Foto's Stripfestival Breda 2022 (deel 3)

Henk Kuijpers (Franka)

Nog maar eens wat foto's die Erwin Suvaal nam tijdens Stripfestival Breda in het Chassé Theater op zaterdag 15 oktober 2022.  

Kim Duchateau (Esther Verkest)

Marc Wasterlain signeerde zijn Dokter Zwitser en Sarah Spits albums bij uitgeverij Arcadia.

Marq van Broekhoven was er ook weer, als striptekenaar en als quizmaster Willy Vanderstrip. 

De stand van Stripschrift (het oudste stripinformatieblad) met Teus de Kruijf, Willem Naber, Rik Sanders en Ton Schuringa, inmiddels de uitgever. Heel wat jaren stripkennis bij elkaar.

Foto's Stripfestival Breda 2022 (deel 2)

 

Jan Vriends signeert zijn Roos Vink albums. De strip staat in de Tina.

Deel 2 van een foto-impressie van Stripfestival Breda 2022 in het Chassé Theater. Alle foto's zijn genomen door tekenaar, ontwerper en fotograaf Erwin Suvaal op zaterdag 15 oktober 2022. 

Hans van Oudenaerden, Wilfred Ottenheijm en een stukje van Remco Polman.

Aloys Oosterwijk (Cor Morelli, Willem's Wereld)

Maarten Gerritsen (Donald Duck, Jan, Jans en de kinderen)

Arboris-uitgever Hans van den Boom en striptekenaar Peter Nuyten (Apache Junction, Metro 2033)

Foto's Stripfestival Breda 2022 (deel 1)

Hanco Kolk & Peter de Wit signeren bij de Eppo stand.

Deel 1 van een foto-impressie van Stripfestival Breda 2022 in het Chassé Theater. Alle foto's zijn genomen door Erwin Suvaal op zaterdag 15 oktober 2022. Deel 2 volgt spoedig. 

Hans van Oudenaerden, Wilfred Ottenheijm, Remco Polman en Gerard Leever.

Henk Kuijpers.

Rutger Gret, alias Dutch Lucky Luke.

Hanco Kolk en achter hem Coco Ouwerkerk. Hanco was een van Coco's docenten bij de opleiding Comicdesign aan de Artez Kunstschool in Zwolle.

Uitglijers roken in strips & Jerom

Rookpropaganda in de jaren 1950 en 1960, en Jerom duikt op in een zeer oud S & W verhaal voor hij er werkelijk was.

We hebben veel vaker zaken aangetoond in stripverhalen die niet kloppen en noemen ze Uitglijers. Dit onderstaande is geen Uitglijer in die zin. Het gaat over roken in de strips. Ook dat is een uitglijer omdat je kinderen er niet mee moet confronteren. Maar het gebeurt volop; zo paft Lambik er op los met een pijp, Haddock idem en Bommel weet er ook raad mee. Bij Buck Danny gaan de wat meer ordinaire sigaretten rond. Vlinder, de klunzige assistent van Guus Slim, kan niet buiten zijn saffie en Lucky Luke laat zelfs zien hoe je kruimelige tabak tot sigaret rolt... kortom een hoop rook in de stroken. Gezegd moet worden dat ik de Ducks en cs. daarmee niet heb kunnen betrappen, maar dat is een werkelijk uitzondering. Ok, ok... Bruintje Beer ook niet.   

Als voorbeeld van deze aanbevelende gewoonte, nemen we de Toonderstudio's. Dit komt uit de bijlage van Stipschrift nummer 12 uit 1969 waarin het krantenverhaal 'Koning Hollewijn en de mensenhater' van negen jaar ervoor nog eens werd gepubliceerd. Wij wijzen op het genuttigde genot...

De gewoonte.

Al swingend roken.

Je wordt gefêteerd.

De mensenhater himself om maar bij dit voorbeeld te blijven van deze herdruk, rookt zelfs continu, jongeren roken tijdens het dansen en Wiebeline Wip, het tienermeisje met de grote ogen en paardenstaart, is er ook niet vies van gezien het laatste plaatje. Gezelligheid kent geen rookweigeraars luidt het adagium. De dampen trekken van het ene plaatje naar het ander. Daar zou nu een halve opstand van komen. Roken is tegenwoordig uit! 

