24 juni 2019

Eppo 12 - De boekenkast van Hajo de Reijger

Hajo de Reijger thuis in Haarlem, 27 januari 2019. (Foto: Robin Schouten)

In Eppo nr. 12 staat van mij De boekenkast van... Hajo de Reiger. In het dagelijkse leven maakt hij cartoons voor onder andere NRC Handelsblad en nrc.next. Als uitstapje tekende hij het Agent 327 verhaaltje ‘Dossier Biertegoed’ (Eppo 18, 2018) op scenario van  Peter van Leersum. Tijdens de afgelopen Stripdagen in Utrecht werd het Agent album ‘Hulde aan de Jubilaris’ gepresenteerd en ook Hajo was daar bij. Als favorieten voor de rubriek koos hij voor albums van Jim Woodring, Brecht Evens, Blutch en Typex. Eppo nr. 12 ligt tot 27 juni in de winkels en is ook via de Eppo site te bestellen.

Op 9 december 2016 was Hajo te gast bij het tv-programma De Wereld Draait Door vanwege het overlijden van de cartoonist Peter van Straaten. Bekijk het fragment hier terug.

Eppo nr 12, 2019 met een Asterix cover + De boekenkast van Hajo de Reijger

14 juni 2019

andREVANbuuren - Happy Birdsday


Zo ziet een kersverse vijftigjarige eruit volgens andREVANbuuren.

Dank je André, voor de prachtige felicitatie tekening!

13 juni 2019

Giraud - Blueberry expositie 2009

Tijd voor een flashback. Op 13 juni 2009 was ik met een vriend naar Brussel getogen om, een dag voor de sluiting, de overzichtsexpositie Blueberry by Gir te bezoeken met maar liefst 80 originele strippagina's getekend door de geniale Fransman Jean Giraud, ook wel bekend onder zijn pseudoniem Moebius.
Het zou een bloedhete dag worden en juist op de heenreis viel onze trein uit in, naar mijn herinnering, the middle of nowhere. Het leverde urenlange vertraging op (met een rap opklimmende temperatuur) waardoor we pas rond 15:30 uur in Brussel arriveerden.
Foto: Robin Schouten (2009)
We hadden nog een kleine anderhalf uur om bij La Maison de la Bande Dessinée de Blueberry tentoonstelling te bekijken. Maar het gevoel dat de uitputtingsslag van die ochtend en middag de moeite waard was geweest overheerste al vrij snel toen we eenmaal de expo, die zeer indrukwekkend was, konden bekijken.
De jonge jaren van Blueberry - Yankee - pag. 24 (1969). Foto: Robin Schouten (2009)
Opvallend was toch wel dat we (al zal het late tijdstip en het mooie weer ook meegeteld hebben) tot de zeer weinige bezoekers behoorden. Met uitpuilende ogen, dat wel, want hoe vaak krijg je de kans om al deze originele pagina's van de beste westernstrip onder een dak te kunnen bekijken? Al met al kreeg ik het gevoel alsof we op dat moment een van de weinige uitverkorenen waren om al dat moois te mogen aanschouwen.
De jonge jaren van Blueberry - Yankee - pag. 29-32 (1969). Foto: Robin Schouten (2009)
Wat me ook nog goed bijstaat van die tropische dag was ons bezoek aan een Brusselse boekhandel waar de blonde verkoopster, gekleed met een grote rode sjaal om haar middel, de klassieke soulsong 'Why can't we live together?' door de zaak liet schallen. Wellicht had ze liefdesverdriet. Hoe dan ook, de orgelklanken en de gekwelde stem van Timmy Thomas, in combinatie met de bloedmooie melancholieke blondine, riep een perfect weemoedige sfeer bij me op. Wat misschien ook meetelde was dat ik de volgende dag mijn veertigste verjaardag zou vieren, en dat vond ik een behoorlijke mijlpaal.
De jonge jaren van Blueberry - Yankee - pag. 34-35 (1969) Foto: Robin Schouten (2009)
De jonge jaren van Blueberry - Yankee - pag. 36-37 (1969) Foto: Robin Schouten (2009)
Ik vind het wel toepasselijk om na precies 10 jaar dan eindelijk wat foto's prijs te geven die ik gemaakt had van die indrukwekkende Blueberry expositie. En... een nieuwe mijlpaal te vieren.
Blueberry 23 - Arizona Love (1990) - pag. 14

31 mei 2019

Uitglijer voor Sirius door albumuitgave

Een verdienstelijk striptekenaar die Sirius ofwel Max Mayeu (1911-1997). Naast de veel gezochte serie De Blauwe Sperwer is de Belg ook de creator van met name De Timoers. Jammer dat hij bij de uitgever Dupuis zat.

