Michiel de Jong - Krimson en Wiske

Twee tekeningen van Michiel de Jong: een schets van Krimson voor het Suske en Wiske verhaal De charmante chirurg en een Wiske dédicace.

Eerder publiceerde ik dit interview met Michiel de Jong over Suske en Wiske en andere projecten.

Strips! Museum - Vier keer is scheepsrecht

Marc Kleijnen en Maartje de Haan

Sinds 3 september is Nederland een tweede stripmuseum rijker met het Strips! Museum voor het beeldverhaal in Rotterdam. Maar het opzetten van een nieuw stripmuseum gaat niet over één nacht ijs. Vóórdat initiatiefnemers Maartje de Haan en Marc Kleijnen, beiden afkomstig uit de museumwereld tot de locatie kwamen op de Wijnhaven 32 hadden zij drie andere plekken in het vizier: in Delft, Scheveningen en Dordrecht. Waarom waren die zo interessant?

De eerste locatie voor het Strips! Museum in Delft. Foto: Robin Schouten (2016)

De Haan: "Als eerste hadden we het stadskantoor in Delft in de Phoenixstraat op het oog: het hele gebouw, behalve de zijvleugels bij de ronde toren. " Kleijnen: "Maar het probleem met dat gebouw was dat het aan renovatie toe was. Bij een taxatierapport kwamen er zoveel verborgen gebreken naar boven, dat wij en de gemeente er geen zin meer in hadden. Bovendien was het veel te onzeker of de gemeente de financiering voor de begroting rond zou krijgen." 

De Haan: "Daarna kregen we van de gemeente Den Haag de vraag om na te denken over een plek in Den Haag, en zij hadden de voorkeur voor de Noordboulevard waar nieuwbouw zou komen."

Noorderboulevard, Scheveningen (Ouder plan - architect Wim de Bruijn)

"De gemeente had de verplichting opgelegd dat als je op de boulevard wilt vernieuwen een cultureel instituut in het gebouw moet worden opgenomen", vervolgt Kleijnen. "Eerst vroegen ze Legoland maar die was afgehaakt, en toen hebben ze ons gevraagd. We zouden in de ronde koepel in het midden komen van het nieuwe gebouw, en het stripmuseum zou zelf ondergronds komen. De reden dat we afhaakten was dat we bij toeval een nota onder ogen kregen waarin stond dat de bouwwerkzaamheden op zijn vroegst in 2017 zouden beginnen, terwijl ons doel was om het stripmuseum in 2016 of 2017 te openen. Ook werden de investeringskosten steeds duurder."

De Berckepoort in Dordrecht. Foto: Robin Schouten (2016) 

De Haan: "En daarna zijn we in Dordrecht wezen kijken, waar we ook een band mee hebben omdat we er wonen. We hadden De Berckepoort op het oog, dat een groot middeleeuws complex is. Kleijnen: "Omdat het een monumentaal gebouw is mochten we er niks aan veranderen, dus dat leverde al een hoop beperkingen op. In januari 2015 gingen we met de gemeente om de tafel zitten om de verbouwing definitief rond te krijgen, maar werden we helaas tegengewerkt door de afdeling vastgoed. Terwijl de financiering een paar maanden daarvoor door de gemeenteraad al was goedgekeurd, mede door de steun van de voormalige directeur vastgoed. Daarbij kwam dat de fondsen Dordrecht de Berckepoort een te risicovolle locatie vonden voor een stripmuseum."

Nadat ook deze derde locatie niet was doorgegaan besloten Kleijnen en De Haan hun vizier op Rotterdam te richten. Kleijnen: "We hebben altijd al in ons bedrijfsplan rekening gehouden met een vestiging in Rotterdam. We wisten namelijk dat daar genoeg betaalbare panden op de vrije markt zijn waarin een museum gevestigd zou kunnen worden. Dat maakte onze onderhandelingspositie sterker. We voelden ons nooit met de rug tegen de muur gedrukt, want we hadden die uitwijkmogelijkheid." De Haan: "Marc is gaan rondkijken en wandelen, en kwam uiteindelijk tot het pand op de Wijnhaven." Met 2.000 m2 in het centrum van Rotterdam en op loopafstand van station Blaak lijkt het een gunstige locatie.

De definitieve locatie van het Strips! Museum in Rotterdam,  met bekende stripfiguren aan de gevels. 

"We zijn echt ongelofelijk blij dat we hier naartoe zijn gegaan", zegt Kleijnen dan ook, '"want Rotterdam is de beste plaats voor een stripmuseum: je hebt hier een jonge bevolking en heel veel scholen. Het heeft allemaal een dynamischer beleving en contact met een jonger publiek is met het oog op de toekomst heel belangrijk." De Haan vult aan: "De wat oudere stripliefhebbers komen toch wel, die kunnen het niet zoveel schelen waar je gaat zitten. En nu hebben we ook de toeristen en de studenten van de hogeschool erbij." Kleijnen: "We hebben een huurcontract voor 20 jaar met een optie voor nog 10 jaar verlenging. Dat is de periode dat je het museum kunt vormgeven tot een stabiel instituut. Tien jaar lijkt lang, maar is erg kort."