Om eens een ander genre van entertainment aan te halen, werd er in films ook niet afgezien van het gepaf. De wereldberoemde filmster en lieveling van vele vrouwen Humphrey Bogart zou een schok te weeg brengen als hij zonder rokende tabak in de bioscoop verscheen. En wat te denken van zijn latere Franse tegenhanger en medeschoorsteen van het witte doek, Michel Picolli (en trouwens vele en vele anderen). Picolli werd ondanks zijn enorme gepaf toch 94 jaar. Bogart werd maar 57 en leed aan keelkanker, maar dit terzijde.  

Bogart rond de Tweede Wereldoorlog als rokende held.

Roken was overigens in alle entertainment te beleven en was niet alleen exclusief voor film of strip. Ook op de televisie werd volop de asbak gevuld tijdens praatshows. Nog net niet bij het nieuwslezen, maar dat is dan ook nipt. De strip is dus niet inclusief in deze. 

Roken is anno nu helemaal gebannen uit de negende kunst. Of het moet een grafic novel zijn waar de duistere kant van de personages nog wel eens te voorschijn wil komen. Nu is een kwart van de bevolking nog hooked, maar dat was ooit 95 procent. We hebben niet de illusie dat het weglaten van tabak uit de stroken tot die daling heeft bijgedragen, maar andersom lijkt ons wel plausibel. “Kijk Bommel rookt toch ook en Lucky Luke”. Helemaal weg zal het niet zijn. In de herdrukken blijft het voortleven. Hertekenen zou de authenticiteit onevenredig aantasten. Misschien helaas, maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Menigeen zal daardoor nu niet meer naar de sigaretten gaan grijpen. 

Jerom niet op zijn plaats

Last but not least duiken we in 'De mottenvanger', een oud Suske & Wiske-verhaal dat speelde in de periode dat de pubers met Lambik en Sidonie (zo heet zij oorspronkelijk) feitelijk nog maar een paar jaar de stripbladzijden betraden. 

Het is het twaalfde verhaal. Deze werd gepubliceerd in de krant op 8 december 1948. Het eindigt als de geest van de geest de geest geeft. Let op. Onderstaande eerste strook is niet het einde zoals we gewend zijn uit het album. Hier is de trip met de raket weggelaten. Die raket is essentieel voor de stelling die we gaan aanhangen en is gewoon een aardige illustratie dat niet elk einde hetzelfde is. 

Laatste strook uit De Stem met verklarend onderschrift waarin de Mottenvanger verdwijnt en de raket achterwege blijft. Unieke combi van ballonnen en onderschrift.

Citaat: “Daar staan Suske en Wiske, Tante Sidonie en Lambik bij een hoopje as op de maan. En verderop feesten de maanbewoners . Het wordt tijd om naar aarde terug te keren”. Aldus het einde in De Stem van 17 november 1950, maar dat is dus niet identiek aan de druk van de Vlaamse kranten eerder. Dat is andere koffie zoals aan onderstaande scan is te zien.

De krantenversie die tijdens de verschijning anderhalf jaar eerder in o.a. De Standaard verscheen. In dit geval met de raketvlucht als einde.

In deze versie is het Wiske die opmerkt dat wellicht een soort Mottenvanger op aarde ook aanwezig kan zijn. Haar wordt de mond gesnoerd. Men had genoeg van de hele story, zo lijkt het. In de latere uitgave van het album is het anders. Lambik spreekt nu in plaats van Wiske in de tekstwolk, en merkt op dat teruggaan naar de aarde niet op alle fronten vreugde geeft. 'En die vervelende Jerom ook!'.

Het verhaal eindigt in het aanmerkelijk later uitgegeven album in 1957 anders.

Frappant nietwaar? Dit verhaal is echter ontstaan ver voor Jerom opdook in de krantenversie van 'De dolle musketiers'. Daarom staat zijn naam niet in het laatste plaatje bij de eerste krantenversie. In de albumversie van 1958 echter wel, zoals we hierboven zien.     

