30 juni 2020

Gerben Valkema - Elsje contra corona


Voor Eppo 13 hadden Elsje auteurs Eric Hercules en Gerben Valkema veel zin om eens flink te knallen met een corona cover. Valkema pakt uit met een battle scene (die rechtstreeks uit Game of Thrones lijkt te komen) en een strijdvaardige Elsje, helemaal klaar om het gevreesde virus te bestrijden. Dat doet ze ook in het blad met een middeleeuwse variant van COVID-19. Op Facebook plaatste Gerben verder nog de zeer fraaie inkttekening plus een paar schetsen van de cover, die ik eveneens graag laat zien.
Eppo nummer 13 ligt nog tot 9 juli in de winkels en is ook los te bestellen via de Eppo site.

De uitgewerkte covertekening van Gerben Valkema.



24 juni 2020

Eppo 12 - De boekenkast van François Walthéry

François Walthéry in zijn stamkroeg Café Braham in Cheratte (B), 15 juni 2019 (Foto: Robin Schouten)

Eppo 12 lag vandaag voor het laatst in de winkels, maar in dat nummer staat van mij De boekenkast van... François Walthéry, een van de bekendste auteurs van de Franco-Belgische strip die 50 jaar geleden begon met het tekenen van de avonturen van Natasja, de sexy luchtstewardess. Walthéry's favoriete boeken zijn van auteurs die hij ook heeft gekend en niet de minste: Hergé, Franquin, Peyo en Tillieux. Eppo nummer 12 kun je los bestellen via de Eppo site.

Walthéry poseert bij een van zijn Natasja muurtekeningen in Café Braham. Daarnaast zien we Dokter Zwitser van Marc Wasterlain (Foto: Robin Schouten)

01 juni 2020

Wasco - Uitreiking Stripschapprijs op Stripjournaal


In samenwerking met Margreet de Heer, de Stripmaker des Vaderlands, en Stripjournaal werd zaterdag 30 mei jl. op stripjournaal.com de Stripschapprijs 2020 aan Wasco uitgereikt. Klik op deze link voor het ruim half uur durende verslag van de uitreiking. Ook met felicitaties van stripuitgever Hansje Joustra, zijn collega's Typex en de vier tekenaars van Lamelos en zijn uitgever Wiebe Mokken van Scratch. De video wordt gepresenteerd door Robin Vinck en besloten met een dankwoord van Wasco zelf.

Normaal gesproken worden de Stripschapprijzen uitgereikt op De Stripdagen, maar in verband met de coronamaatregelen was dat nu onmogelijk. Het Stripschap is blij dat de prijs op deze bijzondere manier toch kon worden uitgereikt. Meer informatie over Wasco en over de Stripschapprijs is te vinden op stripschapprijs.nl.

Een boek van Wasco, verschenen in 2017 bij Scratch.

Ook de Stripschappenningen voor Album van het Jaar 2019 en Jeugdalbum van het Jaar 2019 werden 30 mei uitgereikt, maar dan online in samenwerking met RTV Noord-Holland, het stripmagazine StripGlossy en 'Dutch Lucky Luke' Rutger Gret. Een verslag hiervan is eveneens te zien op het digitale stripflatform Stripjournaal.
Alle informatie over deze prijzen en de genomineerde stripalbums is te vinden op stripschapprijs.nl.


Album van het Jaar 2019 is geworden De meimoorden van schrijver Jacques Post, naar zijn gelijknamige boek, en tekenaar Eric Heuvel (bekend van 'January Jones'). De prijs van Jeugdalbum van het Jaar 2019 viel op Helemaal wild! van Jan-Willem Spakman.


De samenwerking met Stripjournaal en de eerste Stripmaker des Vaderlands, Margreet de Heer, is begonnen in 2018, toen De Stripdagen voor het eerst werd georganiseerd tijdens Heroes Dutch Com. Deze kreeg in 2019 een vervolg, ook op HDCC. Voor deze keer gebeurde dat dus online, nu alle stripfestivals zijn afgelast of uitgesteld.

Kjell Knudde en Bas Schuddeboom, het team van Comiclopedia.