Over een jeugdzonde van Sirius gaat het hier en dan doel ik op het Blauwe Sperwer album De geheimzinnige vijand dat in 1979 opnieuw door Dupuis werd uitgegeven in de reeks Jeugdzonden. Deze kenmerkt zich door het gebruik van werkelijk foeilelijke kleuren op de cover. Op zich al een Uitglijer van de uitgever. De grootste klacht is echter dat de bladzijden 2, 3 en 4 van het oorspronkelijke verhaal zijn weggelaten waardoor het geheel keurig in het 50 pagina's tellend boekblok past. Zo zien we op de eerste pagina dat Eric, de echte naam van de held van het album, en zijn vriend Larsen een jager ontmoeten die 'Lars' elke dag tegenkomt. So far so good. Echter op de tweede bladzijde, 5e plaatje is er ineens sprake van een schietpartij. In het hele voorafgaande stuk is er geen schot gelost. Dit staat er ineens plompverloren, een losse flodder als je wilt.
De openbaring van de schietpartij. 
De meeste lezers zijn geen oplettende lezers en zien het niet of halen de schouders op, zo moet Dupuis hebben geredeneerd. Maar raar is het wel dat men niet de moeite neemt om bij deze heruitgave die missende pagina's aan te vullen, of toch op zijn minst iets te doen met de stroken zodat er een kloppend verhaal verschijnt. Maar nee... gewoon doen of  je neus bloedt. 
De volgende Uitglijer is dat in de oorspronkelijke mooi verzorgde albumuitgave van 1952 die pagina's er nota bene ook niet in staan! Deze zijn idioot genoeg alleen te lezen geweest in de Robbedoes weekbladen 500, 501 en 502 uit 1949. Een aantal fans heeft zich blijkbaar groen en geel aan die omissie geërgerd en lieten in 2012 een illegale uitgave het licht zien. Ik voel dat als een terechte wraak naar de weinig invoelende uitgever. 

Naar ik mag hopen is men wel in die onofficiële uitgave (ik heb het album nooit gezien) van de teksten afgebleven. Die zijn zo nu en dan weer zo heerlijk stom vertaald. Zo rekent Eric heel bijzonder af met de taxichauffeur.
Eric zoekt 'mot'.
Als je dat zo aan iemand zou vragen loop je het risico dat er klappen vallen. Dit valt in de categorie 'heb ik iets van je an'. Nu goed, dan nog even zeuren over de wapens. Er is sprake van een mitrailleuse en een mitraillette. Helemaal goed; de eerste is een grote mitrailleur en de ander is een handzamer wapen waar de kogels eveneens in hoog tempo de loop verlaten. Maar wie weet dat? Dat onderscheid kennen we niet in het Nederlands en je kunt je afvragen waarom dat onderscheid sowieso gemaakt moet worden in dit verhaal.  Overbodige informatie dus. Geloof mij; alleen mitrailleur volstaat, en niet die vrouwelijk aandoende achtervoegingen, want zo lief zijn die wapens niet.
De Franse variant is blijven staan.
Lof overigens voor het verhaal waarin geen pagina voorbij gaat of de heren knokken, vliegen uit de bocht met voertuigen of zijn te water geraakt. Minder lof is dat ze het hele avontuur dezelfde kleren aan hebben, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door de onderkoelde opmerkingen die soms geponeerd worden. Zo komt Erik in het laatste plaatje van pagina 37 tussen twee hekwerken vast te zitten terwijl de boel in lichterlaaie staat. Hij kan geen kant op en de vlammen komen steeds dichterbij. Dan plaats hij de anekdotische opmerking; 'hier zal ik geen kou vatten'. Schier onmogelijk om zo te reageren in die hete omstandigheden natuurlijk, maar Erik doet het wel. Een Uitglijer? Ach, je kunt in elk geval stellen dat de held onder alle omstandigheden de humor blijft bewaren. Een sprekend voorbeeld voor de jeugd, nietwaar? (HvK)

Hans van Klinken is freelance journalist en leest in zijn vrije tijd graag strips. Op de Incognito blog levert hij (on)regelmatig bijdragen met De Uitglijer (rubriek voor strip-misstappen) en andere stripgerelateerde stukjes.

Zijn bijdragen: 
Guus Slim: Kamerlid PiemelHergéSuske en Wiske: De Tartaarse helmTintin: Le Sceptre d'OttokarSchanulleke (Suske en Wiske)Suske en Wiske: De Tartaarse helm (2)Suske en Wiske: De RingelingschatUitglijers met dubbele betekenissen?Uitglijer Guus Slim: Bomaanslag in de bergenEen speurtocht naar striptekenaar en scenarist PizarroDe Uitglijers van Eddy PaapeDan CooperDe Tartaarse helm (Jeugd Revue)Majesteitelijke UitglijerFournier, Suske en Wiske en Dick BosFoute teksten bij onze wereldvermaarde held (Kuifje)Rik overleeft de kogels (Rik Ringers)Hoe geel is een bruine schoen ? (Ton en Tinneke)Je 1e druk Amoras: misschien geen volledige 1e drukJansen is de naam (Kuifje)Magda van TilburgHergé als geweten van de wereldUitglijer over een BommeljasUitglijer Paul PanterUitglijers Suske en Wiske, Jan Kordaat, Buck DannyLinks is niet rechts en andersom (Blake en Mortimer)De Vallei heeft foutjes (Blake en Mortimer) en Poederdons in plaats van zwaard (Akim).