Willy Vandersteen heeft met het noemen van Jerom een stukje geschiedsvervalsing op zich geladen. Juist omdat Jerom al in een aantal albums meedeed voordat 'De mottenvanger' áls album zijn entree maakte, zou de lezer zich afvragen waar de bonkige knaap is gebleven. Door hem in het laatste plaatje te noemen is hij toch een tikje in beeld. Hij doet alleen in dit verhaal niet mee. De suggestie is gegeven dat hij thuis zat met een paar pantoffels aan en een straffe borrel voor zijn neus. 

'De bokkenrijders' dat ietsje eerder is gepubliceerd heeft hetzelfde euvel. Ook hier is Jerom absent en ook dit verhaal bestond al veel eerder dan zijn komst. Op de titelpagina is aangegeven dat het al een oud verhaal is waar Jerommeke niet  aan meedeed. 

De verklaring. Probleem opgelost.

Hij kon dat moeilijk twee jaar later weer zeggen met 'De mottenvanger'. Dat leek een tikje armoedig. Waarom we hier een “flinke poot” kregen van Willy is een ander raadsel, maar dat zal wel Vlaamse humor zijn. We zijn tenslotte geen honden, maar à la... een tikje een Uitglijer is die toevoeging wel.

Met dank aan Henk van de Hoek voor de tip en dank aan Rob van Eijck voor de info, die niet meteen door mij werd begrepen, en de scans van de oude krantenuitgaven. (HvK) 

Hans van Klinken is freelance journalist en leest in zijn vrije tijd graag strips. Op de Incognito blog levert hij (on)regelmatig bijdragen met De Uitglijer (rubriek voor strip-misstappen) en andere stripgerelateerde stukjes.

Zijn bijdragen: 
Guus Slim: Kamerlid Piemel, Hergé, Suske en Wiske: De Tartaarse helm, Tintin: Le Sceptre d'Ottokar, Schanulleke (Suske en Wiske), Suske en Wiske: De Tartaarse helm (2), Suske en Wiske: De Ringelingschat, Uitglijers met dubbele betekenissen?, Uitglijer Guus Slim: Bomaanslag in de bergen, Een speurtocht naar striptekenaar en scenarist Pizarro, De Uitglijers van Eddy Paape, Dan Cooper, De Tartaarse helm (Jeugd Revue), Majesteitelijke Uitglijer, Fournier, Suske en Wiske en Dick Bos, Foute teksten bij onze wereldvermaarde held (Kuifje), Rik overleeft de kogels (Rik Ringers), Hoe geel is een bruine schoen ? (Ton en Tinneke), Je 1e druk Amoras: misschien geen volledige 1e druk, Jansen is de naam (Kuifje), Magda van Tilburg, Hergé als geweten van de wereld, Uitglijer over een Bommeljas, Uitglijer Paul Panter, Uitglijers Suske en Wiske, Jan Kordaat, Buck Danny, Links is niet rechts en andersom (Blake en Mortimer), De Vallei heeft foutjes (Blake en Mortimer), Poederdons in plaats van zwaard (Akim), Uitglijer Sirius door albumuitgave, De Uitglijer die geen Uitglijer is (Jacques Martin), Jerry en Valentin glijen uit (Jerry Spring en Kuifje), Kuifje - Uitglijers in zwart-wit edities, Uitglijer Robbedoes en Kwabbernoot, Vlaams of niet Vlaams, Dupuis glijdt weer eens uit (Jan Kordaat), Marten en Willy glijden uit, Bazooka Joe, Uitglijer van jewelste? (75 beste Suske en Wiskes), Uitglijer over een getal, Giftige Anaconda's en omgekeerde grap, Uitglijers in Arman en Ilva, Kuifje en Suske en Wiske, Jerom evolutie in Suske en Wiske, Stijlverandering in Suske en Wiske eind jaren 40 al een feit, Munro - Uitglijer in spiegelbeeld, Uitglijers in Donald Duck en Uitglijers Kuifje en Suske en Wiske.

