Chris Berg interview - Zone 5300 # 100

Recentelijk verscheen het 100ste nummer van Zone 5300, hét blad voor strips, cultuur & curiosa in Nederland en Vlaanderen dat is opgericht door Tonio van Vugt en Sjors & Sjimmie en Claire tekenaar Robert van der Kroft. In nummer 100 staat mijn eerste bijdrage voor Zone: een interview met Chris Berg. (klik op alle afbeeldingen voor een groter formaat)



In oktober 1994 kwam de eerste Zone 5300 uit met een 3D-cover van Chris Berg. Chris heeft ook in mijn stripblad Incognito gepubliceerd, in de jaren 1993-1996. Eind 1997 emigreerde hij naar Chicago en verdween lange tijd uit beeld. Tot een paar jaar geleden, toen er prachtige tekeningen, schilderijen en stripfragmenten (nieuwe bewerkingen van oudere strips) van zijn hand verschenen op internet.


Profieltekening voor Facebook

Vanaf 2012 kreeg ik weer frequent contact met Chris, via Facebook. Het idee ontstond om hem te interviewen, ook uit eigen nieuwsgierigheid. Ik was heel benieuwd hoe hij zich had weten te redden in Amerika en wat voor werk hij daar de afgelopen jaren heeft geproduceerd. Overigens, officieel is Chris wel degelijk Amerikaan. Hij is geboren op 19 juli 1969 in Rochester, New York als zoon van een Duitse 'private eye' en vertrok op zijn vierde jaar met zijn moeder en zusje naar Nederland. Via de vroegere kunstacademie te Kampen stapte hij in 1991 over op de tegenwoordige Willem de Kooning academie in Rotterdam waar hij in 1994 afstudeerde.


Chris Berg omringd door zijn strips van een nieuwe Arendsoog bewerking (circa 1995)

Op zijn 28ste keerde Chris Berg weer terug naar zijn geboorteland. Toen ik hoorde dat Zone 5300 bezig was met haar 100ste nummer leek het me een goed idee om daar een interview voor te maken met Chris. Dat paste goed in de rubriek Hoe gaat het met... en ik vond het ook een mooi full circle idee: Chris Berg die voor Zone 5300 nummer 1 de cover maakte, daarna nog enkele strips en illustraties en vervolgens een aantal jaren verdween om terug te keren in nummer 100.

Het onderstaande interview is de uitgebreide versie van het interview met Chris Berg in Zone 5300 nummer 100 (winter 2012/2013), te bestellen via deze link


Hoe gaat het met… Chris Berg



Chris Berg bij zijn 'commissioned' risk boards die hij in opdracht schildert (Foto: Tara Fallon, januari 2013)

De doorgewinterde Zone 5300-lezer herinnert zich vast nog de cover van het eerste nummer, een driedimensionaal kunststukje van Chris Berg (19 juli 1969 in Rochester, New York). In de jaren negentig behoorde hij tot een groep Nederlandse undergroundtekenaars die volop experimenteerde. Zijn bizarre gevoel voor humor botvierde hij in prachtig getekende strips als Check your head (scenario: Fred de Heij) en Harry the intergalactic milkman. Behalve in Zone publiceerde hij ook in de stripbladen Posse en Incognito. Met bevriende tekenaars als Michiel de Jong, Milan Hulsing en Luuk Bode bracht hij de Nederlandse comic The Fridge uit. Vade retro, een van zijn laatst bekende strips (op scenario van Pieter van Oudheusden) verscheen alweer in 1996 in Zone 5300. Eind 1997 vertrok Berg naar Chicago om er te gaan wonen en werken. Sindsdien hebben we weinig van hem vernomen. Totdat er recentelijk op internet nieuwe schilderijen en tekeningen opdoken die onmiskenbaar zijn grote talent laten zien. Hoog tijd om bij te praten met de flamboyante Berg over ‘life and how to live it’ als artist in Amerika.

