Terugblik Stripschapprijs 2026 voor Milan Hulsing

 

Milan Hulsing met de Stripschapprijs in Forum Groningen, 21 maart 2026 (Foto © Bob de Vries)

Op zaterdagmiddag 21 maart zijn de belangrijkste stripprijzen van Nederland in Forum Groningen uitgereikt. "Zelden was een commissie zo unaniem als in het voordragen van deze winnaar van de Stripschapprijs," aldus het juryrapport, dat handgeletterd door Frits Jonker aan Milan werd overhandigd. 

Milan Hulsing met de Stripschapprijs 2026 in Forum, Groningen, 21 maart 2026 (Foto © Alex Odijk)

Stripschapprijs winnaar

Milan Hulsing (1973) mocht dit jaar de Stripschapprijs in handen nemen. Hij wordt gezien als een stripmaker die het experiment niet schuwt en zichzelf durft uit te dagen. Het juryrapport benoemt onder andere zijn debuut Wat Fred niet wist, zijn stripadaptatie van Harry Mulish' De Aanslag en het recente Voetsporen (2025).

Animator Hisko Hulsing geeft een inleiding voor zijn broer Milan (Foto: Robin Schouten)

Michiel de Jong werd op het podium geroepen door Milan Hulsing. (Foto: Robin Schouten)

Na de mooie inleiding van animator Hisko Hulsing voor zijn broer Milan gaf hij zelf een dankwoord, en vervolgens riep hij zijn vriend, studiegenoot en klankbord Michiel de Jong op het podium. "Iedere pagina die ik maak gaat eerst naar Michiel", voegde Milan daar veelbetekenend aan toe. 

Milan Hulsing (links) en Michiel van de Pol (Foto: Robin Schouten)

Michiel van de Pol, de winnaar van vorig jaar, overhandigde de Stripschapprijs 2026 aan Milan Hulsing, en deed dat met een serie speciaal gemaakte cartoons om de happening extra cachet te geven. 

P. Hans Frankfurtherprijs

De P. Hans Frankfurtherprijs, die jaarlijks wordt uitgereikt aan personen of instanties die bijzonder verdienstelijk zijn geweest voor de strip, ging dit jaar naar het platform Drawing The Times. Het platform heeft als doel getekende verhalen publiceren die ingaan op de actualiteit en het maatschappelijk debat - graphic journalism.

Storyworld Publieksprijs

Strip-, animatie en gamemuseum Storyworld is onderdeel van Forum Groningen. De Storyworld Publieksprijs werd dit jaar voor de vijfde keer uitgereikt. Het publiek kon op hun favoriet stemmen via de website van het Forum. De graphic novel Bartje van Ahmad Resh en tekenaar Anco Dijkman kreeg de meeste stemmen en won daarmee de Storyworld Publieksprijs.

Milan Hulsing krijgt op 21 maart de Stripschapprijs 2026

 

Milan Hulsing (Foto: Erwin Suvaal)

Grootste Nederlandse stripprijs voor tekenaar die het experiment niet schuwt

De Stripschapprijs voor zijn gehele oeuvre is dit jaar voor Milan Hulsing (1973). Hiermee wordt een stripmaker op het podium gezet die lef toont en zichzelf weet uit te dagen door verschillende stijlen te gebruiken, aldus het juryrapport. De Stripschapprijs wordt jaarlijks uitgereikt door het Stripschap en is de belangrijkste prijs van de Nederlandse stripwereld. Hulsing maakt opzienbarende boeken zoals het vorig jaar verschenen Voetsporen en het in Egypte afspelende Stad van Klei (2011), wat wordt gezien als een meesterwerk.

Uit Voetsporen (2025)

Milan Hulsing krijgt de Stripschapprijs uitgereikt door de vorige winnaar van de prijs, Michiel van de Pol, op zaterdag 21 maart 2026 in de Rabo Studio in het Forum te Groningen. Daar worden ook de andere stripprijzen, zoals de albumprijzen, bekendgemaakt. 