Eppo 19 - De boekenkast van Kristof Spaey

Foto: Kristof Spaey (2022)

 

In Eppo nr. 19 (2022) staat van mij De boekenkast van... Kristof Spaey. Deze Belgische stripmaker debuteerde in 2004 met de tekstloze strip Hoop. Samen met topscenarist Marc Legendre (De Rode Ridder, Amoras) maakte hij de driedelige thriller Misschien Nooit Ooit. Ook niet te versmaden zijn Kristof’s vijf dikke boeken van Fake Vintage Book Covers met pin-ups voor fictieve pulpromans. 

Kristof koos voor vier favoriete boeken van stripauteurs die hem beinvloed hebben en ook zijn liefde voor Amerikaanse comics weergeeft : Jan Bosschaert & Marc Legendre, Jeff Smith, David Mazzucchelli & Frank Miller en Michael Gaydos & Brian Michael Bendis. "Ik volg niet zozeer personages of genres, maar wel auteurs." Eppo nummer 19 (2022) is los te bestellen via de Eppo site. 

Eppo nr. 19 (2022) met De boekenkast van Kristof Spaey.

Tentoonstelling '70 jaar Vrolijk Weekblad Donald Duck' in MoCA breekt record

Catalogus cover Daan Jippes (2022)

Afgelopen juni opende in Noordwijk de tentoonstelling '70 jaar Vrolijk Weekblad Donald Duck' in het Museum of Comic Art in aanwezigheid van de bekende Nederlandse Duck-tekenaar Daan Jippes, die ook de catalogus cover tekende. De tentoonstelling toont een overzicht van de vele Nederlandse tekenaars die in zeventig jaar voor Donald Duck werkten, waaronder Jippes, Michel Nadorp, Harry Balm, Gerben Valkema en Douwe Dabbert-tekenaar Piet Wijn. 

Daan Jippes knielt voor Donald Duck tijdens de vernissage, 3 juni 2022.

De opening was op vrijdag 3 juni en het NOS Journaal zond om 20 uur een item uit. Sindsdien breekt de Duck-tentoonstelling in het nog jonge Nederlandse stripmuseum (afgekort MoCA) record na record. 

Op zondag 24 juli werd de 2500ste bezoeker verwelkomt en feestelijk in het zonnetje gezet. Als ware Donald Duckfans kreeg de familie De Rijk (zie foto) een fraaie oorkonde. De kinderen Féline en Thijs ontvingen een extra dikke Donald Duck pocket vol avonturen van hun striphelden. Blij verrast gaf moeder Marjolein aan dat hun hele huis één en al Donald Duck ademt. Speciaal voor Donald Duck kwamen zij, helemaal vanuit Elst, naar 'Duckstad aan Zee'. 

Piet Wijn - Albumcover Douwe Dabbert (1977)

En op vrijdag 5 augustus 2022 werd zelfs alweer de 3000ste bezoeker in het MoCA verwelkomt. De Donald Duck tentoonstelling is nog t/m 30 oktober te bezoeken in Noordwijk (of Duckstad aan Zee). Zie ook deze info.

Henk Kuijpers in Breda, 1985

 

Copyright foto: Robin Schouten (1985)

Henk Kuijpers in Breda, zaterdag 21 september 1985 op de Strip-3-Daagse in het Turfschip. Hij signeerde toen 'De terugkeer van de Noorderzon', de allereerste luxe Franka uitgave. Toen nog zonder dossier, maar met genummerde poster. Uitgebracht door stripwinkel Franka en uitgeverij Oberon. 

De foto verscheen in stripamateurblad Novum nr. 6, oktober 1985 bij mijn verslag over de Strip-3-Daagse '85 (ik had het al vroeg in me, als 16-jarige). Dank Ed Hengeveld voor de bewerking.