Door Robin Schouten



Je hebt in 1994 de cover gemaakt van de eerste Zone 5300. En na bijna 20 jaar sta je in nummer 100. Is dat nog speciaal voor je?
Natuurlijk doet me dat veel. Ik ben nog steeds trots op dat 3D-covertje en beschouw het als een van mijn (en Bram Spits’) artistieke hoogtepuntjes. Het figuurtje is gemaakt van klei en geplaatst in een kartonnen doos die behangen is met behang van een poppenhuis winkel, de vloer is gemaakt van ijsstokjes en het tapijt is een stuk uit een oude broek. Heerlijk dingetje, een van de weinige portfoliostukken die ik meenam naar Amerika.

Waarom had je besloten om naar Amerika te gaan?
Om ergens anders hetzelfde te doen maar op een totaal andere manier. Een zucht naar een nieuw avontuur. In mijn jaren op de kunstacademie in Rotterdam vond ik eindelijk een beetje van mijn identiteit. Ik kon toen al niet ver genoeg zijn van Alkmaar waar ik was opgegroeid. De laatste academiejaren waren fantastisch. Grotere talenten dan mijn klasgenoten heb ik tot op heden niet ontmoet. Na het afstuderen was ik dan ook helemaal niet klaar voor de praktijk. Ik wilde nog wel een beetje meer experimenteren om mijn eigen stijl te vinden. De stripbladen waren daarvoor een ideaal podium. Ik was ook in die periode veel te veel onder de invloed van Bram Spits, Luuk Bode, Michiel de Jong, Milan Hulsing (die ook allen publiceerden in The Fridge) en mijn stripverzameling.


Cover voor The Fridge nr. 1 (1995)

Toen ik naar Amerika ging bracht ik al mijn boeken naar mijn moeders zolder, op een enkeling na: Meccano omdat Hanco Kolk op dat moment voor mij wel het grootste Nederlandse talent was. En van Moebius Quatre-vingt Huit omdat ik tijdens een mushroom-trip zag wat hij uitbeeldde in zijn nogal abstracte tekeningen, al verloor ik dat inzicht de volgende dag. En het was Moebius die mijn ideaal was, en nog steeds is.
Nederland begon een beetje te klein te worden voor mij. Gevangen in dat kleine, natte kut-kikkerlandje was ik klaar om verder te 'vluchten'. Het deed Van Gogh ook heel veel goed. Toen ik in 1997 de mogelijkheid kreeg om naar Chicago te gaan sprong ik er met beide benen in. Het had op dat moment net zo goed Berlijn of Moskou kunnen zijn. Ik had een maand om alles af te ronden. Mijn enige research was een boek over Chicago’s architectuur bij Michiel de Jong thuis, en het voor de tweede keer zien van The Blues Brothers. Toen ik een week voor Kerstmis ‘s nachts op vliegveld O'Hare in Chicago arriveerde, vroeg een douane medewerker: ‘Waar kom je vandaan en wat kom je hier doen?’ 'Holland,’ antwoordde ik, ‘en ik weet nog niet zeker wat ik hier ga doen'. Op ruwe wijze werd ik gedwongen om de rode lijn te volgen en zag ik al mijn medepassagiers uit Koeweit van Vlucht 111 vrolijk voorbij lopen. Ik mistte mijn pick-up en buiten in het typische koude, winderige, natte Chicago wist ik dat mijn leven begonnen was.


Chrysolite (1998)