29 mei 2019

Martin Lodewijk - Agent 327 en zijn schepper (jaren 70)

Wilbert Plijnaar vond onlangs deze originele tekening van Martin Lodewijk in zijn archief, met Agent 327 die zijn schepper vakkundig over de schouder neemt. Begin jaren 70 gemaakt voor een eenmalig blad met interviews dat Plijnaar wilde maken maar niet was doorgegaan. Wel is de tekening later nog gebruikt voor het schutblad van Top Secret, een bundeling van de eerste vier Agent 327 albums (Oberon, 1981).

26 mei 2019

Stripuitgever Alexis Dragonetti (Ballon Media) overleden

Met verslagenheid is in de media gereageerd op het nieuws dat Alexis Dragonetti, CEO van stripuitgeverij Ballon Media gisteren is overleden als gevolg van een auto-ongeluk op de ring van Antwerpen. De Vlaming speelde ook een belangrijke rol (als gedelegeerd bestuurder van Boek.be)  bij de organisatie van de Boekenbeurs in Antwerpen.
Twee jaar geleden kreeg ik de mogelijkheid om Dragonetti te interviewen voor 'De boekenkast van...' rubriek in stripblad Eppo (zie deze link) en zo leerde ik hem een beetje kennen als een zeer hardwerkende ondernemer, een drijvende kracht met een enorm groot striphart. Een inspirerende man. Ook zijn vriendelijke en warme persoonlijkheid staat me nog goed bij. Een groot verlies voor de Vlaamse boekenwereld en de Nederlandstalige stripwereld in het bijzonder. Alexis Dragonetti werd slechts 50 jaar (9 september 1968 - 25 mei 2019).
Alexis Dragonetti met Jommeke - een van de vele stripseries die hij uitgaf naast Largo Winch, Thorgal etc. - en Lucky Luke (alias Rutger Gret, de Nederlandse Lucky Luke). 

25 mei 2019

Nieuw stripfonds voor debutanten

Ter illustratie van haar site en folder kocht de SDB een paar tekeningen van Lode Devroe.
Nederland is weer een mooi initiatief op stripgebied rijker. Stichting Debutantenfonds Beeldverhaal (SDB) zet zich in voor beginnende stripmakers en ondersteunt talent op hun weg naar professionaliteit binnen de stripwereld. Ze doen dat bijvoorbeeld met de Debutanten Award waarbij ieder jaar maximaal zes debutanten gekoppeld worden aan een uitgever en een begeleider die de debutanten vervolgens ondersteunen met kennis, ervaring en geld. Met deze award wil de SDB een stimulans geven aan de Nederlandse stripwereld.

Het initiatief is afkomstig van stripjournalist en vertaler Hans Pols, Syndikaat uitgever Marc de Lobie, stripmaker en illustrator Bob Op ‘t Land en studente Kunst en Economie Roos Huijskes. De aftrap in de vorm van een presentatie was op zaterdag 18 mei tijdens het Brabants Stripspektakel in Eindhoven. Kijk voor meer info op www.stripfonds.nl

23 mei 2019

Strip De Rechter goes international

Van de populaire dagbladstrip De Rechter zijn al dertig boeken verschenen maar de eenendertigste is een bijzondere. Een uitgave in het Engels: The Judge, a Touch of Dutch.

Tekenaar en schrijver van de strip, Jesse van Muylwijck, maakte hiertoe een bijzondere selectie uit de 8000 strips die hij in 25 jaar heeft getekend. De opzet van de uitgave is een humoristisch beeld te geven van Nederland. De lezer kan daarom strips verwachten over Schiphol, Mondriaan, de Gay Parade, de Deventer Boekenmarkt,  de fiets, de coffeeshop en de bitterbal. Maar ook strips die een beeld geven van onze rechtspraak, politiek, privacy, zorg, onderwijs en integratie. Kortom, ons land met een knipoog bezien.
Luggage
Jesse van Muylwijck, zelf jurist, hierover: “De strip De Rechter is al uniek, het is de enige krantenstrip ter wereld die de rechtspraak en de maatschappelijke actualiteit als onderwerp heeft. En ook dit boekje is enig in zijn soort. Er bestaan wel boeken die Nederland met humor beschrijven,  maar nog niet in de vorm van strips.” Deze uitgave is dan ook interessant voor buitenlandse collega’s van Nederlandse juristen, zodat die ook eens kunnen zien wat ons land zo bijzonder maakt. En voor expats die in Nederland wonen en ongetwijfeld veel grappen heel herkenbaar zullen vinden.
Election

The Judge, a Touch of Dutch  kost 13,50 euro  en ligt vanaf half juni in de boekhandel en stripwinkel. Het is ook te bestellen bij de tekenaar zelf via info@jessecartoons.com