Of Hulsing de Stripschapprijs had zien aankomen? "Door een paar tekenen aan de wand dacht ik dat er een kans was. Ik had een tijdje terug wel de 'vrees' dat ik tot de tekenaars zou horen die ze overslaan. Ook omdat mijn voorlaatste twee albums niet meer genomineerd werden. Een beetje als Guido van Driel en Mark Hendriks." Beluister hier het interview van Robin Vinck met Milan Hulsing op Stripjournaal. 

Milan Hulsing & Chris Berg - Cover voor Incognito nr. 7 (1995)

Milan Hulsing studeert aan de Willem de Kooning Academie en maakt indruk met zijn afstudeerstrip naar een verhaal van Nabakov, dat gepubliceerd werd in mijn stripblad Incognito nr. 10 (1996) als extra bijlage in het hart van het blad. Ook studeert hij film- en theaterwetenschappen. Vanaf midden jaren negentig krijgt hij voet aan de grond in de Nederlandse stripwereld. Zo publiceert hij in The Fridge (1995), een undergroundcomic die in eigen beheer wordt uitgegeven, en publiceert hij in mijn blad Incognito (zijn eerste bijdrage staat in nummer 6 van 1994, wat zijn debuut was) en Zone 5300. 

Another Schultz Story (Incognito nr. 7, 1995)

In dit laatstgenoemde magazine vol strips, cultuur en curiosa verschijnen eigenzinnige verhalen die in 2004 worden gebundeld als zijn eerste officiële werk. Wat Fred niet wist is de titel en het levert hem gelijk een Stripschappenning op voor Album van het jaar. 

In no-time weet hij zijn werkterrein te verbreden met illustraties voor de VPRO Gids, Hollands Maandblad, het filmmagazine Schokkend Nieuws (waar hij nog steeds vaste illustrator voor is), en de Academische Boekengids. Verder ontwerpt hij diverse elpeehoezen. 

Cover voor Schokkend Nieuws #178 (februari-maart 2026)

Het schrijven is hem ook niet vreemd. Jarenlang schreef hij stripscenario’s voor zijn goede vriend, studiegenoot en klankbord Michiel de Jong voor korte verhalen, die gepubliceerd zijn in Zone 5300. 

De samenwerking bereikte een hoogtepunt met de klassieke avonturenstrip rond Lana Planck, Operatie Hanuman. Het Algemeen Dagblad biedt het duo in de zomer van 2006 een podium voor hun verhaal. Hierdoor maken duizenden lezers kennis met de kwaliteiten van zowel De Jong als Hulsing. Het album verschijnt in 2008 bij Oog & Blik in hardcover. 

Zijn belangrijkste strip tot nu toe is Stad van Klei. Gebaseerd op een novelle van de Egyptische schrijver Mohamed el-Bisatie vervaardigt Milan een magisch-realistisch fantasy verhaal, waarbij het gebruik van prachtige bruintinten voor veel effect zorgt Het verschijnen van het boek valt precies samen met de Egyptische opstand in januari 2011. Het gevolg daarvan is dat de stripmaker door de pers regelmatig wordt geïnterviewd als ooggetuige van de opstand. Vreemd is echter wel dat er tijdens deze gesprekken nauwelijks aandacht is voor de inhoud van Stad van Klei. In 2021 verscheen een uitgebreide heruitgave. 

Uit de expositie 'Voetsporen' in Delft (2025)

Een ander belangrijk wapenfeit is Hulsings verstripping van het boek De Aanslag (2015). Deze literaire klassieker is oorspronkelijk geschreven door Harry Mulisch. Hulsing ziet kans om er een compleet eigen strip van te maken. Bijna vanzelfsprekend valt deze bewerking dan ook in de stripprijzen. Het afgelopen decennium is de stripmaker productiever dan ooit geweest. 