De P. Hans Frankfurtherprijs 2020 aan het team van Comiclopedia en de Bulletje en Boonestaak Schaal worden later dit jaar, hopelijk live, uitgereikt. 

28 mei 2020

Coronastripboek bij stripwinkels in Nederland en België


Op 11 mei gingen eindelijk de stripwinkels in België weer open. En al hoefden de stripwinkels in Nederland tijdens de coronacrisis niet te sluiten, de klandizie zal vast minder zijn geweest dan in een normale wereld. Daarom is er een mooi initiatief ontstaan vanuit de stripwereld. De Vlaamse uitgeverij Oogachtend en de Nederlandse Uitgeverij L sloegen de handen ineen om een gezamenlijk album te produceren dat winkeliers gratis aan hun (trouwe) klanten kunnen weggeven: Striphelden versus Corona.

Bijdragen van o.a. Eric Heuvel, Martin Lodewijk, Aloys Oosterwijk, Kim Duchateau en Kenny Rubenis

Maar liefst 65 Vlaamse en Nederlandse stripmakers hebben belangeloos bijdragen geleverd die zijn gebundeld in een boek van 80 pagina’s. Pieter de Poortere (Boerke) maakte de covertekening. Teun Berserik mocht speciaal en exclusief voor dit album een cartoon van Blake en Mortimer tekenen.


Verder kun je een toepasselijke gag, cartoon of illustratie verwachten van o.a. Serge Baeken, Jan Bosschaert, Ken Broeders, Charel Cambré, Robbert Damen, Kees de Boer, Frodo de Decker, Fred de Heij, Aimée de Jongh, Marissa Delbressine, Johan de Moor, Jorg de Vos, Peter de Wit, Ype Driessen, Thomas Du Caju, Mars Gremmen, Ilah, Daan Jippes, Lectrr, Gerard Leever, René Leisink, Martin Lodewijk, Romano Molenaar, IJsbrand Oost, Danker Jan Oreel, Remco Polman, Mark Retera, Joost Swarte, Urbanus, Gerben Valkema, Marq van Broekhoven, Judith Vanistendael, Hans van Oudenaarden, Jean-Marc van Tol en Roelof Wijtsma.

Gerben Valkema en Eric Hercules - Elsje

De bedoeling is dat de winkelier dit boek aan de klant cadeau doet. Elke klant die 15 euro besteedt in zijn/haar stripwinkel krijgt dit boek cadeau. Rep je dus naar je lokale stripwinkel en vraag ernaar ... op veilige afstand!

Ken Broeders - Driftwereld

10 mei 2020

Eppo 9 - De boekenkast van Margreet de Heer

Margreet de Heer, 8 januari 2020 (Foto: Robin Schouten)

In Eppo Stripblad nr. 9 staat van mij De boekenkast van... Margreet de Heer. Ze maakt autobiografische, kinder -en ook educatieve strips met de In beeld… reeks. In 2017 werd zij gekozen tot Stripmaker des Vaderlands. Voor Eppo maakte Margreet grafische interviews met Ger Apeldoorn, Kenny Rubenis en Mars Gremmen. 'Bij Lambiek heb ik 5 jaar lang een opleiding gehad, dankzij mijn stripvaders Kees Kousemaker en Klaas Knol. Mijn favoriete boeken staan ook bij de strips die me nog steeds inspireren.'
Eppo nummer 9 ligt tot 14 mei in de winkels en is ook los te bestellen via de Eppo site.

De cover van Eppo 9, 2020 is geschilderd door Fred de Heij.