Verslag met de foto van Henk Kuijpers (Novum nr. 6, 1985)

Eppo 15 - De boekenkast van Tim Artz

Tim Artz thuis in Nijmegen, 15 juni 2022. (Foto: Robin Schouten, 2022)

In Eppo 15, 2022 staat van mij De boekenkast van... Tim Artz. Hij is de tekenaar van de humoristische Romeinenstrip De Bataafse opstand (scenario: Kristof Berte) die momenteel in Eppo loopt als tweewekelijks vervolgverhaal. De veelzijdige Nijmegenaar, geboren in 1988, tekent al sinds 2009 Disney strips voor Donald Duck weekblad en heeft ook Bommel en Tom Poes covers én een lang verhaal in beeld gebracht: ‘Tom Poes en de tijdverdrijver’, bedacht door Ruud Straatman.

Benieuwd naar de vier favoriete stripboeken van Tim Artz? Eppo nummer 15 (met cover van Colin Wilson) is los te bestellen via deze link.

Grzegorz Rosinski & Paul Teng - Gezamenlijk werk te koop op Catawiki (31 juli - 20 uur)

Twee grootmeesters uit de stripwereld, Grzegorz Rosinski en Paul Teng hebben op maandag 6 juni tijdens de Stripdagen Haarlem 2022 gezamenlijk twee kunstwerken vervaardigd, beide van de hoofdpersoon waar de vierdelige stripreeks 'De Klaagzang de verloren Gewesten' over gaat; de moedige koningsdochter Sioban. 

Deze tekeningen zijn te koop op veilingsite Catawiki tot zondagavond 31 juli, 20:00 uur. De opbrengst is bestemd voor een Poolse stichting die medische hulp voor slachtoffers van de oorlog in Oekraïne verzorgt.

Het formaat van de bovenstaande tekening, Werk 1, is 60 x 80 cm. Er kan hier geboden worden. 

Rosinski en Teng met Werk 1 in het Naaiatelier in Haarlem, 6 juni 2022

Het tweede werk van Rosinski en Teng (ook 60 x 80 cm) is hier te koop op de Catawiki stripveiling, en loopt evenals het eerste werk, af op zondagavond 31 juli om 20:00 uur. 

Het tweede gezamenlijke werk van Teng en Rosinski, te koop op Catawiki. 

Rosinski en Teng zijn twee van de vier tekenaars van de fantasyreeks 'De klaagzang van de verloren Gewesten' en exposeerden in het Naaiatelier, een nieuwe galerie in Haarlem, originelen uit deze reeks. 

Teng en Rosinski poseren met hun tweede Sioban werk, juni 2022.

Tekenaar Grzegorz Rosinski (1941) komt oorspronkelijk uit Polen, waar grote solidariteit heerst met het door oorlog geteisterde buurland. De benefietactie is dan ook een initiatief van de familie Rosinski. De Poolse stichting Folkowisko biedt humanitaire hulp aan Oekraïne. De stichting doneert normaliter Oekraïenstalige boeken aan Poolse scholen waar kinderen van Oekraïense vluchtelingen naar school gaan. Maar sinds de oorlog verzorgt de stichting ook medische hulp in het grensgebied van Polen en Oekraïne.

De Nederlandse tekenaar die verantwoordelijk is voor de vierde reeks 'Klaagzang', Paul Teng (1955) noemde deze benefietactie in Naaiatelier Haarlem een unicum. "Eigenlijk een quatre-mains-mains op papier," zegt hij. 

De twee kunstwerken zijn tot het einde van de veiling, zondag 31 juli 2022, te bezichtigen in de stripwinkel Jopo de Pojo, Kleine Houtstraat 8 in Haarlem. 

Eppo 13 - De boekenkast van Steve van Bael

Foto: Steve van Bael (2022)

In Eppo nr. 13, 2022 staat van mij De boekenkast van... Steve van Bael. De Vlaming, geboren in 1978, is de tekenaar van populaire reeksen als Figaro, Iris, Baba Yega en recentelijk Nachtwacht dat wordt ingekleurd door Marloes Dekkers, de winnares van de P. Hans Frankfurtherprijs 2022. Ook is hij sinds een aantal jaren de vaste tekenaar van de populaire Vlaamse krantenstrip De Kiekeboes. 

Benieuwd naar de vier favoriete stripboeken van Steve van Bael? Eppo nummer 13 (met cover van Lanfeust van Troy) is los te bestellen via deze link. 