Cover voor Guust 60 jaar (Dupuis, 2017)

In slechts een paar jaar tijd levert hij de ene na de andere bijdrage voor bundelingen en bijzondere uitgaves zoals Guust 60 jaar (2017), Pep NU! (2024), Het onvoorstelbare verbeeld (2024) en Bloeddorst #2 (2025). 

Uit Donker en onnatuurlijk (2022)

In 2022 zijn ook een aantal van zijn fantastische illustraties voor filmmagazine Schokkend Nieuws verzameld in het boek Donker en onnatuurlijk. 

Met De Smokkelaar (2019) en Spaans Rood (2020) maakt hij wederom de nodige indruk. Zijn nieuwe hoofdfiguur is Naomi; Hulsing laat haar op eigen wijze eigenzinnige avonturen vertellen in de traditie van Hugo Pratt. Tegenwoordig ook met korte verhalen die verschijnen in het stripblad Brul!. 

Meer illustraties en info op Milan Hulsings blog: https://milan-hulsing.blogspot.com

Michiel de Jong & Chris Berg - Ome Koen (1994)

 

Op 3 september 1994 op het stripfestival in Valkenswaard, het 9de Brabants stripspektakel, maakte Michiel de Jong en Chris Berg (RIP) in een melige bui deze 'Ome Koen' tekening voor me. Na 30 jaar besloot ik het uit mijn tekenboek los te scheuren en te scannen (en aan elkaar gelast door Ed Hengeveld). Ome Koen is niemand anders dan tekenaar Koen Hottenhot, die net als Chris en Michiel toen bij de stand zat van mijn stripblad Incognito. Incognito nr. 5 (augustus 1994) was net uit en had een cover van Michiel de Jong voor zijn detectivestrip Het ijzeren tijdperk (scenario van Richard) dat in Incognito liep van nummer 2 t/m 6. 

Echt blij met de Ome Koen-tekening van Chris en Michiel was Koen overigens niet, herinner ik me nog. En de stripbeurs vond hij ook niet veel aan, wat hij ontegenzeggelijk uitdrukte in deze tekening voor stripfan Freddy Oudhof, die hij mij een aantal jaren geleden toestuurde voor deze blog. 

Koen Hottenhot (zijn echte naam, hij signeerde met KoHo) behoorde tot de allereerste Incognito tekenaars en stond al in nummer 0 met een absurdistische korte strip over Adolf Hitler, die hij met een aantal andere van zijn bizarre humorstrips verzamelde in zijn eigen beheer boek Necronomicon (1994) dat hij in Valkenswaard signeerde. Het titellogo op de cover was ontworpen door Jelle Venema, een vriend van Koen die soms hielp bij het verzinnen van grappen (en kortstondig in Incognito stond als tekenaar van de strip Dracula en een advertentie voor Lambiek). Lees ook uit 2010 het bericht Koen Hottentot even terug met Schnuurt Epiloog.

In Memoriam: Chris Berg (1969-2024) - Deel 2

 

Chris Berg met zijn zoon Kai in Chicago, maart 2024.

Het tweede deel van mijn In Memoriam voor Chris Berg, striptekenaar, illustrator en schilder die op 29 juli 2024 overleed in Rotterdam aan de gevolgen van kanker, kort na zijn 55ste verjaardag. Chris was vanaf 1993 een van de dragende tekenaars van mijn stripblad Incognito, tot eind 1997 toen hij vertrok naar Amerika. Vanaf 2012 onderhielden we contact via Facebook en we bleven bevriend.  

Hij werd geboren als Christian Berg op 19 juli 1969 in Rochester, New York als zoon van een een Duitse privédetective, die zoals hij pas veel later leerde, eigenlijk zijn stiefvader was. Op vierjarige leeftijd emigreerde hij met zijn Nederlandse moeder en zus naar Nederland en groeide op in Alkmaar.

Chris Berg (l) met zijn oudere halfbroer.