07 mei 2020

30 april 2020

Vlaams of niet Vlaams, dat is de kwestie

Er is een prangende vraag opgekomen. Recent kwam Incognito Comics een Suske en Wiske uit de ongekleurde reeks onder ogen: De Mottenvanger met ‘Amsterdam’ als afzender op het titelblad. Een Nederlandse uitgave dus en wel uit 1958. So far so good.
Nu blijkt bij het vergelijken van het boekblok met die van een Vlaamse editie dat in beide boekskes de sappige taal van onze zuiderburen in de ballonnen staat. Niks Nederlands. Puur Vlaams!
Even voor de zekerheid de tweede druk van Het Eiland Amoras uit 1948 vergelijken met de noordelijke versie 1a uit 1959 en dan zie je dat die laatste, zoals verwacht, is hertaald naar het Nederlands. Er is dus wel degelijke puur Hollands gebruikt wil ik maar zeggen. Naar aanleiding hiervan verder in de collectie gedoken en jawel; tot op heden is er nog een exemplaar gevonden met die 'mix' en wel De Lachende Wolf. Ook hier staat er duidelijk dat het een Nederlands (Amsterdam) exemplaar betreft terwijl de tekst (en meer) overduidelijk Vlaams is. Het betreft hier steeds exemplaren uit de latere jaren 50.

Hoe kun je nu zien dat een Vlaam een Vlaam is?
In de eerste plaats is een aanwijzing dat op de achterkant in de rij van titels als eerste de typische Belgische uitgaven staan zoals Prinses Zagemeel en De Zwarte Madam. Dat is bij De Lachende Wolf in kwestie aan de orde. In de Hollandse uitgaven zijn De Tuftuf-club, De Stierentemmer etc. genoemd. En natuurlijk is er op het titelblad te lezen: Antwerpen, Brussel, Gent, Leuven en voor de noordelijke variant Amsterdam.

De indicatie voor een Vlaams exemplaar.

Frappant is dat op de cover van het beoogde album nummer 17 staat. Dat hoort bij de Vlaamse ongekleurde reeks. Bovendien heeft het een type papier dat gelijk is aan de Belgische uitgaven. De dragers voor dat drukwerk zijn over het algemeen dikker, terwijl de Nederlandse exemplaren met gestreken en dunner papier zijn uitgevoerd (hoewel de Vlaamse exemplaren van begin jaren zestig, ongekleurd, eveneens gestreken papier kennen).

Vlaams genoeg?  Is dus uit een Hollands exemplaar!

Een verklaring kan het gelijktrekken van de taal zijn, waartoe op een gegeven moment is besloten en waardoor er fouten kunnen zijn gemaakt in het opmaak- of drukprocedé. Maar die omwenteling gebeurde pas in 1964 als de vrouw des huizes zegt; 'Lambiek, vanaf nu spreken we beschaafd Nederlands.' Alsof het sappige Vlaams onbeschaafd is. Geen issue dus.

Vlaamser is het niet te maken.

Je zou eventueel toch kunnen denken dat hier dus een mogelijke verwarring binnen de opmaak of van de clichés heeft plaats gevonden. Er werden immers al sinds 1953 exemplaren gemaakt in het Nederlands, naast het Vlaams. Als die 'mix' van Vlaams in een Nederlandse jas komt doordat de clichés blijkbaar meerdere keren verwisseld worden, is dat best ver gezocht. Dat doe je een keer en daarna let je beter op (zie ook de Uitglijer in Tintin: Le Sceptre d'Ottokar). Zo niet bij ons jeugdige tweetal. Er heeft zich blijkbaar een ezel steeds aan diezelfde steen gestoten. Daarmee komt een andere vraag op (vragen te over zou je kunnen zeggen): zijn die Hollandse exemplaren allemaal bij dezelfde drukker gedrukt, of is dat aan een andere drukker uitbesteed of zelfs aan meerdere drukkers? Als dat eerste het geval is, is het verwarren van de clichés wel wat meer voor de hand liggend, maar overtuigt ons nog steeds niet echt.