Jesse van Muylwijck (Groningen, 1961) studeerde rechten in Groningen en bezocht daarna de kunstacademie Minerva. In 1993 nam zijn strip De Rechter voor het eerst zitting in de dagbladpers. Tegenwoordig staat de strip zesmaal per week in 14 regionale kranten, van Den Helder tot Eindhoven en van Middelburg tot Delfzijl, en bereikt daarmee bijna 3 miljoen lezers.
Cheese!
Het maken van de Rechterstrip is slechts een van de activiteiten van de tekenaar. Jesse van Muylwijck maakt ook cartoons in opdracht die hij digitaal verstuurt en tekent als ‘stand-up cartoonist’ tijdens conferenties van grote bedrijven en organisaties in Europa, de VS en Canada. Vanwege deze activiteiten en het gemak van digitale verbindingen emigreerde Jesse in 2005 met zijn gezin naar Vancouver Island, Canada. Vanaf deze plek kan hij even snel, en letterlijk en figuurlijk met gepaste afstand, in zijn strip reageren op de Nederlandse actualiteit. Tenslotte geeft Jesse samen met zijn vrouw Marleen de boeken van De Rechter in eigen beheer uit. Marleen heeft de zakelijke leiding en doet de redactie en grafische vormgeving van de boekuitgaven.
Jesse van Muylwijck maakt De Rechterstrip in Canada op Vancouver Island.
In 2010 won Jesse de Stripschapprijs, de enige oeuvreprijs voor Nederlandse stripmakers en in 2011 en 2018 werden tentoonstellingen van zijn werk georganiseerd in het Nederlands Stripmuseum in Groningen. Vorig jaar vierde De Rechter zijn 25-jarig jubileum (zie ook dit bericht) waar Jesse uitvoerig over vertelde in een podcast van het Stripjournaal.

jessecartoons.com

30 april 2019

Eppo 8 - De boekenkast van Pieter Albert

Historicus, stripliefhebber en stripscenarist Pieter Albert (© Foto: Robin Schouten)
In stripblad Eppo nr. 8 staat van mij De boekenkast van... Pieter Albert. Hij is de co-scenarist van de Eppo strip Alternative Facts die hij samen schrijft met Noël Ummels en getekend wordt door Fred de Heij. De eerste 14 verhaaltjes van deze politieke satire zijn gebundeld in het vorig jaar verschenen album Trumps werkelijkheid (zie ook dit artikel op de Volkskrant site). “Dit is het eerste stripproject waar ik bij betrokken ben. Het is een echte ‘koppenstrip’ en ik vind dat Fred het fantastisch heeft getekend. Wat mij betreft komen er nog meer verhaaltjes. Inspiratie genoeg, daar zorgt Trump wel voor!”

 Tekenaar Fred de Heij heeft Donald Trump helemaal in zijn vingers voor Alternative Facts (L, 2018)
Voor de Boekenkast-rubriek koos Albert voor strips die hij heeft leren kennen in zijn pubertijd met Hermann, Bilal, Tardi en het Nederlandse duo Theo van den Boogaard en Wim T. Schippers. Eppo nummer 8 ligt tot 2 mei in de winkels en is ook los te bestellen via de Eppo site.

Eppo nr. 8 (cover: Romano Molenaar) met De boekenkast van... Pieter Albert.

25 april 2019

Typex - Cover VPRO Gids #17

Typex, winnaar van de Stripschapprijs 2019 voor zijn gehele oeuvre, tekende de cover van de nieuwe VPRO Gids #17.

Eerder was Typex te gast in De podcast van de Prijswinnaars van het Stripjournaal (samen met Ger Apeldoorn, winnaar van de P. Hans Frankfurtherprijs) waarin hij met Robin Vinck praat over zijn internationaal verschenen graphic novel ‘De vele levens van Andy Warhol’ en uiteraard het winnen van de Stripschapprijs, de belangrijkste stripprijs van Nederland. Deze nam hij op 23 maart in ontvangst tijdens de Dutch Comic Con / Stripdagen in de Jaarbeurs Utrecht.
Typex (met Eppo-boek) en Ger Apeldoorn (met Typex’s Andy) ©stripjournaal.com
Momenteel is in Frankrijk een expositie rond het werk van Typex te zien in Cité du Livre - Galerie Zola in Aix-en-Provence, tot 25 mei 2019.

18 april 2019

Uitglijer - Poederdons in plaats van zwaard

Niet iedereen is een begenadigd tekenaar binnen de stripwereld. En dat hoeft ook niet, want het gaat om de sfeer, het verhaal, de karakters. Sommige striptekenaars stellen zich boven anderen en dat is nu ook weer niet nodig. Neem nu de onvolprezen Hans G. Kresse. Die zei over collega tekenaar (geen strips!) Rien Poortvliet dat die er niks van kon. Hij gaf dat weer door diens voornaam te verfransen en noemde hem 'Rien' (spreek uit rie-en) Poortvliet, de voornaam betekent vertaald 'niets'. Allemaal politiek, maar je ontkomt toch niet altijd aan commentaar.
Neem nu de befaamde Lilliputreeks. Deze reeks is tevens bekend onder de verzamelnaam 'piccolo's', of, omdat een jungleheld een van de meest bekende is, ook wel 'Akims' genoemd. In deze reeks werd wat afgerotzooid met stijlen, sferen, onbehoorlijkheden in scenario's en tekeningen. Ondanks dat wisten deze Lilliputs zich met succes tot eind jaren 60 te handhaven. Dat is de periode waarin de strip als medium steeds meer serieus werd genomen en liefdevol De 9e Kunst werd genoemd. Deze vriendelijke kleine boekjes werden mede daardoor al een tikje met de nek aangekeken.
Een Italiaanse uitgave van Akim, de 'Europese Tarzan' door tekenaar Augusto Pedrazza.
Die Lilliputs werden van 1953 tot 1968 in Nederland uitgegeven. Naast de net genoemde Akim verschenen er ook boekjes met Sigürd, Nick, Falk, Robbie, Tibor enz.; een wereld van gevierde ridders, halfblote gespierde bosmannen, puberjongens op avontuur, cowboys en mensen in de verre toekomst. Wat in Nederland werd uitgegeven kwam uit het buitenland; voor zover bekend hebben er zich geen Nederlandse tekenaars en schrijvers aan gewaagd. Veel kwam uit Duitsland (de zogenaamde 'Piccolohefte') en de vertaling daarvan werd door een zekere Reichel gedaan. Daarnaast kwam er ook werk uit Italië waar tevens de wieg van Akim stond die in 1950 werd vormgegeven door tekenaar Augusto Pedrazza (1923-1994) en scenarist Roberto Renzi (1923-2018). De Amerikaanse Tarzan heeft er model voor gestaan en die verscheen eveneens in deze mini-oblongreeks.