Vertel eens wat je in de afgelopen jaren hebt gedaan.
Dankzij een tip van Chris Ware (stripauteur van Jimmy Corrigan: the Smartest Kid on Earth), die ik ontmoette in mijn tweede week in Amerika tijdens de presentatie van een nieuwe Drawn and Quarterly issue in de cult-stripwinkel Quimbys, had ik een snel afspraakje gescoord met de redactie van de krant New City. Tijdens dat tramritje met mijn portfolio onder de arm was ik superbewust van mijn wezen, de keuzes die ik voortaan zou gaan maken en 100% proberen te volgen. In mijn fantasie dacht ik aan onze Willem De Kooning en mijn omgeving veranderde in een semi-Van Gogh-ambiance. Het idee om 'kunstenaar' te zijn stond me plots wel aan; de 'poor starving artist' à la Parijs 1900. Iets wat tot dat moment een vaag romantisch idee was. Ik ga lekker de olieverfschilder uithangen. Niks maakt me meer uit want ik ken hier niemand. En er zijn geen verwachtingen van wie of wat dan ook. En dat heb ik tot nu toe zo'n beetje gedaan. Nooit voor mijzelf als artiest geadverteerd en nooit een visitekaartje laten drukken. Ik overleef zo'n beetje van doek tot doek. Als ik dood ben hangt er wel een behoorlijke hoeveelheid Chris Bergjes aan de muren zo links en rechts hier in Amerika. En dat had ik nooit verwacht toen ik als kindje in Alkmaar begon te tekenen. Die bewustwording van totale vrijheid gaf me 'n ongelooflijke 'confidence.' Toen het gesprek met die eerder genoemde krant klaar was vroeg de editor of ik nog een vraag had. “Ja, waar is mijn opdracht?” was mijn strenge antwoord.


Chris Berg, kort nadat hij in Chicago was gearriveerd.
"Ik wist niet dat ik gefotografeerd werd en was totaal niet bewust van het bordje 'No smoking area'."

Hoe bevalt het in Chicago? Is het voor een artiest een harder leven dan in Nederland?
Ik hou van deze stad en heb een bepaalde loyaliteit voor de plaats die me opnam. Maar o jee, Nederland is zò knus en oergezellig, ik mis het elke dag waardoor ik voornamelijk in een 'state of denial' leef. Het kan hier eng zijn, gecombineerd met een grote presentatie van pure domheid. Deze natie is verloren. Bijvoorbeeld: mijn eerste huisgenoot in The Flat Iron Building (een gebouw in Chicago waar kunstenaars wonen - RS) stond me daar eventjes uit te leggen wat een tv is en hoe de afstandsbediening werkt! Omdat ik nog in het Holland van de negentiende eeuw zou leven, met de klompen in de modder en de vinger in de dijk. Grappig genoeg was het een Philips televisie set. Om mijn budget voor een olieverf carrière op te bouwen accepteerde ik een baantje als karikaturist op Navy Pier tijdens mijn eerste lente in Chicago. Zat ik daar in een overdreven Frans accentje toeristen te tekenen terwijl mijn ‘sleazy’ baas in en uit de gevangenis ging voor het verkopen van crack en gedwongen seks met minderjarigen in zijn fotostudio. En het gaat maar door. Ik wil geen dramaqueen zijn, maar breek me de bek niet open over het harddrugsmisbruik om me heen door de jaren heen. En wanneer het slecht gaat dan heb je het ook héél slecht. De sociale opvang is hier minimaal.


Illustraties voor het boek van Thomas J. Cline: Cop tales! (2001), te bestellen via Amazon

Mijn leven in Chicago is tot zover oké, maar ik heb toch wel mijn aandeel in typisch Amerikaanse ‘misery’ gehad. Voornamelijk in de jaren waarin ik promoveerde van 'buitenlands bohemien gypsie-artiest' tot professional. Ze naaien je waar je bij staat en ik heb vele voorbeelden. Maar het hoogtepunt in pure pijn en angst in Chicago ‘gangsta style’ was toen ik op de fiets door een groep mensen voor de lol werd aangevallen. Door een harde klap op mijn linkeroor verloor ik mijn bewustzijn en crashte tegen een auto. Het was een toffe Peugeot-fiets die ik nog steeds mis. De politie vertelde mij dat ik er als blanke in een zwarte buurt om had gevraagd. Gek genoeg had ik in mijn laatste maanden in Rotterdam iets soortelijks meegemaakt. Na een Zone 5300-feestje werd ik op mijn weg terug naar huis voor de lol aangevallen door een groep neonazi’s en verloor ik mijn bewustzijn na een harde klap op datzelfde oor. Het verhaal was nu rond.