Willy Vandersteen-biograaf Peter van Hooydonck is bereid gevonden om, na flink wat speurwerk, een interessante hypothese los te laten op bovenstaande. Vooraf gaf hij aan dat dit wel reeds bekend is in de stripwereld. Zijn verklaring luidt als volgt; ‘Voor de Nederlandse boekuitgaven verscheen eerst een publicatie in de Nederlandse kranten en kwamen er derhalve aangepaste clichés. Deze werden later dan gebruikt voor de Hollandse albums. Een aantal titels, namelijk de eerste zes Vlaamse uitgaven (Amoras tot en met De Zwarte Madam) zijn in de Nederlanden aanvankelijk niet gepubliceerd. Dit omdat men vond dat de personages nog te veel in ontwikkeling waren en als te onherkenbaar werden bestempeld. Daarom staan deze niet genoemd in de nog verkrijgbare titels op de achterzijde van de 'Amsterdam'-exemplaren. In die rij horen feitelijk ook De Mottenvanger en De Bokkerijders thuis. Tevens zijn er geen voorpublicaties geweest van De Stalen Bloempot en De Lachende Wolf in de Nederlandse dagbladen. Zo zijn er dus vermoedelijk meer van die mix-exemplaren te ontdekken.
Het succes van dit avontuurlijke kinderpaar was in ons land echter zo groot dat besloten is uiteindelijk ook de eerdere Vlaamse titels uit te geven. Omdat clichés maken duur was, en de oplage vermoedelijk als te gering werd ingeschat en dus de kosten de winst te veel zouden drukken (commentaar IC), werd besloten Vlaamse clichés te gebruiken die, min of meer afgedwongen, een titelpagina 'Amsterdam' kregen voor de Hollandse tint.
De albums bleken echter goed te lopen, want hierna, in 1959, werd Het Eiland Amoras wel op de juiste, kostenverhogende manier aangepakt en de taal integraal aangepast.
In 1964 werd, zoals we zagen, volledig overgegaan op het Nederlands voor alle albums en werd dit taal-kostenprobleem getackeld en kon volstaan worden met één cliché voor het gehele Nederlandse taalgebied.
Het siert Van Hooydonk dat hij zijn zeer plausibele mening over dit onderwerp graag ruilt voor die van een ander. Bij Incognito Comics wordt getwijfeld of er een andere en meer passende verklaring te vinden is. In elk geval schaar ik vooralsnog het geschetste fenomeen onder een opzettelijke Uitglijer. En misschien moet de catalogi worden aangepast aan het (her)ontdekte bestaan van deze afwijkers.  (HvK)


Mea culpa, 28 mei 2020

Er zijn wat reacties gekomen op deze Uitglijer. 
Peter van Hooydonck heeft bij zijn 'oplossing' voor het feit dat een puur Vlaams exemplaar van Suske en Wiske in de ongekleurde reeks op de titelpagina Nederland (Amsterdam) als afzender heeft, niet direct gezegd dat alle vroege Vlaamse verhalen zoals de De Witte Uil, De Zwarte Madam e.d. daadwerkelijk uitgegeven zijn in Nederland op die manier. Een aantal lezers gaf aan dat die vroege Vlaamse titels uit België moesten komen en twijfelen er aan of het met die titels allemaal zo is gegaan als beschreven. Van Hooydonck echter geeft aan dat de Vlaam in een geforceerd Hollands jasje voor meer titels kan voor komen. Het fenomeen is inderdaad door ons alleen waargenomen bij De Mottenvanger en De Lachende Wolf. Maar Van Hooydonck redeneerde gewoon verder en geeft aan dat het theoretisch mogelijk is dat ook de andere vroege Vlamen in hun Vlaamse gedaante uitgegeven zijn met Amsterdam op de titelpagina. Ik moet schoorvoetend toegeven dat in het artikel te veel de suggestie is gedaan dat de vroege Vlamen in Nederland allemaal werkelijk zo zijn uitgebracht. Bij deze dus een correctie met schaamrood op de kaken.  (HvK)

Hans van Klinken is freelance journalist en leest in zijn vrije tijd graag strips. Op de Incognito blog levert hij (on)regelmatig bijdragen met De Uitglijer (rubriek voor strip-misstappen) en andere stripgerelateerde stukjes.