Uit Wie is... Chris Berg (da's moeilijk) uit Incognito #4, juni 1994, grotendeels door Chris zelf geschreven: 'Tekenen deed hem geen flikker, totdat hij harkpoppetjes leerde tekenen op de grafische afdeling van de LTS. Deze harkpoppetjestechniek was al op een redelijk niveau ontwikkeld, toen hij na een jaar op de Academie voor Beeldende Kunsten in Kampen overstapte naar de Rotterdamse Kunstacademie (tegenwoordig bekend als de Willem de Kooning Academie).' Vanaf 1991 studeerde hij daar illustratie. Tot zijn medestudenten behoorden de toekomstige striptekenaars Luuk Bode, Michiel de Jong en Milan Hulsing, evenals stripinkleurster Marloes Dekkers. Hij verkeerde in goed gezelschap. 

Zelfportret, uit Incognito nr. 4 (juni 1994)

Half  '93 startte hij samen met vriend en klankbord Bram Spits de studio Pinnoccio Revival Centre, waar strips uitrolden als het Sint verhaal voor Incognito #2 (dec. 1993). Chris hield er altijd wel van om met anderen samen te werken aan strips en projecten, vooral wat betreft het schrijven van teksten en dialogen. Met Luuk Bode opereerde hij als cartoon-duo onder de naam 'Terror Twins'. En met vriend en schrijver Erwin Hofstede voltooide hij in 1994 het eerste deel van J. Nowee's 'Arendsoog en Witte Veder' striptrilogie. 

Chris Berg met zijn Arendsoog stripstroken (ca. 1994)

In 1995 tekende hij, afgestudeerd en al, op scenario van Pieter van Oudheusden (1957-2013) het twaalfpagina stripverhaal Vade retro, over een kunstschilder die langzaam zijn verstand verliest. De bedoeling was dat Chris en Pieter een reeks psychologische verhalen zouden maken over schilders, maar het zou bij dit ene duistere verhaal blijven, dat pas een jaar later in Zone 5300 #9 (sept. 1996) werd geplaatst. Dit jaar vertelde Chris me dat toen ook de invloed van studiegenoot Milan Hulsing was doorgesijpeld in dit verhaal. Uit Wie is... Chris Berg (da's moeilijk), juni '94: 'Tekenaars als Wrightson, Liberatore, Crumb en Pontiac waardeert hij zeer, omdat deze 'qua techniek in kleur en in zwart-wit uitmuntend bezig zijn'. 

Cover Zone 5300 #9 (sept. '96) met aankondiging Vade retro.

Pagina 12 van Vade retro.

In een interview voor stripinformatieblad Zozolala nr. 82 (aug./sept. 1995) met Toon Dohmen en Karin van Wylick zei hij over Vade retro: “Ik ben er heel erg tevreden over. Je ziet eraan dat mijn stijl zich ontwikkelde in de tijd dat ik aan het verhaal bezig was. Over de laatste pagina ben ik het meest tevreden. Misschien dat ik het volgende verhaal weer totaal anders teken. Ik ben gewoon continue aan het zoeken. Dat weet Pieter en dat kan ook.” Hij besluit het interview met: “Ik ben in de eerste plaats visueel geil. Uiteindelijk wil ik ook heet worden van mijn eigen werk.”

Harry the Intergalactic Milkman (Incognito nr. 11, okt. 1997)

Chris tekende in zijn laatste jaren voordat hij naar Amerika vertrok nog diverse korte strips voor bladen als Pré zoals de strip 'Gerrit Jan en de marine' (aug. 1996) en voor Toekomst Magazine (1997) en ook illustraties voor Revue. In mijn stripblad Incognito publiceerde ik van 1994-1997 zijn gagstrip Harry the Intergalactic Milkman, en in 1997 zijn paginabijdrage voor Incognito's kettingstrip Het lieve leven dat hij het jaar ervoor had getekend. Een van de beste afleveringen van de strip, heerlijk over the top, extravagant en een grafisch hoogstandje uit het oeuvre van Chris. 