Staged uprising (olieverfschilderij, 2006)

Zijn er bepaalde thema’s die je gebruikt in je werk?
In mijn schilderijen kan ik alles combineren waarvan ik hou. Het zijn kleine verhalen in een fantasievolle, illustratieve stripstijl die tegen de impressionistische periode aanleunen. Psychedelische explosies in een carnaval extravaganzawereld. Ik schilderde datgene wat ik voel in het moment. Verder heb ik politieke schilderijen rond 9/11 en het tweede presidentschap van George W. Bush gemaakt.


Rabbitrider (2005)

En ook tekeningen die gebaseerd zijn op de genetisch gemanipuleerde voedselindustrie en een paar 'anti auto-pro bike' illustraties voor de Critical Mass-fietspromotiebeweging. Dit omdat fietsen hier in de stad zelfmoord kan zijn.


Rocco's wienerfactory part 4 (2011, potlood)

Chicago zelf begon in steeds grotere mate in mijn werk te verschijnen en ik heb veel gebouwen getekend en geschilderd. Hoe meer ik architectuur begon te schilderen, hoe meer mijn gebouwtjes een Europese stijl begonnen aan te nemen. Op een obsessief ‘level’ schilderde ik barsten in de steentjes en begon ik wereldjes te creëren vol dorpjes en torentjes, omringd door natuur en kronkelige weggetjes die verdwijnen in de bergen. Misschien als reactie op de overbevolkte stad met zijn vele nieuwe, lelijke gebouwen en rechte straten die verdwijnen in een platte en smog gevulde zieke omgeving.


Man from France

Hoe meer ik verliefd raakte op het schilderen met olieverf, hoe meer ik de klassieke meesters begon te bestuderen en te respecteren. Vooral de Vlaamse meesters zoals Pieter Bruegel raakten mij op een totaal nieuwe manier. En de oude, klassieke religieuze thema’s begonnen mijn creativiteit te beheersen. In deze door evangelie geleidde wereld nam ik een extreem atheïstische houding aan. Mijn god en de duivel-serie begon met een openstaande piano die ik voor een patron (beschermheer/opdrachtgever) van onder tot boven beschilderde met heaven and hell.


Joseph the orange mutated octopus (olieverfschilderij, 2010)

Mijn concept bereikte een hoogtepunt met een groot doek dat ik live schilderde op een podium in een grote hipster schoenenzaak. Ik had daar enkele grappige momenten met Born Again Christians. Dat schilderij symboliseerde voor mij een eind van een tijdperk en financierde jaren geleden ook mijn terugkomst naar Nederland. Het was voor korte duur omdat ik het gevoel had dat mijn werk gebaseerd is op mijn ellende in Amerika.


New Years Eve 2011, Chicago

Heb je in Amerika strips getekend die wij nog niet kennen?
Striptekenen is mijn eerste liefde en ik zou graag willen dat ik erbij betrokken kan blijven. Maar op de 7-paginastrip Graveyard blues voor een klein Halloween-magazine en een Check your head-remake voor een website na (omdat ik wilde weten hoe ik dat verhaal nu zou tekenen want het origineel vond ik teveel manga), heb ik niet meer gepubliceerd.


Fragment uit 7-paginastrip Graveyard blues voor Scott Jackson's Halloween comics (2007)

Wel heb ik een 40-pagina verhaal van Harry the intergalactic milkman getekend dat ik twee keer aan de krant The Chicago Reader heb aangeboden. Helaas geen reactie op gekregen en dat demotiveerde mij om er nog iets mee te doen. De strip voelt nu een beetje gedateerd aan omdat president Bush een van de hoofdpersonen is.


Fragment uit 40-pagina's tellende Harry the intergalactic milkman

Ik ben nu grotendeels klaar met een compleet boek genaamd It was God's own fault, the snake was semi OK, wat een ultieme uitleg geeft aan wat er nou echt mis ging in The Garden of Eden. Iets wat ik aan Bram Spits wil laten zien voor zijn input, want ik heb vroeger goed met hem samengewerkt aan scenario’s en dialogen.


Fragment uit It was God's own fault, the snake was semi OK

Ook heb ik recentelijk een nieuwe 7-pagina strip getekend, genaamd The invasion. Daar ben ik heel trots op en ik zou het graag willen zien in de volgende Zone.