Zijn bijdragen: 
Guus Slim: Kamerlid PiemelHergéSuske en Wiske: De Tartaarse helmTintin: Le Sceptre d'OttokarSchanulleke (Suske en Wiske)Suske en Wiske: De Tartaarse helm (2)Suske en Wiske: De RingelingschatUitglijers met dubbele betekenissen?Uitglijer Guus Slim: Bomaanslag in de bergenEen speurtocht naar striptekenaar en scenarist PizarroDe Uitglijers van Eddy PaapeDan CooperDe Tartaarse helm (Jeugd Revue)Majesteitelijke UitglijerFournier, Suske en Wiske en Dick BosFoute teksten bij onze wereldvermaarde held (Kuifje)Rik overleeft de kogels (Rik Ringers)Hoe geel is een bruine schoen ? (Ton en Tinneke)Je 1e druk Amoras: misschien geen volledige 1e drukJansen is de naam (Kuifje)Magda van TilburgHergé als geweten van de wereldUitglijer over een BommeljasUitglijer Paul PanterUitglijers Suske en Wiske, Jan Kordaat, Buck DannyLinks is niet rechts en andersom (Blake en Mortimer)De Vallei heeft foutjes (Blake en Mortimer)Poederdons in plaats van zwaard (Akim)Uitglijer Sirius door albumuitgaveDe Uitglijer die geen Uitglijer is (Jacques Martin)Jerry en Valentin glijen uit (Jerry Spring en Kuifje)Kuifje - Uitglijers in zwart-wit edities en Uitglijer Robbedoes en Kwabbernoot.

28 april 2020

Cartoons in coronatijden - Kim Duchateau, Berend Vonk, Kees de Boer en Johan de Moor

Kim Duchateau (VRT Nieuws, 1 april 2020))

De coronacrisis is uiteraard een grote inspiratiebron voor tekenaars en cartoonisten om hier iets over te maken. En waarom zou je niet de draak mogen steken met deze vreemde tijd en de maatregelen waar iedereen aan onderworpen is? Gelukkig gaat het nu weer langzaamaan de goede kant op.

Op Facebook deelden diverse tekenaars hun corona cartoons. De afgelopen tijd heb ik er een aantal van verzameld. Hier is een eerste selectie met Kim Duchateau, Berend VonkKees de Boer en Johan de Moor. Veel plezier. En blijf gezond.
Berend Vonk - Love is all you need (FB, 19 maart 2020)

Kees de Boer - Corona cartoon 3 (FB, 27 maart 2020)

Johan de Moor - Naar Hergé (FB, 8 april 2020)

21 april 2020

Bert van der Meij - Plaatje van de Week



Al meer dan vijftien jaar maakt illustrator, cartoonist en striptekenaar Bert van der Meij iedere maandag zijn Plaatje van de Week, een plaatje en praatje over waar hij met z'n werk zoal mee bezig is. Nu het in deze tijden van corona wat rustiger voor hem is, zoomt hij in op zijn werkkamer.

'In de jaren tachtig zat ik ieder jaar tijdens de Stripdagen in Breda met een heel aantal striptekenaars onze boeken te signeren.
Na afloop gingen we dan ergens eten en tijdens een van die etentjes ontstond het idee om op één dag een stripboekje bij elkaar te tekenen - en dat is ook gebeurd, ten huize van Frits Jonker: het ministripboekje 'Tussen de rails / è pericoloso sporgesi' (1989) was het resultaat. Roel Smit, Paul Teng, Willem Vleeschouwer, Peter Van Dongen, Edmond Spierts en Lian Ong leverden allen een bijdrage.
Ik had de smaak te pakken en besloot de eerste twee pagina's te maken van wat een lang verhaal over camping De Pondorosa moest worden (zie de foto, RS).
Bedoeling was dat andere tekenaars hun stripfiguren het campingterrein op zouden laten rijden, hun tent/caravan of wat dan ook zouden laten opzetten en een interactie met de overige stripfiguren zouden starten.
Eigen figuren mocht je uitwerken in inkt, waarna je de pagina naar de volgende tekenaar stuurde, die op zijn/haar beurt zijn/haar figuren zou intekenen.
Ik hoopte op een uit talloze verdiepingen (de lucht en liefst ook de grond in) bestaande opeenstapeling van bouwsels, bewoont door de meest uiteenlopende schepselen Gods, wilde ik tikken, maar dat moet natuurlijk schepselen Striptekenaars zijn.
Het project is nooit van de grond gekomen, maar het feit dat deze eerste pagina's al die jaren al aan m'n muur hangt zegt wel iets... al zou ik niet weten wat...'