Het lieve leven afl. 22 (Incognito nr. 11, okt. 1997)

Maar uit telefoongesprekken uit die tijd wist ik dat hij niet tevreden was over zijn bestaan. Nederland was te klein voor hem geworden. Dit vertelde hij nog eens in een lang interview dat ik met Chris deed voor Zone 5300 #100 (winter 2012-2013) en dat ik had samengesteld uit intensief mailcontact met Chris. In december 1997 vertrok hij naar Chicago om daar een kunstenaarsbestaan te gaan leiden. Ik was erbij op zijn afscheidsfeest in Rotterdam. Niemand wist toen nog uiteraard of hij zou terugkeren naar Nederland. Via Luuk Bode sijpelde er nog wel nieuw werk door van Chris, en ik kreeg kopieën van zijn lange stripverhaal '3' , met een Hitchcock-achtige sfeer, dat hij in 1998 tekende in Chicago. Fantastisch werk dat nog nooit is gepubliceerd. 

Chris Berg in Chicago. (Foto: Bruce Sewik)

Na december 1997 hoorde ik helemaal niets meer van Chris, totdat ik begin 2012, out of the blue, een vriendschapsverzoek van hem ontving. Hij had na jarenlang het uitgesteld te hebben, een Facebook account aangemaakt, en ik was blijkbaar de eerste persoon die hij benaderde, wat me erg verbaasde. Maar toen herinnerde ik me ook weer die periode uit 1994 toen we wekenlang iedere dag met elkaar telefoneerde en we diepgaande onderwerpen aansneden. Ik denk dat hij zich bij mij 'veilig' voelde. "You and I are the same" had hij eens gezegd in een chat. Met zijn Rotterdamse vrienden had hij een iets ander, lichter contact gehad. Al liet hij heus wel af en toe iets los over zijn traumatische jeugd, maar altijd op de meest onverwachte momenten, waardoor Luuk, Michiel en zijn andere vrienden er geen chocola van konden maken. Daar kwam bij dat Chris wel van een geintje hield. Meende hij het nou of niet?

Button Harry the Intergalactic Milkman (Stripdagen 1996 in Breda)

Wat me vooral nog van die gesprekken uit de jaren 90 is bijgebleven is zijn vergevingsgezindheid. Hoewel hij zeer slecht was behandeld door zijn familie, wilde hij niet boos op hun blijven. Dat was de boodschap. Hij had nieuwe mensen ontmoet waarmee hij het goed kon vinden, nieuwe vrienden, en dat was hem veel meer waard dan blijven hangen in nare herinneringen van vroeger. Toch werden die, helaas, nog steeds opgerakeld, ook in zijn laatste jaren via het contact met zijn familie. Chris had nog altijd veel problemen, zo besefte ik in 2013 toen hij via een chatbericht de noodklok had geluid. Ik zal hier verder niet op ingaan. Gelukkig ging het daarna toch weer beter met hem. Zijn veerkracht was groot, en hij kon veel kwijt in zijn schilder -en illustratiewerk. In Chicago was hij dan ook een legend.

Luuk Bode en Chris Berg in Rotterdam, 25 mei 2015 (Foto: Robin Schouten)

In 2014 werd zijn zoon Kai geboren, en dat deed me erg veel plezier. Zijn vriendin Tara Fallon was de moeder. Een jaar later keerde hij weer even terug naar Nederland, en in Rotterdam vond een reünie plaats met Luuk, Michiel en Bram Spits, waar ik ook bij was. Chris wilde daarna nog naar Amsterdam en ik ging mee, samen met Tara en Kai. In Amsterdam maakte ik kopieën van zijn lange stripverhaal It was God's own fault, the snake was semi OK dat hij later weer heeft hertekend. Waarschijnlijk zal deze strip nog wel eens gepubliceerd gaan worden. Ook heeft Chris, zo had ik begrepen, een lang verhaal getekend van Harry the Intergalactic Milkman dat nog moet verschijnen. 