In de lange rij minicomics voeren we de Duitse veeltekenaar Hansrudi Wäscher (1928-2016) op. Zijn hand is duidelijk te herkennen in de veelvoud van deze boekjes. Het is wat stijvig, maar dat past prima binnen de kwaliteit die deze reeks bevolkt. Hansrudi is met name bekend van Akim die hij in 1953 overnam van Pedrazza. Het Italiaans van deze collega-stripmaker zal hij wel gesproken hebben want Hansrudi heeft tot 1940 in het Italiaans sprekende deel van Zwitserland gewoond. De eigen Duitse vertaling lag dus op de loer. Hoeveel verhalen Hansrudi van de bosheld zelf maakte is onduidelijk omdat diverse bronnen verschillende dingen zeggen. Een onderzoek is een hele uitdaging en gelukkig niet geschikt voor de schrijver van de Uitglijer, maar dit terzijde. Pedrazza zou alleen al 1000 Akim-deeltjes tot leven hebben gewekt. Ga er maar aan staan. Naast Akim tekende Hansrudi in elk geval wel alle Sigürd-verhalen zelf, en dat vanaf 1953.
 Een ridder zonder vrees met een wat vreemd uiterlijk, anno 1962.
Onze focus ligt op deze zwaardheld en meer bepaald bij het verhaal 'Casper's verraad' uit 1962. En deze Uitglijer is meteen het bewijs dat ook de Nederlandse uitgever van al dit fraais toen, Van Ditmar, het geen probleem vond dat de boekjes wat zwakke, maar o zo aller charmantste kanten kennen. Niet voor niets wordt het nog volop verzameld en spreekt men zacht over bepaalde deeltjes die nagenoeg onvindbaar zijn. Op de cover van dit verhaal zien we links het steeds terugkerende standaardbeeld van de held met opgeheven zwaard. De kaak krachtig naar voren, zoals we dat ook in zo'n vorm vinden bij bijvoorbeeld Buck Danny. Rechts een inkijkje wat de lezer kan verwachten van het verhaal. Tony Ovaere kwam met deze Uitglijer (hij speurde ook van alles op over de tekenaar en scenarist Pizarro van de stripheld Steve Drake, te vinden in onderstaande lijst). Tony merkte terecht op dat het hoofd van de ridder in het rechterdeel van het boekje eerder leek te horen bij de poederdons dan bij een zwaard. In de poging om de ridder een nobel en evenwichtig uiterlijk te geven mislukt Hansrudi. En zo vervalt de o zo stoere Sigürd tot een soort jongedame, of wellicht was de nobele strijder meer geïnteresseerd in zijn mederidders dan in de freules die naar zijn hand dongen. Dat wil het uiterlijk nog wel eens beïnvloeden.
Op de zwart-wit pagina's binnenin wordt het 'vrouwelijke element' verder doorgetrokken. 
Of de meester schuldig is aan deze Uitglijer, want dat mag je dit toch wel noemen, is de vraag. Daarvoor verschilt het standaard plaatje links op de cover te veel van de illustratie van het verhaal zelf. Het is aannemelijk dat Hansrudi werkte met studiotekenaars om de reeks vol te krijgen en zo kreeg bij wijze van spreken zijn neefje van 14 ook een kans. De productie alleen al doet zoiets vermoeden want die was fors. Volgens de catalogus van Matla gaf Wäscher in het Duitse taalgebied alleen al 668 Sigürd deeltjes uit (in het Nederlands verschenen er volgens die catalogus zo'n 400 tussen 1959 en 1963). Dan had hij nog Akim maar ook Nick (80 titels), Tibor (220), Falk (50) en nog vele anderen. Volgens de Lambiek Comiclopedia scheidde de man in zijn tekenleven 1500 deeltjes af en dat kan zomaar een conservatieve schatting zijn. Even rekenen met deze gegevens; vanaf 1953 tot pak 'm beet eind jaren zestig is dat toch minstens 100 deeltjes per jaar.  Als je in ogenschouw neemt dat de reeksen Bessy en De Rode Ridder voor de Duitse markt in een team werd geproduceerd waar vaak werd gesjoemeld om de productie op peil te houden (een onderdeel van een plaatje werd rustig meerdere keren in verschillende albums gebruikt), dan kun je er vanuit gaan dat Hansrudi eveneens met een aantal mensen aan de tekentafel heeft gezeten. En soms zal er wat te snel werk afgeleverd zijn als de druk van de deadline naderde. Minder begenadigde tekenaars zouden dan aan het werk gezet kunnen zijn. Et voila; opeens zien we ‘queenie’ ridders in plaats van harde mannen. Ondanks dat noemen Wäschers-fans hem liefdevol Der Meister. Nou, dan mag er van mij zo nu en dan een lief snoetje op de cover verschijnen in plaats van een doorwinterde ridderkop die veldslag na veldslag heeft meegemaakt. Het gros van het werk is immers sfeervol, en verdient een compliment. Zeker als je bedenkt dat de zwakke Duitse stripmarkt niet erg veel tegenwicht bood tijdens de gloriejaren van de Vlaamse en Franstalige strips. Der Meister heeft dat best wel een tikje goed gemaakt. (HvK)