Uitglijers Kuifje en Suske en Wiske

Kuifje glijdt uit maar herstelt. Ook Suske en Wiske doen rare dingen, maar die worden ook gecorrigeerd. Een boekenrubriek vind Suske en Wiske maar niks.

In het Kuifje album Cokes in voorraad uit 1958, en in dit geval de softcover A62i volgens Otten, maar ook in alle voorafgaande edities staat wel een hele foute zaak. Nu is het racisme in Kuifje vaker aangepakt, maar we willen in dit geval de verschillen eens laten zien tussen wat toen normaal was en als komisch werd gezien, en wat later veranderd is. Kuifje en zijn grote sidekick kapitein Haddock komen terecht in een vrachtschuit die slaven in de dop vervoert. En hij windt zich zoals te doen gebruikelijk op wanneer hij hen zonder enig resultaat tracht te overtuigen dat zij géén heilige reis naar Mekka maken, maar onderweg zijn om tot slaaf gemaakt te worden.

Ze zijn geen reclame.

Haddock, die je na gevorderde jaren strips lezen aanmerkelijk leuker vindt dan die hele Kuifje bij elkaar, vervalt in de Haddockiaanse gewoonte om te gaan schelden met bijzonder spitsvondige beledigingen. Zo ook het woord 'kachelglans', doelend op de bijzondere donkere kleur van de muzelmannen. Dat is komisch bedoeld, maar ook o zo denigrerend. Het is dan ook later hertaald in de onderstaande, minder expliciete negatief raciale woede-uitbarsting.

Ze zijn ineens ectoplasma op wieltjes.

Nu moet er van het hart dat voor ectoplasma te worden uitgescholden ook geen prijs krijgt voor verdraagzaamheid. Ectoplasma zijn feitelijk gedaanten die verschijnen na een seance waarbij bijvoorbeeld overledenen de vorm aannemen van een mens. Geen werkelijk mens dus dat verschijnt, maar een spook so to speak. Bovendien  worden ze hier ook nog stom genoemd, dus ga er maar aan staan. Stom spook dus. 

Er was naast deze nieuwe correctheid, die overvleugeld wordt door de woorden ectoplasma en stom, meer redenen om de tekst voor meer modern gebruik aan te passen. Kachelglans als product bijvoorbeeld zal menig jonge lezer niet begrijpen. Het fenomeen kachel alleen al begint rap weg te zakken richting museum. Deze zwarte gietijzeren bakbeesten die bestand waren tegen het verbranden van steenkoolachtige producten zijn meestal zwart, en om deze goed te doen glimmen werd door de huisvrouw een poetsmiddel gebruikt dat, inderdaad, kachelglans heet.      

De vermoedelijke inspirator.

Er waren diverse merken glans zoals Zebra/Zebralin, maar met name de soortnaam van het glansproduct Negrita en het klaarblijkelijk aanprijzende portret erop, spreekt boekdelen. Dit merk werd in België geproduceerd en is dus ontegenzeggelijk het beeld geweest dat Hergé op het oog had toen hij een vergelijk met de passagiers zocht. 

Onbegrijpelijk is tegenwoordig ook het woord muzelmannen die in de oorspronkelijk tekst werd gehanteerd. Het woord stamt af van het Arabisch musilman, een nogal archaïsche benaming voor mohammedanen, zoals in de gekuisde versie is gebruikt. Deze religieuzen worden tegenwoordig aangeduid als islamieten of als moslims. Kortom er waren sowieso redenen om de tekst aan te passen en wellicht moet dat nog wel een keer gebeuren. De wereld veranderd immers razendsnel zodat je dra op nieuwe incorrectheid stuit. Ingrijpen is dan op zijn plaats, ook al hoef je zeker niet op werkelijk alle slakken zout te leggen. Overcorrect is vaak ook uiterst denigrerend. 

Suske en Wiske

Nu dan Suske en Wiske en wel in De zingende zwammen, uitgave van 1962 waarin Lambik Wiske niet herkent omdat ze van top tot teen onder de olie zit. Ze lijkt inderdaad wat minder Hollands om het zo maar eens te zeggen. Lambik gebruikt zelfs het woord negerinnetje om haar afkomst te duiden. Dat vind menigeen niet meer kunnen. 