It was God's own fault, the snake was semi OK - pagina 21

Begin april 2024 keerde Chris weer terug naar Nederland om zich, zo bleek later, te laten behandelen voor een zeldzame vorm van peniskanker, die al uitgezaaid was. Ik heb Chris helaas niet meer gezien, wel hebben we elkaar nog twee keer gesproken in juni. Het eerste gesprek duurde 45 minuten, dat ik eigenlijk had moeten opnemen omdat hij zoveel informatie gaf dat ik er een artikel van had kunnen maken. De bedoeling was dat ik hem nog 'echt' zou gaan interviewen, dat was mijn eigen voorstel, en hij ging meteen akkoord. "Maar dan ga ik je ook echt alles vertellen, Robin", zei hij. Door persoonlijke omstandigheden lukte het me niet om nog eens met Chris af te spreken. Iets wat me nog altijd spijt.

Birthday cake tekening, 19 juli 2024. Een van zijn laatste werkjes.

Na zijn 55ste verjaardag op 19 juli jl. ging het helaas zeer snel slechter met hem. Via Luuk Bode vernam ik op 29 juli dat hij die ochtend was overleden. Een vriend en groot artiest was heengegaan. Het blad Zone 5300, waarvoor Chris de cover had gemaakt voor het eerste nummer in 1994, zal in haar volgende nummer veel aandacht geven aan zijn werk. Ik hou je hier uiteraard van op de hoogte. Verwacht nog meer werk van Chris in de toekomst, ook op deze blog. Het is nog niet gedaan.  (RS)

Lees hier deel 1 van mijn In Memoriam voor Chris Berg.

In Memoriam: Chris Berg (1969-2024) - Deel 1

 

Dr. Oscar Roberto Brouwer ontvangt van Chris een van zijn schilderijen bij het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam, 16 juli 2024.

Het overlijden van Incognito-tekenaar Chris Berg op 29 juli jl. (zie dit bericht) heeft me diep aangegrepen. Het was half juni dat hij op Facebook uitleg gaf over zijn situatie. Begin april was hij onverwachts teruggekomen uit Chicago (waar hij sinds 1998 had gewoond) om zich in Nederland te laten behandelen voor een zeldzame vorm van kanker. Helaas was het al uitgezaaid. Kort na dat shockerende bericht had ik een lang telefoongesprek met hem gevoerd. Zijn levensverwachting was nog een paar maanden. Toch hield hij zich buitengewoon kranig en hij had weer volop contact met zijn ‘oude’ Rotterdamse vrienden, onder andere zijn studiegenoten van de kunstacademie (tegenwoordig Willem de Kooning Academie). Dat ze elkaar bijna tien jaar niet hadden gezien maakte niets uit. 

Michiel de Jong, Chris, Bram Spits en Luuk Bode in Alkmaar, 5 mei 2024.

Zijn daaropvolgende berichten gaven een inkijkje in zijn dagelijkse leven en vooral het lijden ervan, al hield hij zich buitengewoon sterk. Ik vond het mensonterend en had erg met hem te doen. Op persoonlijk vlak voelde ik me altijd sterk verbonden met Chris. Dat had zeker ook met onze familieachtergronden te maken, die schrikbarend veel overeenkomsten kende. Chris liet daar in de jaren 90 slechts sporadisch iets over los, en altijd op de meest onverwachte momenten. 

Ik kende Chris vanaf de eerste Incognito dagen in 1993 toen die zomer Incognito nummer 0 was verschenen tijdens het Stripfestijn in Dordrecht. Het was Michiel de Jong die Chris aan mij had voorgesteld, zo wist hij zich nog te herinneren afgelopen juni. Na onze kennismaking in Dordrecht stuurde hij me kopieën van zijn stripwerk, dat erg divers was, met een handgeschreven brief die opende met: ‘Niet al het werk wat ik je opstuur is recent, “so bare with me for a moment.”