20 april 2020

Eppo 8 - Uderzo hommages met Martin Lodewijk, Gerard Leever en Ken Broeders

Martin Lodewijk eert Albert Uderzo op de cover van Eppo 8, 2020

In Eppo Stripblad nr. 8 wordt Asterix-tekenaar Albert Uderzo op vier pagina's herdacht met hommages van stripmakers zoals Eric Heuvel, Gerben Valkema, Danker Jan Oreel, Peter de Wit, Fred de Heij, Kim Duchateau en Pieter Hogenbirk. Martin Lodewijk tekende de cover met zijn figuren Agent 327 en Olga Lawina. Eppo nummer 8 ligt tot 30 april in de winkels en is ook los te bestellen via de Eppo site.

Ook Gerard Leever (Gleevers Dagboek) en Ken Broeders (Driftwereld) tekenden een Uderzo hommage. Hier zijn ze.

Gerard Leever


Ken Broeders

12 april 2020

Eppo 7 - In Memoriam René Follet

René Follet thuis in Linkebeek, België in 2016 (Foto: Robin Schouten)

Op 14 maart overleed op 88-jarige leeftijd de Belgische grootmeester René Follet, in Nederland vooral bekend van de vroegere Eppo-reeks Steven Severijn. Speciaal voor Eppo nummer 7 schreef ik een In Memoriam voor Follet, die ik twee keer heb mogen ontmoeten voor een interview. Eppo 7 met het Follet artikel ligt tot 16 april in de winkels en is ook los te bestellen via de Eppo site.

Speciaal voor het artikel belde ik een half uur met Martin Lodewijk over Follet, waar hij diverse keren mee heeft samengewerkt, en nam ik contact op met Fred de Heij en Danker Jan Oreel, beiden grote fans van Follets werk. Hier is de uitgebreide versie van het IM artikel.

Steven Steverijn - Rozen voor Mata Hari (Silhouet, 2000)

René Follet (10 april 1931) tekende voor Eppo negen verhalen van Steven Severijn. Het zou de langstlopende serie uit zijn loopbaan worden die al in 1945 begon. “Ik heb altijd met veel plezier deze strip getekend vanwege de historie. En ook omdat er veel humor in de verhalen zat zoals die met de Russische kolonel (De dochter van de grootvorst en Rozen voor Mata Hari, RS) ”, zei Follet tijdens het interview voor De boekenkast-rubriek in Eppo 11, 2016 (zie deze link).
Het oeuvre van Follet bestaat vooral uit korte series of one-shots zoals Terreur en Shelena. Daarnaast heeft Follet altijd heel veel geïllustreerd. In de jaren zestig begon hij te werken voor de Nederlandse markt en maakte hij schitterende illustraties bij tekstverhalen voor de Pep en Donald Duck.

Illustratie voor De graaf van Monte Cristo (Donald Duck, 1981)

“Follet was in mijn jeugd overal”, herinnert Fred de Heij zich, “Ivan Zoerin, De Zingari, Steven Severijn, in alle bladen die ik las was Follet aanwezig. In de Donald Duck stond een geïllustreerd vervolgverhaal, De graaf van Monte Cristo. Zo verschrikkelijk mooi dat ik zelfs het verhaal gelezen heb om te zien welke passages hij illustreerde. En langzamerhand werd ik een steeds grotere fan.


In het Edmund Bell verhaal De zwarte schaduw (geschreven door Martin Lodewijk, RS) komt een pagina voor met de ideale afwisseling: leuk acterende poppetjes, en een overzicht van een haven waar een watervliegtuig landt. Ik vond dat de mooiste pagina die ik ooit gezien had. Zijn kracht was zijn handschrift, zijn virtuositeit, en daar kun je alleen maar naar kijken. In bewondering.”