Een deel van de financiering van Strips! is tot stand gekomen door een succesvolle crowdfunding en schenkingen. Een businessplan moet ervoor zorgen dat het museum zichzelf kan bedruipen. Dat moet gebeuren met diverse inkomstenbronnen: kaartverkoop, inkomsten uit winkel en lunchroom en verdiensten door het organiseren van activiteiten en evenementen. "We hebben dat door allerlei specialisten laten bekijken, en het ziet er goed uit. Natuurlijk moeten we het nog wel bewijzen", geeft Kleijnen toe.
Dus het museum hoeft zoals het er nu uitziet geen gebruik te maken van subsidies? "Voor bepaalde projecten willen we dat wel doen. Rotterdam heeft bijvoorbeeld een probleem met de laaggeletterdheid. Wij hebben het idee om een serie kinderboekjes van Gerben Valkema te gebruiken om kinderen die slecht kunnen lezen, hier te laten komen en les te geven. Daar kun je subsidie voor vragen. Maar we willen er niet afhankelijk van zijn. Ik sluit overigens niet uit dat we over vier jaar wel gaan meedoen in de subsidieronde, bijvoorbeeld als we het museum willen verbouwen." (RS)

Strips! Museum voor het beeldverhaal
Wijnhaven 32 in Rotterdam
www.stichtingstrips.nl

Eppo Enquete 2016 - met De Boekenkast van...

De Eppo Enquête 2016 staat online. Stem via deze link op je favoriete strips en rubrieken uit het stripblad Eppo van het afgelopen jaar. Mijn rubriek 'De Boekenkast van...' waarvoor ik sinds 2009 een stripauteur interview over zijn/haar favoriete stripboeken doet ook weer mee.

Dit jaar was dat met o.a. Aimée De Jongh, Hec Leemans, Jean Van Hamme, Gilbert Declercq, Stanley Heinze, René Follet, Apriyadi Kusbiantoro, Ben Westervoorde, Charles Guthrie, Berck en Iouri Jigounov. Ook verschenen in Eppo losse interviews van mij met Stanley Heinze (Dik Dieet), Fred de Heij (De kaart), Robbert Damen (Guardian) en Roelof Wijtsma (Roel Dijkstra).

Je kunt tot 16 november je stem uitbrengen en daarbij maak je kans op een strippakket ter waarde van € 50,00.

Marc Sleen (1922-2016)

Marc Sleen thuis in Hoeilaart (B) - 6 aug. 2012 (Foto: Robin Schouten)

Marc Sleen, de laatste grote Vlaamse striptekenaar van zijn generatie overleed afgelopen zondag 6 november in zijn huis in het Belgische Hoeilaart waar hij meer dan 60 jaar woonde. De schepper van Nero en heel wat andere kolderieke strips zoals Piet Fluwijn, De Lustige Kapoentjes en Octaaf Keunink werd 93 jaar. 

Op 6 augustus 2012 was ik bij hem op bezoek voor een groot interview n.a.v. zijn 90ste verjaardag op 30 december voor het blad StripNieuws. Het was een onvergetelijke middag waarin hij openhartig vertelde over zijn leven, zijn werk en de mensen die hij heeft gekend, ook Hergé en Willy Vandersteen. Sleen liet weten via zijn levenspartner Catharina Kochuyt dat hij het een schitterend artikel vond en zeer tevreden was. De bovenste foto stond ook bij het interview in StripNieuws nr. 49, 2012.

Marc Sleen en Catharina Kochuyt op 6 aug. 2012 (Foto: Robin Schouten)

Marc Sleen was de enige nog levende striptekenaar met een eigen museum, pal tegenover het Belgische Stripcentrum in Brussel: www.marc-sleen.be. In 2013 sprak ik Sleen daar nog even bij de opening van een expositie.

Eppo 22 - Roelof Wijtsma over Roel Dijkstra

In stripblad Eppo nr. 22 staat van mij een interview met de nieuwe tekenaar van Roel Dijkstra: Roelof Wijtsma. Dit nummer ligt tot 10 november in de winkels en is ook te bestellen via de Eppo site. 

Roelof Wijtsma werkt aan het nieuwe Roel Dijkstra verhaal (Groningen, 1 oktober 2016). Foto: Robin Schouten. Voor een hogere resolutie: incognito@comic.com

In de vorige Eppo nr. 21 is het nieuwe Roel Dijkstra verhaal Thuisfront van start gegaan (op scenario van Willem Ritstier) waarin de oer-Hollandse voetbalheld opnieuw schittert bij zijn oude voetclub FC Leidrecht en ook weer verzeild raakt in een crimineel wespennest. 

Wijtsma kreeg bekendheid als tekenaar van historische jeugdstrips zoals de 5-delige serie Arin en het volk van de hunebedbouwers. Met Getekend en Doolhof van Eeden maakte de Groningse tekenaar ook twee graphic novels, laatstgenoemde werd genomineerd voor een Stripschapspenning voor de beste Literaire strip 2014.