Uitgeverij Boumaar, die zich specialiseert in Nederlandstalige uitgaven van de klassieke Nederlandse stripverhalen zoals Piloot Storm en Archie, is in 2014 begonnen met bundelingen van Sigürd met in deel 1 de comic uit 1953 en de daaropvolgende eerste 20 lilliputuitgaven. Sindsdien is er elk jaar een nieuwe band verschenen, inmiddels zijn dat er zes. Van elke bundeling zijn maar 100 ex. gedrukt.

Dank aan Tony Ovaere, de Duitse Wikipedia, Uitgeverij Boumaar en Lambiek Comiclopedia.

Hans van Klinken is freelance journalist en leest in zijn vrije tijd graag strips. Op de Incognito blog levert hij (on)regelmatig bijdragen met De Uitglijer (rubriek voor strip-misstappen) en andere stripgerelateerde stukjes.

Zijn bijdragen: 
Guus Slim: Kamerlid PiemelHergéSuske en Wiske: De Tartaarse helmTintin: Le Sceptre d'OttokarSchanulleke (Suske en Wiske)Suske en Wiske: De Tartaarse helm (2)Suske en Wiske: De RingelingschatUitglijers met dubbele betekenissen?Uitglijer Guus Slim: Bomaanslag in de bergenEen speurtocht naar striptekenaar en scenarist PizarroDe Uitglijers van Eddy PaapeDan CooperDe Tartaarse helm (Jeugd Revue)Majesteitelijke UitglijerFournier, Suske en Wiske en Dick BosFoute teksten bij onze wereldvermaarde held (Kuifje)Rik overleeft de kogels (Rik Ringers)Hoe geel is een bruine schoen ? (Ton en Tinneke)Je 1e druk Amoras: misschien geen volledige 1e drukJansen is de naam (Kuifje)Magda van TilburgHergé als geweten van de wereldUitglijer over een BommeljasUitglijer Paul PanterUitglijers Suske en Wiske, Jan Kordaat, Buck DannyLinks is niet rechts en andersom (Blake en Mortimer) en De Vallei heeft foutjes (Blake en Mortimer)

02 april 2019

Eppo 6 - De boekenkast van Colin Wilson

Colin Wilson poseert thuis in Australië voor zijn boekenkast, februari 2019. (© Foto: Colin Wilson)
In stripblad Eppo nr. 6 staat van mij De boekenkast van... Colin Wilson. De oudere Eppo-lezer kent deze Nieuw-Zeelandse striptekenaar nog van het Blueberry verhaal De outlaws van Missouri dat in 1984-85 in het blad werd voorgepubliceerd op scenario van Jean-Michel Charlier. Na 6 delen De jonge jaren van Blueberry werkte Wilson mee aan diverse Amerikaanse comic series, de conceptreeks Uur U en tekende hij een deel voor XIII Mystery. Zijn meest recente publicatie is de politiereeks Wonderball.
Voor de Boekenkast rubriek koos Wilson voor vier boeken die visueel een openbaring voor hem waren, getekend door Giraud, Bellamy, Milazzo en Otomo. Eppo nummer 6 ligt tot 4 april in de winkel en is ook te bestellen via de Eppo site.
Eppo nr. 6 - 2019 (cover: Gerard Leever) met De boekenkast van Colin Wilson

31 maart 2019

StripSter stopt na 20 jaar als website

Randy van Rijn tekende een van de laatste StripSter covers
Gisteren werd door Martin van der Schuijt bekendgemaakt dat het digitale stripplatform StripSter ('De nieuwe Nederlandse en Vlaamse strip') vanaf 2 april niet meer in de lucht zal zijn. Ironisch gezien valt dit in het 20-jarig bestaan van de website en dan ook nog rond 1 april, maar het is geen grap. En daarmee komt een einde aan de ooit zo vermaarde stripwebsite dat zoveel Nederlandse en Vlaamse talenten de kans heeft geboden om regelmatig hun werk voor een publiek te presenteren en zich zo verder konden ontwikkelen. StripSter was daarnaast ook een gemeenschap met grote (zoals de Interstrip) en kleine samenwerkingen en interactie tussen tekenaars. Via het openbare Forum kon iedereen berichten plaatsen en reageren op de wekelijkse stripedities en de andere strip topics.