Zijn meesterwerk
“Ik zag Follet voor het eerst in Robbedoes in 1949”, vertelt groot bewonderaar Martin Lodewijk. “Het was een tekening van een indiaan die een tomahawk gooide naar een paal en dat maakte als tienjarig jochie een ongelofelijke indruk op me. Het leefde en het bewoog, en dat was geweldig. Op stripgebied was ik diep onder de indruk van zijn verhaal met Maurice Tillieux, S.O.S. Jan van Gent dat volgens mij zijn meesterwerk is. Daarna wilde ik ook met Follet samenwerken. Wat jaren later ben ik naar Robbedoes gegaan en heb ik geprobeerd om Follet zover te krijgen om Jan Kordaat weer op te nemen. En dan wilde ik het schrijven. Follet las mijn synopsis maar hij zag het niet zitten. Het ging over vervalste schilderijen. Dertig jaar later heb ik bijna alles ervan gebruikt voor Agent 327: Het oor van Van Gogh", onthult Lodewijk.

René Follet in gesprek met Martin Lodewijk over Steven Severijn in Brussel, 1977 (Foto: Hans van den Boom)

Steven Severijn
In 1975 wilde Martin Follet naar Eppo halen. Het liefst wilde hij Steven Severijn zelf voor hem schrijven maar hij had geen tijd en daarom schreef Yvan Delporte het eerste verhaal: Het vertrek. Het basisconcept van Martin was dat het over een jongen ging die nooit in Amerika komt en steeds verder van zijn moeder en zuster raakt. Maar Delporte veranderde dat al snel in een jongen die overal ter wereld een avontuur beleefd. Na dit ene verhaal stopte Delporte ermee en vroeg Follet aan Jacques Stoquart, waar hij Ivan Zoerin mee had gemaakt, om de serie over te nemen. Onder Stoquart verschoven de verhalen zich naar het verre oosten wat Gerard Soeteman (bekend van zijn filmscenario’s voor Paul Verhoeven) in dank opgepakt heeft.


Tot en met 1982 werden er nog vier verhalen in Eppo gepubliceerd. De serie werd besloten met Cowboys en maffia. Op de laatste pagina’s vindt Steven zijn moeder weer terug en wordt hij herenigd met zijn Russische reisvriendin Paulina. Beiden zijn volwassen geworden en samen lopen ze uit beeld hun toekomst tegemoet. Een abrupt einde van deze serie, vindt ook Hel-tekenaar Danker Jan Oreel.  “Hij had er bij wijze van spreken 25 delen van gemaakt kunnen hebben. Ik was ooit thuis bij Peter de Smet en daar hing een originele Eppo-cover van Follet aan de muur. Het was voor een van de latere Steven Severijn verhalen en volledig in kleur uitgewerkt. Sindsdien ben ik hem blijven volgen en verzamelen. Al is daar geen beginnen aan vanwege zijn enorme productie. En dat 75 (!) jaar lang.

Steven Severijn (Collectie Danker Jan Oreel)

Het bijzondere aan zijn werk? Hij laat het er zo makkelijk uit zien, alsof het zo op het papier gesmeten is. En dat zijn de beste. Als ik even in een dipje zit dan pak ik bijvoorbeeld het overzichtsboek René Follet, un rêveur sédentaire en dan weet je weer hoe het moet.“

“René was niet altijd even gelukkig in zijn keuzes voor de scenario’s", vertelt Lodewijk tot slot. Bovendien was hij nogal een karakter, zeg maar eigenwijs. Dat merkte ik nog eens toen ik Edmund Bell voor hem schreef (in 1989 en 1990, RS). Maar de man was werkelijk een fabuleuze schilder en tekenaar. Hij heeft tot het laatst gewerkt, ongelofelijk.” (RS)

Zelfportret van Follet die zijn stripheldin Shelena schildert (2016)

31 maart 2020

Hommages Albert Uderzo

François Boucq - salut Albert !