De blonde spits van FC Leidrecht is bij Wijtsma in goede handen want hij is liefhebber van het spelletje én zelf voetballer! Ook las hij de Roel Dijkstra verhalen van de oorspronkelijke makers Jan Steeman en Andries Brandt in de Eppo.  Kijk voor updates op de Facebook pagina van Roel Dijkstra.

Mooie choreografie in Roel Dijkstra - Thuisfront van Wijtsma en Ritstier. 

Stem voor de publieksprijs van De Plastieken Plunk

Dit jaar wordt alweer voor de negende keer De Plastieken Plunk georganiseerd, een wedstrijd waarvoor striptalenten uit België en Nederland kunnen meedingen naar de prijs voor het beste Nederlandstalige korte stripverhaal van het afgelopen jaar. De winnaar ontvangt een door Luc Cromheecke zelf gekneed beeldje en een bedrag van 250 euro. Uit alle inzendingen is nu een shortlist samengesteld van 8 korte verhalen waarover een jury zich binnenkort gaat buigen. Ook maken deze helden van het grafische medium kans op de Strip 2000 publieksprijs. Die houdt 50 euro in en wordt volledig gedirigeerd door jou! Je kunt namelijk hier stemmen op jou favoriete kortverhaal: www.plastiekenplunk.be/stemmen/

Het beeldje en de geldprijzen zal op zaterdag 19 november worden uitgereikt op de Pépé Soirée. Iedereen is welkom vanaf 21u in café ’t Onverwacht Geluk, Burgstraat 59, te Gent (België). Gratis entree en gratis drank!

De ontwerper van het affiche is Maarten De Saeger.

Eppo 21 - Boekenkast van Iouri Jigounov

In stripblad Eppo nr. 21 staat van mij: De Boekenkast van... Iouri Jigounov. De geboren Rus (en sinds 2003 Belg, vandaar de handschoen ;-)) werd in 2011 de opvolger van William Vance voor de immens populaire thrillerreeks XIII. Sindsdien tekende hij een succesvolle cyclus van vijf verhalen (scenario: Yves Sente) die ook in Eppo zijn verschenen. 

Iouri (ook wel bekend als Youri) Jigounov in Nijvel (B), 22 juni 2016. Foto's: Robin Schouten. Voor een hogere resolutie, mail naar: incognito@comic.com

Voor De Boekenkast rubriek koos Jigounov koos voor strips die hij in zijn jeugd in Rusland las, die toen nog schaars voor hem waren, en voor boeken die hij later in België ontdekte: een Eldorado aan strips! Eppo nr. 21 ligt tot 27 oktober in de winkels en is ook te bestellen via de Eppo site. 

Jigounov tekende William Vance als garagehouder Willie in XIII - Mayflower Day (2011)

YIEHA Young Talent Award

Een jaar geleden ging YIEHA van start, een platform waarop je digitaal strips kunt lezen. Nu is er de eerste editie van de YIEHA Young Talent Award, een talentwedstrijd voor nieuwe striptekenaars waarbij zowel een publieksvoting als een vakjury voor de helft van de punten instaat. Uit alle inzendingen is een shortlist samengesteld van 20 strips die wordt voorgelegd aan een vakjury met onder andere de stripmakers Merho, Nix, Jan Bosschaert en Martin Lodewijk.

Veerle Hildebrandt - Joyride

Op www.yieha.be/youngtalentaward kun je de 20 uitverkorenen ontdekken en stemmen op je favoriet. Al wie stemt krijgt een digitale strip naar keuze uit de YIEHA-catalogus. Stemmen kan tot 24 oktober 2016. De winnaar wordt bekendgemaakt in de week voor de Boekenbeurs in Antwerpen (11 okt.-11 nov.) en ontvangt een geldprijs van 2500 euro.

Jeroen van Kippersluis: Marijke en Joop

StripGlossy nummer 2

Vanaf deze week ligt StripGlossy nummer 2 in de tijdschriftenwinkels! Jan van Haasteren is de gast-hoofdredacteur, hij tekende ook de cover en zijn stripfiguur Baron van Tast gaat in gesprek met André van Duin. Mijn bijdrage bestaat uit de Agenda en twee artikelen: over de verschillende Bommel-tekenaars (pag. 8) en Aimée de Jongh (pag. 107).

Rob Derks - Erik en Opa

En verder staan er strips in van Dick Matena (De Bommelmemoires), Rob Derks (Erik en Opa), Hans van Oudenaarden (Rhonda), 

Hans van Oudenaarden - Rhonda

Aimée de Jongh (De Blauwbloezen), Gerard Leever (Een nieuw begin), Alex van Koten (Nick Name), Fred de Heij en Ger Apeldoorn (Llewelyn Fflint) en nog veel, veel meer!

Gerard Leever, poserend voor zijn stripfiguur in Een nieuw begin.