Bert van der Meij tekende Henk Schouten met de P. Hans Frankfurtherprijs die hij in ontvangst nam op De Stripdagen 2005 vanwege zijn bijzondere bijdrage aan de Nederlandse strip met StripSter. 
StripSter werd in 1999 opgericht door de Arnhemse stripverzamelaar Henk Schouten. Samen met een team van enthousiaste vrijwilligers wist hij zijn hobbyproject uit te breiden tot een goed bezochte stripsite waarop vaak veel gebeurde met allerlei specials (incidenteel zelfs spraakmakend) en een Forum waarop soms pittig gediscussieerd kon worden. Zelf  heb ik ook mijn steentje aan StripSter bijgedragen door in de periode 2008-2010 de wekelijkse stripedities te plaatsen en stripspecials te organiseren, het nieuws te verzorgen en een paar foto reportages en interviews te maken. De afgelopen 10 jaar raakte Henk Schouten steeds meer uit beeld als drijvende kracht en werd StripSter grotendeels gerund door Martin van der Schuijt, die zelf ook tekenaar is. Op Facebook gaf hij tekst en uitleg over het besluit om te stoppen.
De allerlaatste StripSter cover (van 23 maart 2019) is door Martin van der Schuijt zelf getekend
"Dat wil niet zeggen dat StripSter helemaal verdwijnt', laat Van der Schuijt in zijn bericht weten. "Ik wil de Facebookpagina in stand houden (en wellicht een account op Instagram aanmaken) en ik wil graag in de toekomst nog de stripbeurzen bezoeken onder de naam van StripSter om zo gezamenlijk toch een beursstand betaalbaar te houden. Met de huidige moderne social media zijn we altijd in contact als we dat willen. En ik ga jullie allemaal vast wel eens zien op een stripbeurs. Ik zie jullie daar!" Voor verdere vragen kun je Martin van der Schuijt een mail sturen.

30 maart 2019

I.M. Ben Vranken (1962-2019)

Ben Vranken signeert bij Uitgeverij Xtra op Stripfestival Terneuzen, 5 nov. 2016 (© Foto: Esther Gasseling)
De Zeeuwse stripauteur en illustrator Ben Vranken (ook bekend als Benno Vranken) was vanaf de jaren negentig nauw betrokken bij Zone 5300 en ontwierp voor het blad met strips, cultuur en curiosa de mascotte, een chagrijnig hondje met het blad in z'n bek, dat hij de eerste 5 jaar ook tekende. Zijn strips publiceerde hij vervolgens in de graphic novels Nehalennia: Het Stenen Raadsel (1997), Groste Nood! (1999), Souvenir (1999), Kustbewoners (2001) en Schroot (2008).
Cover voor Zone 5300 # 2 - nov. 1994 (met linksboven het hondje-mascotte) 
Zelf had ik zijn werk al in de jaren tachtig leren kennen, nota bene door de illustraties die hij maakte voor de wetenschapsbijlage van de Telegraaf, en ik raakte direct nogal gecharmeerd van zijn unieke, knoestige 'aardappelstijl'. Achteraf vond ik het  best grappig dat hij als undergroundstriptekenaar toch maar vele jaren voor 'de grootste krant van Nederland' had getekend.
Uit De Kortste Weg (Zone 5300, 1996)
Dat hij naderhand een vaste medewerker werd van het meer alternatieve Zone 5300 waarin zijn wereldvreemde, sfeervolle en melancholieke  stripverhalen (over buitenbeentjes in een wereld van verval) werden gepubliceerd was dan ook een aangename verrassing voor me.
In 2011 maakte hij de afscheidscover voor stripinfoblad Zozolala nr. 180 dat sindsdien een van mijn favoriete illustraties van Benno is. Ik blijf hem zo noemen..
In 2017 verscheen zijn beste stripwerk van de afgelopen 40 jaar in het lijvige boek Dode Varkens bij Uitgeverij Xtra. Op de Stripbeurs Breda sprak ik toen even met hem. Hij was heel blij met het overzichtsboek en ik zag dat hij die middag, geflankeerd door meesterletteraar Frits Jonker, de ene na de andere prachttekening had geproduceerd. Alsof het de gewoonste zaak voor hem was. Wat een talent. En ook zo bescheiden. In deze video zien we Benno live een tekening maken tijdens de boekpresentatie van Dode Varkens.
Ben Vranken tekent op Stripfestival Breda, 14 okt. 2017. (© Foto: Robin Schouten)
Ben Vranken overleed na een ziekbed in de nacht van 21 op 22 maart en werd slechts 57 jaar. Hij laat een vrouw en vier kinderen na. De regionale krant PZC publiceerde vlak na het nieuws van zijn overlijden een In Memoriam voor deze echte Zeeuw.
Ben Vranken (© Foto: Mechteld Jansen - 2017)