De Franse striptekenaar Albert Uderzo overleed op 24 maart 2020 zoals inmiddels algemeen bekend is. Helaas heb ik nooit de gelegenheid gehad om de wereldberoemde tekenaar van Asterix te ontmoeten. Wel ben ik de laatste jaren bezig geweest om een interview met hem trachten te regelen (voor de Eppo en de StripGlossy), maar helaas werd hij zodanig afgeschermd alsof het de president van Frankrijk betrof. Uiteraard telde ook zijn hoge leeftijd daarbij mee. Uderzo is 92 jaar geworden.
Op Stripspeciaalzaak kun je een In Memoriam lezen met allerlei interessante feiten, weetjes en linken over Uderzo's leven, carrière en zestig jaar Asterix.

Ken Broeders

Ik heb hoe dan ook hele goede herinneringen aan zijn strips, en met name natuurlijk Asterix, dat met 380 miljoen albums een van de best verkochte stripreeksen aller tijden is. Zoals zovelen van mijn leeftijd groeide ik vanaf de jaren zeventig op met Asterix en de fantastische verhalen die René Goscinny ervoor schreef. Boeken zoals De ziener, De koperen ketel en De Helvetiërs behoren nog steeds tot mijn favorieten. Maar eigenlijk zijn alle Goscinny verhalen voor Asterix heel bijzonder vanwege de intelligente humor en het levendige tekenwerk van Uderzo, dat daar altijd naadloos op aansloot. Waarschijnlijk vormden ze het beste stripduo ooit. Goscinny bracht ongetwijfeld het beste in Uderzo naar boven als tekenaar. En dat was heel veel.

De tekening die Uderzo in 2015 maakte voor Charlie Hebdo en nu toepasselijk is bij zijn overlijden.

Het nieuws van Uderzo's dood bleek, zoals te verwachten was, vele striptekenaars te inspireren om pardoes een hommage te tekenen, want wie is er nu niet met Asterix opgegroeid (en ook met andere Uderzo strips zoals Hoempa Pa en Tanguy en Laverdure)? De reacties op het overlijden van de legendarische tekenaar waren sowieso overweldigend.

Een aantal van die spontane Uderzo hommages op Facebook (met opvallend veel Obelixen) heb ik hierbij verzameld. Met dank uiteraard aan de betreffende stripauteurs. En ook zeg ik: bedankt meneer Uderzo voor de vele, vele uren leesplezier!

Pieter Hogenbirk

Félix Meynet

Rob Derks

 Stedho (Steven Dhondt)

26 maart 2020

Eppo 4-FREE - Gratis strips!

Eppo 4-FREE #1 met Elsje (Valkema en Hercules)
In deze vreemde tijden zitten we noodgedwongen thuis vanwege de coronacrisis. Gelukkig is er nu ook tijd om wat meer strips te lezen. Daarom is Eppo Stripblad een initiatief gestart om naast het tweewekelijkse blad ook nog wat extra's te bieden: Eppo 4-FREE.

Eppo zal de komende vier weken uit haar archief putten van meer dan 14.000 pagina's en daaruit een selectie maken van de beste strips en artikelen vanaf 2009, aangevuld met strips die nog niet eerder in het blad zijn verschenen (zoals Snippers van Aimée de Jongh).
Om de dag verschijnt er een Eppo 4-FREE met 36 pagina's die je op je computer, tablet of telefoon kunt lezen. Deze Eppo is gratis voor iedereen die van strips houdt. Je hoeft je alleen maar te abonneren via een inschrijflink op de site van Uitgeverij L. Je krijgt dan elke twee dagen (behalve in het weekend) de Eppo 4-FREE in je mailbox.

Inmiddels staan er drie nummers van Eppo 4-FREE online met ook oude afleveringen van De boekenkast van..., de rubriek die ik sinds 2009 voor Eppo schrijf. Ik zet ze op een rijtje met linken naar de nummers.
In nummer 1 staat De boekenkast van... Gerrit de Jager (uit Eppo 1, 2014), nummer 2 heeft De boekenkast van... Toon van Driel (uit Eppo 14, 2010) en nummer 3 wordt opgevrolijkt met De boekenkast van... Remco Polman (uit Eppo 24, 2012). Veel leesplezier. En blijf gezond.

Eppo 4-FREE #3 met op de cover Asterix (I.M. Uderzo)