 Je kunt de StripGlossy ook bestellen of abonnee worden via http://stripglossy.nl

Zaterdag 8 oktober: Cross Comix Rotterdam

Cross Comix is een nieuw Rotterdams festival dat 8 oktober 2016 in de Rotterdamse Schouwbrug zijn première heeft. Die dag is ‘de plek’ waar schetsen van Hanco Kolk op muziek van Spinvis van het papier rollen, tekeningen van Jan Rothuizen het verhaal vertellen van een Syrisch vluchtelingenkamp, illustraties van Aimée de Jongh en Guido van Driel hun weg vinden naar het grote doek en ook uit België Brecht Evens aanwezig zal zijn om te vertellen over zijn werk en te simultaan tekenen. Het festivalprogramma met ook o.a. Kamagurka kun je bekijken via deze link.

In diverse programma’s toont Cross Comix de ontmoeting tussen het beeldverhaal en de andere kunsten. Initiatiefnemers zijn de stripmakers Hanco Kolk, Erik de Graaf en Robert van der Kroft. Laatstgenoemde werd op 4 oktober over het Cross Comix festival geïnterviewd door Radio Rijnmond, je kunt het hier terug beluisteren.

Aanvang van het programma is vanaf 12.30 uur in de Hal van de Rotterdamse Schouwburg. Info: www.crosscomix.nl en op Facebook: www.facebook.com/crosscomix

Reclame voor het Cross Comix festival: Robert van der Kroft tekent op winkelruiten op de Rotterdamse Lijnbaan.

Simon van de rivier – Boek 1 en 2

In het weekblad Kuifje verscheen een van de klassieke stripreeksen uit de jaren 1970: Simon van de rivier dat getekend en geschreven is door de Fransman Claude Auclair (1943-1990). Opmerkelijk in eerste instantie door het mooie realistische tekenwerk, dat zeker in het begin nogal beïnvloed was door Jean Giraud. Het was ook de Blueberry-tekenaar die Auclair in het begin van zijn carrière bij de hand nam en zijn eerste, korte stripverhaal voor hem schreef, evenals het eerste hoofdstuk van Jason Muller, de voorloper van Simon van de rivier. Beide strips spelen zich af in een post-atomaire wereld waarin het recht van de sterkste geldt. In deze beklemmende sfeer voelde Auclair zich vrij om zijn favoriete thema’s over ecologie, humanisme en leefgemeenschappen naar voren te brengen. Auclair geloofde sterk in de mens als individu en het recht om anders te zijn. Simon is zo iemand.

In de periode 1973 - 1988 tekende Auclair twee verschillende cyclussen van Simon van de rivier. De eerste cyclus van 6 verhalen, verschenen in 1973 - 1978 in Kuifje is nu opnieuw uitgebracht in twee boeken van een integrale uitgave. Elk boek wordt voorafgegaan door een uitgebreid dossier dat geschreven is door de Franse stripkenner Patrick Gaumer en bevat veel bijzonder beeldmateriaal zoals niet eerder gepubliceerde tekeningen en foto’s. Daarnaast interviewde Gaumer familieleden en vrienden van Auclair zoals Ravian-tekenaar Mézières, en putte hij uit diverse interviews met Auclair zelf waarvan sommigen nooit zijn gepubliceerd. Al deze achtergrondinformatie geeft de Simon verhalen nog meer diepgang en betekenis.

Boek 1
In het eerste verhaal De ballade van Roodhaar speelt Simon nog min of meer een bijrol, wat te maken heeft met het feit dat Auclair zich voor dit verhaal liet inspireren door de roman ‘Het lied van de wereld’ van Jean Giono. Door problemen met de rechthebbenden van deze roman zou het tot 1999 duren voordat De ballade van Roodhaar een eerste albumuitgave zou krijgen (in: De zwarte dame met tevens een uitgebreide Auclair biografie van Johan Vanbuylen).

De ballade van Roodhaar begint in Kuifje nr. 4, 1973

Auclair laat wel meteen de sfeer voelen die zo kenmerkend is voor de Simon serie. In een rustige verhaalopbouw en met veel natuurbeelden zet hij levensechte personages neer. Een vader zoekt hulp bij Simon om zijn opstandige zoon Roodhaar te vinden die zich verzet tegen de heersers van een stad. Het zijn onderdrukkers van de vrije mens, een thema dat steeds terugkeert in de volgende Simon verhalen. Alleen dit verhaal is in zwart-wit opgenomen, al heeft Auclair het ook getekend met een dergelijke publicatie in gedachten. Ook de samenvattingen zoals die in Kuifje zijn gepubliceerd staan erbij, maar dat is voor deze uitgave nogal overbodig.

