoek eens zijn website en blog

De stukjes van andREVANbuuren op deze blog zijn via deze link terug te vinden.