Lambik herkent Wiske niet.

Dat hij haar niet herkent en het N-woord gebruikt is tot daar aan toe, maar dan het brabbeltaaltje. Alsof men ten zuiden van de aardkloot zo praat... ach, op zich wel grappig, maar het is anno nu niet meer te doen.

Ingewikkeld en minder op de afkomst duidend is als het volgende plaatje voorbij komt. Ouderen herkennen het wel, dat sparen van zilverpapier. Het was voor de arme kindertjes in Afrika en Azië. Bij uitstek een katholieke schoolaangelegenheid die zo de missie steunde, maar ook openbare instellingen deden er aan mee. Nu komt de clou: geen kip weet wat de functie van dat zilverpapier is geweest nadat het als verpakkingsmateriaal is afgedankt. Slaafs verzamelen en ho maar dat je te weten kwam waar het voor diende. We durven zelfs de stelling aan dat bijna niemand dat weet. Een zekere René Bastiaanse wel en die is directeur van het Brabants Historisch Informatie Centrum. De man weet veel te vertellen over het katholieke geloof en zo ook over de massale verzamelwoede. 

Het sparen van zilverpapier is wel heel bijzonder.

Toen de missie van de katholieke kerk in het begin van de vorige eeuw opkwam (een op de negen missionarissen die naar Afrika of Azië gingen was van Nederlandse afkomst) werd kinderen gevraagd om zilverpapier te sparen. Dat waren melkdoppen (melk zat vroeger in een fles met een dop van, zei men, aluminium) en verpakkingen van bijvoorbeeld chocolade. In de jaren 20 en 30 nam die verzamelwoede een hoge vlucht, maar stierf langzaam een stille dood in de jaren 50 en 60. Waarom zilverpapier?  Nu blijkt dat er geen zilver in zit of aluminium. Er zit wel een tikje tin in, maar je zult wel massaal melk moeten drinken wilde dat iets aan oud metaal opleveren. Daar was het dus niet om te doen. Wat dan? Aanvankelijk was het mooi bling,bling-materiaal dat werd uitgedeeld. Als de befaamde spiegeltjes dus. Maar dat was niet de hoofdreden van het bijeenbrengen van dit afval. Door dat verzamelen zouden de kinderen keer op keer bewust zijn van de armoede elders op de wereld. Het leverde dus medeleven op!

Lambik's opmerking 'ik heb voor niks gespaard',  geeft aan dat hij en zijn schepper Willy Vandersteen niet hebben begrepen waarvoor dat zilverpapier diende. Het had net zo goed doppen van bierflessen kunnen zijn of etiketten van wijnflessen. Frappant is echter dat in een de kleurenuitgave van De  zingende zwammen uit 1989 exact hetzelfde staat. Zowel het N-woord, het slappe gepraat als het zilverpapier. Kan eigenlijk niet meer. Een alternatief is natuurlijk niet makkelijk, maar de reden om het meest brandbare te mijden is vermoedelijk de kosten van het veranderen van het cliché. De nazaten van de meester zijn nogal zuinigjes is de indruk. Zolang niemand klaagt is het een prachtig document dat laat zien hoe losjes er vroeger om werd gegaan met een materie die nu een ieder op de tenen laat lopen. Ach het heeft echter hele generaties geen schade aangedaan. Laten we dat niet vergeten.

In een Vlaamse krant werd dit aangetroffen....We wilden het de stripliefhebbers niet onthouden. Anno 1948! 

Met dank aan Reinder Tonkens voor de Kuifje scans. (HvK) 

Hans van Klinken is freelance journalist en leest in zijn vrije tijd graag strips. Op de Incognito blog levert hij (on)regelmatig bijdragen met De Uitglijer (rubriek voor strip-misstappen) en andere stripgerelateerde stukjes.