Titelpagina van de oerversie van The Fridge (1993)

Hij stuurde twee stroken die hij rond een striptentoonstelling van Marten Toonder had gemaakt, een episode uit een langer verhaal van twee jaar ervoor, ‘Czoylarkral’ met veel kettingzaaggeweld, een pagina over The Gee’s, en een inleidingspagina van The Fridge, een verhaal dat hij het jaar ervoor met een paar vrienden voor de lol had gemaakt (‘zit voornamelijk slecht werk tussen’ schreef hij erbij). The Fridge zou ook de titel worden van zijn stripblad, een hobby-project met o.a. Michiel de Jong, Milan Hulsing en Luuk Bode. Toen ik Chris leerde was hij net bezig om zijn werk te publiceren, onder andere in het stripblad P.O.S.S.E. (TV Nomaden special) met een spraakmakende cover. 

“Ik voelde me wel connected tot je blad” zei Chris toen ik hem in juni vertelde hoezeer ik altijd zijn bijdragen aan Incognito waardeerde, en zijn tomeloze inzet op stripbeurzen en festivals. Chris was erbij op de Stripdagen 1993 in Breda toen we daar (op 16 en 17 oktober in het Turfschip) het eerste Incognito nummer presenteerden, al stond hij nog niet in het blad. Hij maakte geinige tekeningetjes voor nieuwsgierige bezoekers die zich afvroegen wat Incognito voor blad was, en wie die vrolijk-baldadige tekenaars waren, aangestoken door Chris. Hij hield van de interactie met het publiek en maakte continue grapjes. Ook kon hij het meteen goed vinden met Ulli Bürer (1965-2015), de tekenaar van de Bettie Page strip ‘Six Inch Stiletto’s’ in Incognito. 

Chris Berg (r) en Jeroen Minnema op de Stripdagen Breda in 1993 (Foto: Maria Heijdendael)

In Breda zat Chris naast Jeroen Minnema te tekenen en na de festivaldag eindigden we met z’n drieën in Café Het Hijgend Hert, aan het bier en de zelfgemaakte tomatensoep. Ook al kende ik Chris toen nog maar een paar maanden, ik voelde al zeker een band. Ik was geen flamboyante artiest zoals hij maar op menselijk vlak lagen we elkaar goed. Zijn bijzondere kijk op de wereld vond ik intrigerend. Het leek alsof zijn over-the-top humor hem op de been hield. En zijn werk als tekenaar uiteraard. Hij was erg getalenteerd, maar hij leek nog zoekende naar een eigen stijl. Een interessante periode voor deze jonge artiest.  

Michiel de Jong & Chris Berg cover voor Incognito nr. 2 (dec. 1993)

Michiel de Jong en Chris hadden me in Breda verrast met een covertekening die zij samen hadden vervaardigd; de Kerstman vs de Sint, te gebruiken voor Incognito nummer 2, december ‘93. Die gedeelde cover, plus een vierpagina stripverhaal over de Kerstman vs de Sint betekende het debuut van Chris in Incognito. In die periode zocht ik hem op in Rotterdam, onder andere voor de Sint strip die hij in een nacht had afgewerkt. Later begreep ik van Luuk Bode dat hij tijdens een les een grappige situatie heel snel in een tekening kon omzetten, die ook nog eens publicabel was. Zijn enorme arbeidsethos kwam hem later goed van pas toen hij zich meer toelegde op het maken van olieverfschilderijen. 

Michiel de Jong tekende Chris Berg (die een boekje jat) in zijn korte verhaal Er was eens... (Incognito nr. 7, 1995)

Na Breda ging ik met Chris, Koen Hottentot en Jelle Venema naar de Stripgidsdagen in Turnhout, België, op 11 december ‘93. Chris baalde dat Incognito nummer 2 nog niet uit was, met zijn gedeelde cover en strip, maar niettemin haalde hij alles uit de kast om ervoor te zorgen dat bijna alle Incognito’s die we hadden meegenomen werden verkocht. Ook al werden we neergezet in een afgelegen hoek, Chris bracht flink veel leven in de brouwerij. Een van zijn meest succesvolle openingszinnen was: “Houd u van strips? Dan houd u van ons!” Zijn gave om het publiek binnen no time in te pakken was ongekend, met zoveel enthousiasme en charme. Af en toe dacht ik dat het wel ietsje minder kon, maar dan zei hij: “Don’t worry, ik weet heus wel wat ik doe.” Toen we aan het eind van de dag wegreden uit Turnhout was ik ervan overtuigd dat dit sympathieke Belgische plaatsje voorgoed was veranderd door het hurricane-achtige optreden van Chris. Dat kon niet anders. Het was voor mij, en ongetwijfeld ook voor Jelle en Koen, een onvergetelijke ervaring. 