Met De stam van de ruiters gaat Simon van de rivier pas echt van start. De serie wordt in album uitgebracht met de subtitel Kroniek van een toekomstige wereld. Simon wordt in eerste instantie gevangen genomen door een nomadenstam en maakt kennis met de wetenschapper Charles Berger, die zijn vader heeft gekend, en wordt verliefd op zijn dochter Estelle. Dit zet kwaad bloed bij Igaal, de aanvoerder van de stam der ruiters. Hij daagt Simon uit, verslaat hem in een gevecht en moet gedwongen het dorp verlaten, zeer tegen de zin in van Estelle. Daarop volgt de dood van Estelle en de uitroeiing van het dorp door de meesters van de ‘city’. Dit brengt Auclair onverbloemd in beeld, wat ook enigszins refereert aan de oorlog in Vietnam. Het laat Simon verbitterd maar ook vastberaden achter. Hij zint op gerechtigheid en stelt zich als doel om Igaal en Charles terug te vinden en het kwaad te vernietigen.

In De slaven bereidt Simon samen met enkele overlevenden van het dorp een bevrijding voor van een kamp waar de meesters van de ‘city’ een groot aantal mensen slavenarbeid laten verrichten in onder andere staalfabrieken. De beelden verwijzen naar de concentratiekampen uit WO II, compleet met kaalgeschoren hoofden en tatoeages met nummers. Met veel geduld en geweld slagen Simon en zijn vrienden er in om het kamp te bevrijden. In geen enkel ander verhaal laat Auclair zo expliciet zijn afschuw blijken over geweld en onderdrukking. Zijn voormalige rivaal Igaal vind hij terug maar Charles is door de meesters ondergebracht in ‘City 3’. Simon besluit aan het eind van het verhaal zijn vrienden te verlaten en vervolgt weer zijn eigen weg.



Boek 2
Na De slaven had Auclair behoefte aan een rustpunt in de serie en maakte hij Maïlis dat beschouwd wordt als een klassiek stripverhaal. Het tekenwerk van Auclair had een zeker hoogtepunt bereikt en het thema van de liefde voor de vrouw wordt op een fijnzinnige maar ook tragische wijze uitgewerkt.
Het liefdeslied aan het begin van het verhaal ‘Ballade van Maïlis’ heeft een nieuwe vertaling gekregen en is nu gericht aan Simon, waardoor de strekking helemaal anders is geworden. Volgens uitgever Mat Schifferstein is dit de correcte vertaling en was het lied in de oorspronkelijke albumuitgave (‘Ballade voor Maïlis’) uit 1978 dan ook verkeerd vertaald, of geïnterpreteerd.

Simon krijgt te maken met een ingewikkelde situatie als hij Maïlis en haar dochter Illyane leert kennen in een afgelegen en regenachtig moerasgebied. Hij wordt verliefd op de vrouw maar haar dochter, vervult van jaloezie, stuurt Simon naar een afgelegen gebied waar zich een oude kerncentrale bevindt met gruwelijk misvormde mutanten.

Franse zwart-wit uitgave op groot formaat van Maïlis (Jonas, 1979)

Een dodelijk ongeruste Maïlis vertrekt halsoverkop daarnaartoe om Simon te redden maar ze gaat haar eigen ondergang tegemoet. Zelf weet Simon, met hulp van Illyane, het moeras op het nippertje te ontvluchten. In een tijd van anti-nucleaire protesten waren de verontrustende beelden die Auclair laat zien blijkbaar iets te veel van het goede want Mailis wordt niet voorgepubliceerd in Tintin, de Franse versie van het weekblad Kuifje. Maar dankzij de albumuitgave van dit diepzinnige verhaal wordt Auclairs talent ook door de Parijse stripwereld erkent en besteedt het eindelijk aandacht aan de serie. In België was dat al veel eerder gebeurd en in 1977 wint Maïlis de belangrijkste stripprijs, de Prix Saint-Michel voor de beste realistische strip. Dat was de derde keer op rij dat Auclair voor Simon van de rivier een prijs in ontvangst kon nemen.

De pelgrims heeft een andere opbouw dan de voorgaande Simon verhalen omdat het opgedeeld is in hoofdstukken. Het gaf Auclair iets meer ademruimte om zijn verhaal te vertellen, te beginnen met Simons kennismaking met een groep pelgrims, de ‘kappen’ die hem helpen er weer bovenop te komen. Samen bezoeken zij ook de kathedraal van de historische stad Chartres. In het tweede hoofdstuk ‘De graanverbouwers’ toont Auclair zijn liefde voor een terugkeer naar de natuur. Het stond vooral in het teken van de ontmoeting van Simon met Emeline, die hij leert kennen op een boerderij waar hij met zijn pelgrimsvrienden is neergestreken en helpt met het oogsten. De idyllische plattelandsbeelden worden ruw verstoord door een gewapende bende plunderaars die boerderijen overvallen. Het doet Simon besluiten om daar iets aan te gaan doen. In het derde en laatste hoofdstuk ‘Het raadsel van de zwarte dame’ helpt Simon om bedriegers te ontmaskeren die de mensen wil laten geloven dat een bovennatuurlijk verschijnsel plaatsvindt in de kathedraal van Chartres. Ze werken voor de meesters van de city’s, wat Simon er nog meer van overtuigd om een reis te gaan ondernemen naar de city.