Zijn bijdragen: 
Guus Slim: Kamerlid Piemel, Hergé, Suske en Wiske: De Tartaarse helm, Tintin: Le Sceptre d'Ottokar, Schanulleke (Suske en Wiske), Suske en Wiske: De Tartaarse helm (2), Suske en Wiske: De Ringelingschat, Uitglijers met dubbele betekenissen?, Uitglijer Guus Slim: Bomaanslag in de bergen, Een speurtocht naar striptekenaar en scenarist Pizarro, De Uitglijers van Eddy Paape, Dan Cooper, De Tartaarse helm (Jeugd Revue), Majesteitelijke Uitglijer, Fournier, Suske en Wiske en Dick Bos, Foute teksten bij onze wereldvermaarde held (Kuifje), Rik overleeft de kogels (Rik Ringers), Hoe geel is een bruine schoen ? (Ton en Tinneke), Je 1e druk Amoras: misschien geen volledige 1e druk, Jansen is de naam (Kuifje), Magda van Tilburg, Hergé als geweten van de wereld, Uitglijer over een Bommeljas, Uitglijer Paul Panter, Uitglijers Suske en Wiske, Jan Kordaat, Buck Danny, Links is niet rechts en andersom (Blake en Mortimer), De Vallei heeft foutjes (Blake en Mortimer), Poederdons in plaats van zwaard (Akim), Uitglijer Sirius door albumuitgave, De Uitglijer die geen Uitglijer is (Jacques Martin), Jerry en Valentin glijen uit (Jerry Spring en Kuifje), Kuifje - Uitglijers in zwart-wit edities, Uitglijer Robbedoes en Kwabbernoot, Vlaams of niet Vlaams, Dupuis glijdt weer eens uit (Jan Kordaat), Marten en Willy glijden uit, Bazooka Joe, Uitglijer van jewelste? (75 beste Suske en Wiskes), Uitglijer over een getal, Giftige Anaconda's en omgekeerde grap, Uitglijers in Arman en Ilva, Kuifje en Suske en Wiske, Jerom evolutie in Suske en Wiske, Stijlverandering in Suske en Wiske eind jaren 40 al een feit, Munro - Uitglijer in spiegelbeeld en Uitglijers in Donald Duck.

Eppo 12 - De boekenkast van Joey Potargent

Foto: Joey Potargent (2022)

In Eppo stripblad nr. 12 (2022) staat van mij De boekenkast van... Joey Potargent. De Belgische stripauteur (1982) is de tekenaar van de humoristische avonturenstrip De Bergenvaarders waarmee hij vorig jaar zijn debuut maakte in Eppo, op scenario van Kristof Berte. Eppo nummer 12 is los te bestellen via deze link. 

Eppo 12 (cover: Remco Polman) met De boekenkast van... Joey Potargent.

Het album van De Bergenvaarders 1 verscheen bij uitgeverij Syndikaat dat nieuwe striptalenten uitgeeft en is hier (softcover) en hier (hardcover) te bestellen. 

Expo 'Storm in de geest' in Haarlem (t/m 19 juni '22)

Striptekenaar Remco Polman bezocht de Storm-expo in Haarlem (Foto: Merel Barends, 2022)

 

Als onderdeel van de Stripdagen Haarlem is in Museum van de Geest t/m zondag 19 juni een Storm-expo te zien. In de tentoonstelling ‘Storm in de geest’ wordt het multiversum van Don Lawrence en Martin Lodewijk in beeld gebracht met veel aandacht voor de schitterende werelden van Pandarve. Ook zijn er enkele originele tekeningen te zien. De expo sluit aan op het thema van deze editie van de Stripdagen Haarlem, Wereldbouwers. 

Don Lawrence en Martin Lodewijk - Storm

De uitzinnige Storm verhalen die zich afspelen in het multiversum Pandarve zijn bijzonder te noemen: in elk album worden nieuwe werelden geïntroduceerd met prachtige, rijk geïllustreerde omgevingen. Dankzij de verhaallijnen met open einde stopt de fantasiewereld niet op de laatste pagina, maar gaat deze verder in de wereld van de lezers. Het museum is op zondag geopend van 11-17 uur. 

Museum van de Geest | Dolhuys
Schotersingel 2
2021 GE Haarlem

museumvandegeest.nl

Don Lawrence en Martin Lodewijk - Storm