Tekeningen voor een Incognito expositie in de bieb in Rotterdam, 1994.

Het jaar erop volgden nog meer stripbeurzen en festivals waar Chris aanwezig was, in Delft, Rotterdam en de Haarlemse Stripdagen, waar we met veel succes Incognito nummer 4 verkochten, met Bettie Page op de cover. Chris sprak zijn bewondering uit voor Ulli Bürer, zowel als tekenaar als mens. Het feit dat deze twee tekenaars, met totaal verschillende karakters zo goed met elkaar klikten vond ik heel leuk om te zien. “Echt tof dat Ulli er is”, zei Chris met een gelukzalige grijns tegen me in Haarlem. 

Chris Berg met Bettie Page door Ulli Bürer (1994)

Ulli maakte in Haarlem een potloodtekening van Chris met Bettie Page, die hij op mijn verzoek in inkt zette, en die ik publiceerde in Incognito nr. 5 (aug. 1994). Rond die tijd studeerde Chris af op de kunstacademie in Rotterdam, richting illustratie. Hij experimenteerde in verschillende stijlen, o.a. in EC Comics (Bernie Wrightson) en Japanse manga (Akira) voor het kortverhaal Check your head (Incognito nr. 4) dat het jaar erop in een langere versie in zijn blad The Frigde werd gepubliceerd. 

Deel 2 van dit In Memoriam volgt binnenkort.

Michiel de Jong en Chris Berg - Delftse Stripdag 1994

 

Kunstacademievrienden en (small press) striptekenaars. Foto: Ulli Bürer

Michiel de Jong en Chris Berg nemen een break op de Delftse Stripdag in maart 1994 toen we stripblad Incognito nummer 3 voor het eerst verkochten, en aanwezig waren met signerende tekenaars zoals Michiel, Chris, Mark Hendriks en Ulli Bürer. Ik herinner me nog dat het aardig druk was bij onze stand, en dat ik daar heel opgetogen en trots op was. 

Incognito nr. 3 (maart 1994)

Hanco Kolk kwam ook bij ons langs, en toen iemand vroeg wat voor een blad Incognito was, antwoordde Hanco: "Dat is het beste stripblad van Nederland." Ja, dat had hij echt zo gezegd. Wow. En dat na amper drie nummers (vier als we nummer 0 meerekenen).

Michiel de Jong's commentaar bij de foto: "Dat moet die keer zijn geweest dat ik Hanco (Kolk, red.) en Peter (de Wit, red.) voor het eerst sprak bij de Incognito stand." Michiel zou een paar jaar later gaan werken op de stripstudio van Hanco Kolk, Peter de Wit en Aloys Oosterwijk, De Plaatjesmaker, waar hij assistent was voor De Familie Fortuin strip van Peter en de Gilles de Geus strip van Hanco. Zowel Peter (Bigg) als Hanco (De familie Sloterdijk) schreven ook strips voor Michiel. 

Michiel de Jong - Kerstkaart 2023

Michiel de Jong (oud-tekenaar van stripmagazine Incognito) deelde deze prachtige kerstkaart op zijn Facebookpagina met deze aanvullende tekst: 'Ouwe meuk 1993. Illustratieopdracht voor de kunstacademie in Rotterdam. Pitch voor een kerstkaart van de ABN AMRO bank op de Blaak.'  Michiel heeft de tekening wel een (nieuwe) digitale inkleuring gegeven, en heeft exact de oorspronkelijke kleuren aangehouden.