29 maart 2019

Presentatie van Agent 327 - Hulde aan de jarige

Afgelopen zaterdag 23 maart vond op De Stripdagen de presentatie plaats van het Agent 327 album 'Hulde aan de jarige', het tweede Agent hommage album na het eerder verschenen 'Hulde aan de jubilaris' (2017). Op de foto staan een aantal stripauteurs gebroederlijk bijeen die allen hebben meegewerkt aan een hommage verhaaltje, met naast Martin Lodewijk: Thom Roep, Gerard Leever, Romano Molenaar, Pieter Hogenbirk, Ger Apeldoorn (beneden) Robert van der Kroft, Eric Hercules, Hajo de Reijger en Rob Derks.
Portfolio met 12 prenten bij De Stripdagen beurseditie van Hulde aan de jarige

25 maart 2019

Margreet de Heer interviewt Typex voor StripGlossy

Afgelopen zaterdag 23 maart nam Typex tijdens de Stripdagen in Utrecht de Stripschapprijs 2019 in ontvangst. Maar wie is hij en wat heeft hij allemaal gemaakt? En komt er in de toekomst weer zo'n gave stripbiografie zoals Andy? De Stripmaker des Vaderlands Margreet de Heer zocht de Amsterdamse stripmaker en illustrator op voor een interview. Gepubliceerd als vierpagina strip in StripGlossy #12 (maart 2019). Hier is pagina 1.

22 maart 2019

De Stripdagen in Jaarbeurs Utrecht - 23 en 24 maart

Het affiche van De Stripdagen 2019 is getekend door Robert van der Kroft met Super-Claire.
In het weekend van 23 en 24 maart vindt De Stripdagen plaats in de Jaarbeurs Utrecht tijdens Heroes Dutch Comic Con. Vorig jaar werd deze combinatie van strips, comics, films en games voor het eerst gehouden en dat bleek een succes. Tijdens het festival kun je je behalve vergapen aan de vele verklede bezoekers (cosplayers) ook helemaal los gaan in de hal van de Stripdagen, waar vele binnen - en buitenlandse striptekenaars hun boeken signeren, exposities en lezingen worden gehouden en heel veel strips en comics te koop zijn. De uitreiking van de Stripschapprijzen is op zaterdag 23 maart, vanaf 13:00 uur op het podium van de Cozy Corner.
De Stripschapprijs 2019 is voor de Amsterdamse stripmaker en illustrator Typex (1962) die furore maakte met zijn vorig jaar verschenen stripbiografie Andy: Feitelijke fictie. De vele levens van Andy Warhol. Eerder oogstte hij veel lof met zijn graphic novel Rembrandt. Typex (ps. van Raymond Koot) staat ook al vele jaren bekend als een veelzijdige illustrator, o.a. voor muziekblad Oor, de VPRO-gids en de Filmkrant.
Ger Apeldoorn getekend door Margreet de Heer (de Stripmaker des Vaderlands)
De jaarprijs voor Bijzondere Verdiensten oftewel de P. Hans Frankfurtherprijs is voor de Haarlemse stripliefhebber -en kenner Ger Apeldoorn (1959). Hoewel hij zijn brood verdient in de tv-wereld is Apeldoorn al ruim vier decennia actief in de stripwereld: van het vertalen van superheldenstrips tot redactiewerk voor Eppo en het schrijven van stripscenario's tot de boeken De jaren Pep en De jaren Eppo die beiden goed ontvangen werden. 
Ook wordt tijdens deze middag bekendgemaakt welke stripalbums de titel Album van het jaar 2018 en Jeugdalbum van het Jaar 2018 krijgen. Kijk hier voor meer info.

Tickets voor De Stripdagen / DCC kunnen besteld worden via www.dutchcomiccon.com/nl/Tickets

NB: Naar aanleiding van de aanslag in Utrecht zijn er extra beveiligingsmaatregelen ingesteld m.b.t. het meebrengen van tassen en nepwapens: die zijn NIET toegestaan. De organisatie verstrekt gratis transparante plastic tassen. Als extra service biedt Uitgeverij L aan dat  je je aankopen in de Eppo stand kunt laten bewaren tot het moment dat je huiswaarts keert.

05 maart 2019

Eppo 4 - De boekenkast van Marcel Ruijters

Marcel Ruijters thuis in Rotterdam, 17 augustus 2018. © Foto's: Robin Schouten
In Eppo nr. 4 staat van mij De boekenkast van... Marcel Ruijters. Zijn strips verschenen in alternatieve bladen zoals Zone 5300 en ook in veel buitenlandse publicaties. In 2015 werd zijn oeuvre bekroond met de Stripschapprijs en een jaar later kwam zijn stripbiografie uit over Jeroen Bosch, Jheronimus waarmee hij een groter publiek bereikte. Zijn avonturenstrip Het 9e eiland ging op de Stripdagen aan de haal met Album van het Jaar 2018. Onlangs verscheen het vervolg, Pola.
Marcel koos voor vier boeken die hem hebben verrast en iets toegevoegd aan zijn smaak. Eppo nummer 4 ligt tot 7 maart in de winkels en is ook los te bestellen via de Eppo site.
De Boekenkast-foto van Ruijters in Eppo nr. 4 is een montage van deze twee foto's.