Origineel van pagina 2 uit City N.W. Nr. 3

City N.W. Nr. 3 opent met Simon en Emeline keuvelend bij een kampvuur. Ze zijn volkomen gelukkig. De twee geliefden gaan eerst naar de boerengemeenschap waar ze elkaar hebben leren kennen en nemen deel aan diverse festiviteiten. Vervolgens vertrekken ze samen naar de city, ook al beseffen ze dat het een gevaarlijke onderneming kan worden. In de ruïnes van Parijs maken ze kennis met de gewelddadige plunderaars waarmee ze een overeenkomst willen sluiten om de overvallen op de boerennederzettingen een halt toe te roepen. Maar tevergeefs. Simon en Emeline worden gered na tussenkomst van Jason ‘Kreukelkop’ Muller, de eerste stripheld van Auclair die in feite ook de oerversie is van het Simon personage.
Een opmerking over Jason ‘Kreukelkop’: in de oorspronkelijke albumuitgave uit 1979 wordt hij ‘Gekke’ Jason genoemd wat mijns inziens ook veel beter bij zijn karakter past dan het nogal vreemde ‘Kreukelkop.’ Het is een naam die niet op zijn plaats lijkt te zijn in het universum van Auclair. Verder is de nieuwe vertaling van de Simon verhalen over het algemeen goed verzorgd.
Het anarchistische karakter van de inmiddels oude Jason en zijn met diepe littekens doorgroefde kop staat in groot contrast met het idealisme van Simon, wat interessant is. Opvallend is het feministische betoog van Emeline op pagina’s 175 t/m 177. Daarin heeft Auclair zijn visie op de wereld willen geven, al zal dat zeker niet door alle lezers gesmaakt of zelfs begrepen worden. Het was wel iets wat Auclair na aan het hart lag en wat hij graag wilde delen.

Origineel van pagina 37 uit City N.W. Nr. 3

Met de hulp van Jason vind Simon uiteindelijk Charles Berger terug, een emotioneel weerzien met de man die hij in De stam van de ruiters had leren kennen, inmiddels getekend door het verdriet en de mishandelingen. Jason ontketend in de city een oorlog en verschaft Simon een vrije doortocht naar Emeline. Zij wacht op hem en vertelt dat zij zwanger is. Simon besluit na al die gewelddadigheden om voor Emeline en hun kind te kiezen. Ze gaan op weg naar naar een nieuwe wereld met meer verdraagzaamheid. En daarmee wordt de eerste cyclus hoopvol afgesloten.

Voor striplezers die de Simon van de rivier verhalen nog niet kennen is deze integrale uitgave een mooie kennismaking. Al zijn de verhalen een aantal jaren geleden gemaakt met de idealen van toen, ze hebben nog weinig aan relevantie ingeboet. Ook wil ik deze twee boeken aanraden aan de Simon lezers van toen, al zullen zij wellicht de voorkeur geven aan de oorspronkelijke vertaling waarmee ze de verhalen leerden kennen en vertrouwd zijn geraakt. In ieder geval is de aanschaf al de moeite waard door de rijk geïllustreerde achtergronddossiers. (RS)

Claude Auclair - Simon van de rivier (integraal)
- Boek 1 (2015) met: De ballade van Roodhaar, De stam van de ruiters, De slaven - 184 pagina’s, € 39,95

- Boek 2 (2016) met: Maïlis, De pelgrims, City N.W. Nr. 3 - 192 pagina’s, € 39,95. Uitgeverij Sherpa

Schutblad voor de Franse Simon van de rivier uitgave (1977)

Fansite: www.claude_auclair.hjschumacher.nl

Biografie: www.lambiek.net/artists/a/auclair_claude.htm
Facebook: www.facebook.com/Claude-Auclair-Dessinateur

Michiel de Jong: ‘Een hele eer om Suske en Wiske te tekenen’

Op 3 september ging een actie bij het Algemeen Dagblad van start waarbij zes zaterdagen lang een nieuw Suske en Wiske stripalbum in de winkels ligt, met een verhaal van een BN’er en getekend door een bekende Nederlandse striptekenaar. Deze 6-delige collectie kan ook in een keer worden besteld via de AD webshop. De opbrengst gaat naar een goed doel, namelijk SOS Kinderdorpen.

(klik op de afbeeldingen voor een groter formaat)

Na De grandioze gitaar (Guus Meeuwis/Gerben Valkema en De schaal van moraal (Wilfred Genee/Eric Heuvel) verschijnt op zaterdag 17 september De charmante chirurg, geschreven door de bekende schrijfster Esther Verhoef en in beeld gebracht door de Rotterdamse striptekenaar en illustrator Michiel de Jong (1970). Hoe vond hij het om Suske en Wiske te tekenen? ”Het was vanzelfsprekend een hele eer. Het grote voordeel van deze klus was dat wij als tekenaars onze eigen interpretatie mochten geven, in onze eigen tekenstijl. En affiniteit met Suske en Wiske heb ik al van af mijn jonge jaren. Het is een van die strips waar je mee opgroeide, en van grote invloed was op mijn ontwikkeling. Mijn favoriete personage blijft Wiske. Ze heeft een breed spectrum aan emoties en temperament, wat haar oprecht en aandoenlijk maakt.”