Openingspagina van The invasion (2012)

Op het moment dat ik eindelijk de computerwereld accepteerde en via Facebook in het Nederlands terugkeerde, hoorde ik van de dood van Moebius (maart 2012 - RS). Luuk Bode is nu een kunstleraar, iedereen heeft kindjes voortgebracht en Zone 5300 was met de voorbereiding van nummer 100 begonnen.


Googelonia pagina-opener (november 2012)

Het internet introduceerde mij met het G+ digitale platform en daar ben ik in 2012 een semiautobiografisch stripverhaal begonnen, G+junkie. Omdat ik niet verwacht had dat ik dit medium verslavend zou vinden. Als ik zo nu en dan een pagina deel, heb ik na een jaartje of zo een compleet boek met een heel erg modern thema. Ik heb genoeg materiaal geschreven om nog een tijdje door te gaan. G+ is net zoiets als een live painting sessie: je hebt directe communicatie met je publiek wat heel erg lekker kan zijn. Binnenkort ga ik misschien een live painting sessie doen op het internet.

(Dit was wel een van de meest moeilijke dingen die ik ooit hebt gedaan. Niet alleen is Nederlands mijn tweede taal geworden maar ook had ik tot dusver niet echt veel van het leven geformuleerd in woorden. Tien jaar geleden was ik geïnterviewd door een plaatselijk krantje. De openingszin was: Chris Berg, originally from Denmark…)


Chris Berg zelfportret. 'MAX told me to get back to work' or 'Hommage times a MILLION' - Uit de G+junkie series (februari, 2013)

Chris Berg - links

Google+: via Foto’s bij GOOGLE+ junkie strip

Schilderijen: http://theflatironproject.com/chis-berg

Lambiek Comiclopedia: www.lambiek.net/artists/b/berg_chris.htm

Chris Berg op Facebook: www.facebook.com/heftigioberg

Derib: Buddy Longway reuze-poster

In 1982 werd het tienjarige jubileum gevierd van de westernstrip Buddy Longway die gemaakt is door Derib. Via het weekblad Kuifje kon een reuze-poster besteld worden. Ik heb er een foto van gemaakt (bewerkt door Ed Hengeveld, waarvoor dank). De tekening voor deze poster is, naar ik weet, niet opgenomen in een boek. Officiële website Derib: www.derib.com


(Klik op de afbeeldingen voor een groter formaat)

Eppo 4: Boekenkast van Ger Apeldoorn

In Eppo nr. 4 staat van mij De boekenkast van Ger Apeldoorn. Hij is de scenarist van de detectivestrip Hilary King (tekeningen van Jeroen Steehouwer en Frans Leenheer) en schrijver van televisieseries zoals Sam Sam, Het zonnetje in huis en S1ngle, schrijft artikelen over strips en verzorgt de Eppo Varia. Eppo nr. 4, waarin ook een nieuw Hilary King verhaal van start gaat, Knock out! ligt in de winkel tot 7 maart
en is ook los te bestellen via de website van Eppo Stripblad. (Foto's: Robin Schouten - klik erop voor een groter formaat)


Deze foto is ook gepubliceerd in Eppo Stripblad nr. 4 en is hier volledig afgebeeld. Ger is een grote Mad fan.


Nog een foto met Ger die in Eppo Stripblad nr. 4 staat, op pagina 2.


Trots poserend bij twee originele pagina's van Jack Davis uit het blad Humbug, een van zijn favorieten voor de Boekenkast.


Ger poseert bij een originele tekening van Will Eisner voor de cover van Striprofiel nr. 43, 1981. In de jaren 70 en 80 zat hij in de redactie van dit stripinformatieblad. Tegenwoordig schrijft Ger artikelen over strips voor het stripinformatieblad Stripschrift en ook voor Amerikaanse publicaties. Op zijn blog laat Ger veel krantenstrips zien uit de jaren 50 en 60: allthingsger.blogspot.nl

Don Lawrence - Originele pagina Storm: De groene hel

Originele pagina van Don Lawrence uit Storm: De groene hel. Dit is pagina 24 uit het verhaal, op scenario van Dick Matena en verschenen in 1978 in stripblad Eppo.