Michiel de Jong - schets voor pagina 5 van De charmante chirurg (niet eerder gepubliceerd)

En hoe beviel de samenwerking met thrillerschrijfster Esther Verhoef? ”Van samenwerking was niet echt sprake. Ik kreeg een kant en klaar scenario waar ik vrijelijk mee aan de slag mocht. Alleen over de character designs is kort overleg geweest. Maar deze zijn eigenlijk meteen goed gekeurd.” Was het voor hem de eerste keer dat hij met een boekenschrijfster samenwerkte voor een strip?  ”In het verleden heb ik wel illustraties gemaakt voor schrijvers en dichters die publiceerden in het blad van Kasteel Groeneveld (zie deze link). Maar dit was de eerste keer dat het tot een strip leidde.”

Schets voor pagina 7 (niet eerder gepubliceerd)

Van een leien dakje ging het tekenen van De charmante chirurg voor De Jong overigens niet. ”Ik heb mijn boek letterlijk op mijn tandvlees getekend vanwege een handblessure. Dat heeft er wel toe geleid dat ik daarna een half jaar uit de roulatie was. Het gaat nu weer goed met mijn hand en ik functioneer weer als tekenaar. Door die blessure was ik niet echt in staat om veel met de tekenstijl voor Suske en Wiske te gaan experimenteren, zoals ik de afgelopen jaren heb gedaan in divers illustratiewerk. Daarom ben ik voor een groot deel teruggevallen op mijn vertrouwde atoomstijl die ik ook heb gebruikt voor stripverhalen zoals Operatie Hanuman en Ode aan Wilhelm.”

Michiel de Jong is al sinds de jaren negentig professioneel striptekenaar en werkte naast Milan Hulsing ook samen aan strips met Peter de Wit (scenario voor Bigg) en Hanco Kolk (scenario voor De Familie Sloterdijk). Dat heeft nog niet geleid tot een commercieel succes, al wordt De Jong door collega’s en stripfans al langer beschouwd als een van de beste striptekenaars van Nederland. Zijn deelname aan het Suske en Wiske project kwam toch wel als een verrassing, ook voor hemzelf.

Schets voor pagina 12 (niet eerder gepubliceerd)

”Ik ben als laatste tekenaar voor dit project aangetrokken, en nog wel op voorspraak van een Suske en Wiske tekenaar: Charel Cambré (bekend van de serie Amoras – red.) die ik anderhalf jaar heb geassisteerd bij het inkten van zijn strip Filip van België. Als je mijn naam ziet staan tussen de andere Nederlandse Suske en Wiske-tekenaars (Eric Heuvel, Hanco Kolk, Gerard Leever, Gerben Valkema en Romano Molenaar – red.) dan zijn dat toch allemaal mensen met een grotere reputatie en een groter oeuvre dan ik. En dan sta ik daar als minder bekende tekenaar net even buiten. Daarom is dit project voor mij een mooie gelegenheid om mezelf weer onder de aandacht te brengen als striptekenaar.”

Precies 10 jaar geleden publiceerde De Jong in het AD Operatie Hanuman dat geschreven is door zijn vaste scenarist en goede vriend Milan Hulsing. Het album kende een bescheiden verkoopsucces maar het ontving ook de Stripschapspenning voor Album van het Jaar 2008 van Het Stripschap (zie deze link). Het was duidelijk dat deze ouderwetse avonturenstrip met als hoofdpersonage Lana Planck naar meer smaakte. Ook voor De Jong en Hulsing zelf.

Professor Planck voor expo Wetenschap in Beeld bij Lambiek.

”We zijn nog steeds verknocht aan Lana Planck en de professor. Toen Milan onlangs naar Jordanië emigreerde nam hij een grote banier mee met daarop een tekening van professor Planck die ik een paar jaar geleden had gemaakt voor een boekpresentatie bij stripwinkel Lambiek. Dat zegt genoeg. Ik sluit zeker niet uit dat er nog nieuwe Lana Planck-verhalen gaan komen. De bedoeling is dat ik in de nabije toekomst naar Jordanië vlieg om daar samen met Milan te gaan plotten aan nieuwe stripverhalen. Dat kan een nieuwe Lana Planck zijn of een geheel nieuwe strip die we voor uitgeverij Scratch kunnen maken, maar ook om een al bestaand scenario voor een korter verhaal nieuw leven in te blazen. Mogelijk ga ik dat als eerste tekenen, om weer goed in het striptekenen te komen.”

Michiel de Jong thuis aan het werk (Rotterdam, 24 augustus 2016). Foto: Erwin Suvaal.
(NB: in het nieuwe stripmagazine Hollandsch Metaal komt een fotoreportage te staan met Michiel de Jong door Suvaal. Het blad wordt op 1 oktober gepresenteerd bij het Strips! Museum in Rotterdam. Info: stichtingstrips.nl)

Dick Matena verstript Turks fruit

Vandaag op 14 september verscheen het nieuwe boek van Dick Matena: Turks fruit, een beeldroman naar het beroemde literaire werk van Jan Wolkers uit 1969. Matena is de veelzijdigste striptekenaar van Nederland en kende veel succes met zijn verstrippingen van literaire meesterwerken zoals De avonden, Kort Amerikaans (ook geschreven door Wolkers) en Kees de jongen. Voor al zijn bewerkingen hield Matena, met respect voor de auteur, de oorspronkelijke tekst intact. 

Dat deed hij ook voor Turks fruit, een beeldroman waarvan op de site van Athenaeum Boekhandel een fragment is te lezen, ga naar deze link.

Cover van de luxe editie van Matena's Turks fruit.

Op zaterdag 24 september om 15.00 uur zal Wolkers-biograaf en journalist Onno Blom met Dick Matena in gesprek gaan over zijn stripversie van Turks fruit, in het nieuwe Strips! Museum in Rotterdam. Aansluitend signeert Matena daar zijn nieuwe beeldroman.

Tegelijkertijd wordt dan ook een luxe cassette met dito uitvoering van het boek gelanceerd in een gelimiteerde oplage van 172 ex. Speciale prijs voor 24 september is 155 euro. Daarna betaal je 172 euro. Info: stichtingstrips.nl.

In 2006 verstripte Dick Matena een ander meesterwerk van Jan Wolkers, Kort Amerikaans. Op de foto zijn beide auteurs te zien bij de presentatie in Leiden. (Foto: Diederik van Vleuten)

Suske en Wiske collectie met 6 Nederlandse tekenaars

De schaal van moraal van Wilfred Genee en Eric Heuvel. In de winkel vanaf 10 september.

Vanaf 3 september organiseert het Algemeen Dagblad zes zaterdagen lang een actie, waarbij telkens een Suske en Wiske stripalbum in de winkel ligt van een BN'er en een bekende Nederlandse striptekenaar. Deze unieke 6-delige collectie kan ook in een keer aangeschaft worden via de webshop van het AD. Een belangrijk deel van de opbrengst van deze actie gaat naar SOS Kinderdorpen.
Aan 6 bekende Nederlanders, waaronder Guus Meeuwis, Wilfred Genee en Carlo Boszhard werd gevraagd of ze een scenario wilden schrijven van een Suske en Wiske-verhaal. Aan 6 bekende Nederlandse striptekenaars, te weten Gerben Valkema, Eric Heuvel, Michiel de Jong, Gerard Leever, Hanco Kolk en Romano Molenaar is dan ook gevraagd deze verhalen te tekenen.

Zowel de auteurs als de tekenaars waren niet gebonden aan enige voorwaarden, behalve dat ze het universum van Suske en Wiske dienen te respecteren, d.w.z. het is een familiestrip, bedoeld voor een breed publiek. Daarbuiten mochten ze vooral creatief hun gang gaan.

Elke tekenaar heeft dan ook zijn Suske en Wiske-verhaal getekend in zijn eigen unieke stijl. Hanco Kolk: "Het kostte even moeite om van de iconische vormgeving af te stappen en er mijn eigen draai aan te geven. Wel heb ik erop gestaan om de schitterende belettering over te nemen. Dat lettertype is bijna de helft van de herkenbaarheid van de stripserie".

Naast de actie bij het Algemeen Dagblad verschijnen er luxe edities van de Suske en Wiske boeken in een box, waarvan ook een deel van de opbrengst naar SOS Kinderdorpen gaat. Deze boxen (oplage: 200 ex.) zijn te koop via de stripwinkels. In het najaar zal nog een veiling plaatsvinden waarbij originele strippagina's onder de hamer gaan, en waarbij de helft van de opbrengst eveneens naar het goede doel gaat.

De grandioze gitaar door Guus Meeuwis en Gerben Valkema.

De duo’s van bekende Nederlanders/striptekenaars zijn:

- Guus Meeuwis /Gerben Valkema - De grandioze gitaar (verschenen op 3 september 2016)
- Wilfred Genee / Eric Heuvel - De schaal van moraal (verschenen op 10 september)
- Esther Verhoef / Michiel de Jong - De charmante chirurg (verschijnt op 17 september)
- Aaf Brandt Corstius / Gerard Leever - De pientere pop (verschijnt op 24 september)
- Karin Amatmoekrim / Hanco Kolk - De tollende toverkol (verschijnt op 1 oktober)
- Carlo Boszhard / Romano Molenaar - De irritante imitator (verschijnt op 8 oktober)

De Suske en Wiske torens van de 6 Nederlandse striptekenaars (klik op de afbeelding voor een groter formaat)

De bedenker van dit unieke project is Dirk Vanlaer van Standaard Uitgeverij. Vorig jaar organiseerde hij een soortgelijke actie in samenwerking met het Vlaamse dagblad Het Laatste Nieuws waarbij 6 bekende Belgen een Suske en Wiske-verhaal schreven voor 6 bekende Belgische striptekenaars waaronder Kim Duchateau, Jan Bosschaert en Charel Cambré. Kijk voor meer info op deze pagina.