(Klik erop voor een groter formaat.)

Eppo 2 - Hans van Oudenaarden met Help me, Rhonda

Help me, Rhonda is de nieuwe strip van Hans van Oudenaarden en is van start gegaan in Eppo Stripblad nr. 2. Ik heb een intro tekst ervoor geschreven: 'Een grafische roman vermomd als dynamische avonturenstrip'. Deze foto staat erbij en is hier heel wat groter afgebeeld! Eppo nr. 2 ligt tot 7 februari in de winkel en is ook te bestellen via de Eppo site.

Hans van Oudenaarden thuis in Hilversum, 9 oktober 2012. Hij is bekend als tekenaar van de Bob Evers strip en heeft nu drie albums gepland van Help me, Rhonda (foto Robin Schouten) - Klik op alle afbeeldingen voor een groter formaat.

Covertekening van Help me, Rhonda voor Eppo Stripblad nr. 2, 2013 en hier 'schoon' afgebeeld.

Pagina 2 uit Help me, Rhonda. De strip is oorspronkelijk in de jaren negentig ontstaan naar een idee van Hanco Kolk. Hans is er zelf mee verder gegaan.

Pagina 3 uit Help me, Rhonda.

Fragment uit pagina 3 'in progress'. Hans van Oudenaarden wil de lezer graag betrekken bij zijn strip. Het maakproces van Help me, Rhonda kun je in al zijn facetten (potloodtekeningen, inkten, kleur, documentatie) terugvinden op de blog www.hmrcomic.blogspot.nl

René Uilenbroek - Nieuwe tekenaar van Eppo

In Eppo stripblad nr. 1 staat van mij een artikel over de Eppo strip die Uco Egmond in 1974 begon in stripweekblad Pep. Aanleiding is dat René Uilenbroek vanaf 2013 de nieuwe Eppo tekenaar is. Hij was de tekenaar van de strip Soeperman. Voor het artikel zocht ik contact met diverse tekenaars -en scenaristen die hebben bijgedragen aan de Eppo strip, o.a. Wilbert Plijnaar en Gerard Leever. Eppo stripblad nr. 1 ligt tot 24 januari in de winkel en is ook te bestellen via de website (klik op de afbeeldingen voor een groter formaat).

René Uilenbroek proost met Uco Egmond (rechts) bij hem thuis in Son en Breugel op een nieuw hoofdstuk van Eppo. Uco zal de strip overlaten aan René en de scenaristen Alex van Koten en Arwin Kossen. (foto: Robin Schouten)

De tekeningen van René doen Uco denken aan de oude Eppo strip: lekker rommelig met veel grappige details. Oude tijden herleven!(foto: Robin Schouten)

Uco Egmond - Stijlontwikkeling met Eppo.

Eppo potloodtekening van René Uilenbroek.

Nieuwjaarskaart René Follet

René Follet stuurde in de eerste week van januari deze nieuwjaarskaart naar me, met zijn strippersonages Steven Steverijn, Ivan Zoerin, De Zingari, Daddy, Shelena en Ikar (klik op de afbeeldingen voor een groter formaat). Een online bibliografie van deze Belgische grootmeester (geboren op 10 april 1931) is te lezen op www.folletbibliografie.be

Een handgeschreven boodschap van René Follet.

Eppo 26: Boekenkast van Turk

Ook staat van mij in Eppo Stripblad nr. 26: De Boekenkast van Turk (echte naam: Philippe Liégeois) die Leonardo tekent en al ruim veertig jaar een succesvol stripduo vormt met scenarist Bob de Groot. Het was bijzonder om deze sympathieke Belg ontmoet te hebben, temeer omdat ik ben opgegroeid met Leonardo in de vroegere Eppo en Robin Hoed in Kuifje weekblad. Eppo nr. 26 ligt tot 10 januari in de winkel en is ook los te bestellen via de website van Eppo Stripblad.

Turk bij zijn boekenkast in zijn huis in Wépion, een dorpje in de Belgische Ardennen. Op zaterdag 4 augustus 2012 reed ik met Jan Magito en Karin Ceulemans van Jakari Productions naar Turk toe. Zij vertaalden ook het gesprek met Turk over zijn favoriete stripboeken. Deze foto staat gedeeltelijk in Eppo nr. 26 (alle foto's zijn gemaakt door Robin Schouten).

Turk praat geestdriftig over zijn favoriete strips voor de Boekenkast, met Guus Slim, Johan en Pirrewiet, Kuifje en Robbedoes en Kwabbernoot. Al deze strips las hij in zijn jeugd. Hij houdt van sterke personages met verschillende karakters.

Niet gebruikte foto voor De Boekenkast van Turk. Hij heeft een enorme collectie stripboeken in zijn woonkamer, prachtig om te zien!

Afscheid van Turk bij zijn huis in de Ardennen, vlakbij Namen.

Eppo 26: Portret Gerrit de Jager

In Eppo nr. 26 staat van mij een Portret over Gerrit de Jager. Op vier pagina's lees je een compleet overzicht van zijn stripcarrière met o.a. De familie Doorzon, Zusje en Liefde en geluk. Gelardeerd met fraai beeldmateriaal en persoonlijke anekdoten uit zijn leven. Eppo nr. 26 ligt tot 10 januari in de winkel en is los te bestellen via de website van Eppo Stripblad.

Gerrit de Jager poseert bij zijn prijzen. Deze foto is gedeeltelijk gepubliceerd bij het Portret in Eppo nr. 26. Alle foto's zijn gemaakt op 26 juni 2012 in Amsterdam door Robin Schouten.

Gerrit op zijn balkon in Amsterdam. Deze foto staat ook in Eppo nr. 25, 2012 als aankondiging voor het Eppo Portret.

Gerrit de Jager maakt dagelijks actuele cartoons voor de nieuwssite Nu.nl waarin regelmatig de Biereco's uit De familie Doorzon voorkomen. Deze foto is niet gepubliceerd in Eppo.

In 1997 werkten Gerrit de Jager en Wim Stevenhagen voor het laatst samen aan een strip. Diana & the Royal Dwarfs maakten ze voor Nieuwe Revu naar aanleiding van de dood van prinses Diana. De strip is niet gebruikt voor het Eppo Portret en tot dusver niet in album verschenen. In het najaar verschijnt van Gerrit de Jager een grafische novelle over Wim Stevenhagen.

Nieuwjaarskaarten Marc Sleen, Erik Wielaert en Aarti Jainath

Marc Sleen stuurde mij deze nieuwjaarskaart. Afgelopen augustus sprak ik de legendarische Nero tekenaar bij hem thuis voor een interview in StripNieuws nummer 49 (november 2012). Op 30 december is de Belgische stripauteur 90 jaar geworden. Ter ere daarvan is in het Marc Sleen Museum de tentoonstelling "Hommages aan Marc Sleen" te zien t/m 3 maart 2013. (klik op de afbeeldingen voor een groter formaat)

Nieuwjaarskaart van de Groningse striptekenaar en illustrator Erik Wielaert. Hij heeft drie albums getekend voor mijn Incognito Reeks: Nachtschade, Waanklanken en De zwarte ijscoman waarvan laatstgenoemde op mijn scenario.

Wallie Hakkens is stripliefhebber, hardloper en betrokken bij de redactie van P@per, het stripblad met veel talenten dat verschijnt als bijlage van Brabant Strip Magazine. Hij stuurde deze kaart die getekend is door Aarti Jainath.

Kerstkaarten - Roel Smit, Jan van Haasteren en Freezer

Roel Smit tekent elk jaar zijn eigen nieuwjaarskaart. Hij was een van de eerste tekenaars van mijn stripblad Incognito.
(klik op de afbeeldingen voor een groter formaat)

Anja Huizing en Rita de Jong verzamelen alles van Jan van Haasteren en hebben deze kaart zelf gemaakt. Een deel van hun verzameling hebben ze op Catawiki staan. Ook beheren ze een Jan van Haasteren fansite.

Freezer (alias Tom de Vries) stuurde deze kaart. Uitgeverij Bonte heeft twee albums van hem uitgebracht van Agent Nikx.

Kerstkaarten - Lode Devroe, Mooves en Evert Geradts

Lode Devroe publiceerde in 2000 zijn eerste boekje in de Incognito Reeks, Dr. Dia. Tegenwoordig publiceert hij nieuw stripwerk in prachtig uitgevoerde albums bij uitgeverij Sherpa: Hangar 84 en Painted Desert.

Een leuke kaart van animatiestudio Mooves, getekend door Remco Polman (klik op alle afbeeldingen voor een groter formaat).

Evert Geradts (bekend van undergroundstrips uit de jaren zeventig, De Alsjemaarbekendband en vele Donald Duck-scenario's) stuurde deze 'sketchy' nieuwjaarstekening.

Kerstkaarten - Hans van Oudenaarden, Uco Egmond en Ineke Koene

Hans van Oudenaarden is de tekenaar van de Bob Evers stripserie. In Eppo Stripblad nr. 2 (2013) gaat zijn eigen strip in première, Help me, Rhonda. Hans tekent ook op scenario van Caroline van der Lee de gagstrip Puppy from hell die in StripNieuws staat. (klik op de afbeeldingen voor een groter formaat)

Uco Egmond (Comic Design) is de bedenker van de Eppo strip die hij vanaf 2013 samen met tekenaar René Uilenbroek in Eppo Stripblad gaat publiceren. Van Uco zelf verschijnt in Eppo in 2013 de strip Tobkok.

Ineke Koene is sinds 1995 werkzaam als freelance illustrator. Ze werkt voornamelijk voor educatieve uitgeverijen en maakt graag af en toe een uitstapje naar kinderboekillustraties en strips. Het liefst tekent ze dieren. Ineke heeft ook strips gepubliceerd op de stripsite StripSter.

Kerstkaarten - Aloys Oosterwijk, Erwin Suvaal en IJsbrand Oost

Aloys Oosterwijk publiceert al vele jaren Willems Wereld in Panorama en ook sinds dit jaar weer Cor Morelli in Eppo Stripblad (klik op de afbeeldingen voor een groter formaat).

Erwin Suvaal is striptekenaar (Suvaal en Anders met Willem Ritstier) en illustrator. Op zijn blog publiceert hij een getekend dagboek in de vorm van actuele plaatjes.

IJsbrand Oost laat op zijn blog zien hoe het nieuwste Max Miller verhaal tot stand komt. Het eerste verhaal Moordkunsten werd in 2011 voorgepubliceerd in Eppo Stripblad en verscheen dit jaar in album. Het tweede Max Miller verhaal De orde van de blauwe steen verschijnt in 2013 in Eppo en wordt geschreven door Frank Jonker.

Kerstkaarten - Eric Heuvel, André van Buuren en Paul Teng

Eric Heuvel staat momenteel in Eppo Stripblad met een nieuw January Jones verhaal, Het graf van de zeppelin.

André van Buuren heeft in StripNieuws nr. 49 een nieuw stripverhaal gepubliceerd, De wraak van Duk Deny.

Paul Teng ontvangt op 9 maart de Stripschapprijs 2013 tijdens de Stripdagen in Gorinchem. Ook krijgt hij in het Gorcums Museum een tentoonstelling van zijn werk.

Kerstkaarten - Het Stripschap, Eppo Stripblad en Wout Jut

Kerstkaarten 2012 van Het Stripschap (getekend door Jan van der Voo), Eppo Stripblad (getekend door Gerben Valkema - Elsje) en Eppo collega Wout Jut (klik erop voor een groter formaat).

Jan Kruis over Jan van der Voo in 2009 t.g.v. een tentoonstelling in Het Nederlandse Stripmuseum in Groningen.

Bekijk ook de video: Gerben Valkema tekent Bommel

Wout Jut schrijft scenario's voor de Transformers strip